varto pisac o wydazeniach o ktorych nievielka garsta ludzi vie,czy sie bedzie czy nie moze ci co moga beda w stanie byc i sprawy posuwac do przodu vici,viedze ,zwiazki,kontakty,znajomosci moga z tego wynikac.Dzieki

Właśnie dlatego takie ewenty są dużo ciekawsze i zapadają w pamięć bardziej , niż oglądanie wystawy samodzielnie.

w nawiązaniu do informacji dot. Kościoła w Mucharzu – https://slowianowierstwo.wordpress.com/author/tomasus-2/
Zwracam uwagę na wymienionego w artykule Kamila Kajkowskiego, bo popełnił on już kilka ciekawych tekstów.

Może niektórym wyda się to dziwne, ale poza internetami też jest życie, a może przede wszystkim. Stąd nie wszyscy po przebudzeniu w pierwszej kolejności sięgają po smarkfona.

Wlasciwie to Gospodarz ma racje. Dla chcacego nic trudnego.

Byłem tam w charakterze kogoś znanego, ale jednak jako jeden z gości, a jedynie stoisko Slovianskiego Slova i Zrzeszenia sugerowało coś więcej. O DZIWO BYŁO KILKA OSÓB, KTÓRE RANO PRZECZYTAŁY INFORMACJĘ O TYM ŻE TAM BĘDĘ, PODPISAŁEM PARĘ KSIĄŻEK. Ale to nie było spotkanie, ani konferencja poświęcona nowemu spojrzeniu na Starożytności Słowiańskie, ani wieczór autorski, czy szersze wystąpienie na temat Słowian ze strony Zrzeszenia- coś takiego zostało zaplanowane i odbędzie się w przyszłości, odbędzie się w ramach tego wydarzenia odpowiedni panel, który poprowadzimy. Mam też nadzieję, że odbędzie się prawdziwe spotkanie autorskie i jakiś odczyt mój osobisty. Tutaj byłoby „za dużo grzybów w jednym barszczu”.

Tak, zgadza się, ale do ostatniej chwili nie wiedziałem w jakim charakterze tam wystąpimy, stąd pewne wahanie. Istniał pewien margines, że nie będzie atmosfery dla bliskiej współpracy a bez tego nasza obecność nie miałaby sensu. Stało się inaczej. Jestem zbudowany.

Początkowo mieliśmy mieć małe wystąpienie, ale okazało się, że program i bez tego jest napięty i otrzymaliśmy tylko miejsce do prezentacji Zrzeszenia i do sprzedaży książek. Najistotniejsze było spotkanie obydwu środowisk i nawiązanie kontaktów osobistych.

Byli obecni profesorowie z archeologii UJ, którzy prowadzili badania i ich współpracownicy, wszyscy współtwórcy wystawy, dyrekcja Muzeum Archeologicznego w Krakowie, władze Suchej, burmistrz, wszyscy radni, wójt Mucharza, przedstawiciele firm zaangażowanych w badania i śmietanka kulturalna Suchej.

Głos zabrała tylko pani dyrektor Muzeum i Burmistrz Suchej, pokazano film o wykopaliskach i profesorowie prezentowali na salach wystawowych to co odkryli.

Doskonała wystawa, doskonałe prezentacje multimedialne wewnątrz – wspaniali ludzie, doskonała przychylna odrodzeniu Słowiańszczyzny atmosfera i zdecydowanie nowoczesne naukowe myślenie całego wydziału archeologii krakowskiej oraz władz muzeum w Zamku Suskim.

Prezentacja wyników badań ekstra! Żadnych tam Celtów i Germanów, profesjonalna naukowa narracja pozbawiona jakichkolwiek odniesień do etnosu ludzi, którzy tworzyli poszczególne tzw. kultury archeologiczne.

Okazuje się, że ta ziemia, Ziemia Suska i okolice Mucharza mają – jak zdecydowanie podkreślił profesor prowadzący badania – „Ciągłość osiedleńczą nie od XIII wieku n.e. jak to sugerowały zapiski i nauka dotychczasowa, ale od 10.600 lat p.n.e. aż do XV wieku n.e.”. Kilkakrotnie podkreślił w czasie wykładu żeby nie sugerować się tym, iż odkopano reprezentatywne dla poszczególnych epok archeologicznych szczątki i artefakty datowane na okresy np. 10.600 – 9.500 p.n.e., a potem 6.800 – 5.400, a potem 3.200 do 2.400 itd, te przerwy nie mają znaczenia przerw osadniczych, po prostu wyrywkowe badania trafiły na takie wyrywkowe znaleziska z takiego a takiego czasu, ale oznaczają one ciągłość osadniczą.

NARESZCIE ZUPEŁNIE NOWOCZESNE PODEJŚCIE DO ARCHEOLOGII ZWERYFIKOWANE ODKRYCIAMI GENETYKI.

Dla nas było to przede wszystkim spotkanie robocze z burmistrzem, archeologami, filmowcami, muzealnikami, sponsorami badań. Otrzymaliśmy w jego wyniku zaproszenie do współtworzenia programu muzeum, wystaw, paneli o starożytnej słowiańszczyźnie dla młodzieży i szeroko rozumianej współpracy w ożywieniu lokalnego środowiska kulturalnego Suchej i okolic. Jestem zbudowany tym kontaktem i ludźmi z jakimi się spotkaliśmy. Nie miejsce tutaj na szczegóły, ale jest się z czego cieszyć. Gdyby takie podejście do nowych odkryć nauki było w całej Polsce to bylibyśmy w sprawie starożytnej słowiańszczyzny i Lechii o 100 lat do przodu.