Mnie się wydaje, że nie było żadnej przerwy ponieważ różne osiedla wokoło mają różny zasięg czasowy, więc istniały w czasie kiedy nie używano osady na innym sąsiednim wzgórzu. W artykule wymieniłem tylko kilka przykładów, ale lista takich obiektów jest olbrzymia. W samej okolicy Krakowa jest ich kilkanaście, z czego modły odbywam regularnie w pobliżu kilku: Tyniec (Góra Grodzisko – kultura łużycka), Kopiec Kraka (kultura łużycka), Dolina Bytu (Będkowska, grodzisko kultury łużyckiej), Targowisko pod Wieliczką, Zesławice, Pleszów, Mogiła (Kopiec Wandy), Zwierzyniec (Sowiniec – Góra Bronisławy), Wyciąże, Mogilany, Dobczyce itp – jest ich wiele, bardzo wiele.

i dalej:

„Faktycznie, są tutaj pewne analogie choćby chronologiczne, ale należy pamiętać, że w Troi mamy do czynienia z pozostałościami znacznie rozleglejszych ośrodków, o miejskim charakterze. Na naszym stanowisku zidentyfikowaliśmy siedem faz budowlanych, czyli siedem kolejnych epizodów wznoszenia nowych budynków lub przebudowywania fortyfikacji. Trzy pierwsze z nich związane są z istnieniem starszej osady, pomiędzy około 1750 i 1500 rokiem przed Chrystusem. Potem mamy pół tysiąca lat przerwy i swoje istnienie rozpoczyna młodsze osiedle, to które badała głównie Maria Cabalska. Ono również pozostawiło po sobie cztery możliwe do wydzielenia etapy – począwszy od roku 1000 lub 900 do 50 p.n.e. Gęstość zabudowy osady w tej partii stanowiska, w której prowadzimy nasze badania była tak duża, że w niektórych miejscach łączna grubość nawarstwień z wszystkich faz sięga dwóch metrów. Są to dwa metry nagromadzonych przez stulecia odpadków, przyniesionego na nogach ludzi i zwierząt błota oraz warstw gliny wylepiającej podłogi. W trakcie naszych prac, zwłaszcza w tym sezonie, skupiliśmy się głównie na pozostałościach najstarszego osiedla z przełomu XVIII i XVII wieku przed Chrystusem, odsłaniając wzniesione wówczas monumentalne konstrukcje obronne. Elementy te są doskonale zachowane: mur ma wciąż miejscami ponad metr wysokości, a płyty budujące bramę nadal są ustawione pionowo – ponad trzy i pół tysiąca lat po ich posadowieniu w ziemi. Zastosowany materiał budowlany i rozmach całej konstrukcji sprawiają, że na pierwszy rzut oka umocnienia te wyglądają jakby wzniesione zostały w średniowieczu, a nie ponad dwa i pół tysiąca lat wcześniej, w początkach epoki brązu.

Ukształtowanie terenu i kamienna konstrukcja sugeruje, że tajemnicza cywilizacja, która tam przybyła musiała cały proces zaplanować znacznie wcześniej.

Faktycznie wszystko wskazuje na to, że osadnicy, którzy dotarli na teren dzisiejszych Maszkowic we wczesnej epoce brązu, gdzieś pomiędzy 1750 i 1690 rokiem przez Chrystusem, posiadali już gotowy plan zagospodarowania przestrzeni. Miejsce lokalizacji osady zostało wybrane bardzo starannie, tak iż stanowi ono prawdziwy kompromis pomiędzy potrzebami obronności i bliskością dostępu do wody oraz do dobrych dla rolnictwa gleb. W trakcie prac przygotowawczych ścięto cały wierzchołek wzgórza, co umożliwiło uzyskanie płaskiej przestrzeni pod zabudowę. Powierzchnia ta została następnie poszerzona dzięki usypaniu tarasów na wschodnim i północnym stoku wzniesienia. Łatwo wyobrazić sobie, że wymagało to ogromnego nakładu pracy, ale też jej doskonałej organizacji. Mówimy tu o wykopaniu rogowymi motykami dziesiątek ton ziemi oraz pozyskaniu i wyciągnięciu na szczyt wielkiej ilości kamienia. Materiał budowlany z jednego metra muru mógł ważyć ponad tonę, a cała konstrukcja miała 120-150 metrów długości.”

Polecam cały ten wywiad, ponieważ jest tam wyraźnie mowa o kulturze łużyckiej do której należało kolejne odkryte przez Cabalską osiedle na górze Zyndrama.

Bardzo ciekawe są konkluzje dr Przybyły, ale zapomniał całkowicie o kamienno-drewnianym grodzie na Babiej Górze o 6 kilometrów na zachód od Maszkowic, także należącym do kultury łużyckiej. Czy w ogóle istnieje jakaś mapa geograficzna wszystkich dokonanych odkryć, jak te na praslowianie.pl???

Czyli w Maszkowicach powoli dochodząc do krawędzi odkrytego obecnie muru cytadeli M. Cabalska odkopywała „ciągłość kulturową tego miejsca” od 1000 do roku 50 p.n.e.! I tego dowiadujemy się mimochodem z wywiadu udzielonego Marcinowi Makowskiemu z jego strony internetowej: http://makowskimarcin.pl/mykeny-nad-dunajcem-wyjatkowe-odkrycie-w-maszkowicach/

I co tu myśleć o takim przedstawianiu Maszkowic w mediach „polskich”, gdzie nikt tego faktu jakoś nie zauważa – Maszkowice były nadal zamieszkane skoro znalazła tam przedmioty z okresu od 1000 – 50 p.n.e..