Zapewne kościółek ma swoją etymologię rdzeniową „Kolęda – Kolada”, czyli dzieląc kola + da. Parafrazując „Kola da” pełną kopertę, inaczej: Kowalski kopertę pełną da, za krótkie bla, bla.

O to bezczelna uzurpacja i następny sposób na indoktrynację:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Kolęda_(wizyta_duszpasterska)

Kolęda (wizyta duszpasterska)
Kolęda – w Polsce popularne określenie wizyty duszpasterskiej proboszcza lub osoby go reprezentującej (np. wikariusza) w domach parafian.

W Kościele katolickim wizyta taka określona jest prawem kanonicznym:„
Pragnąc dobrze wypełnić funkcję pasterza, proboszcz powinien starać się poznawać wiernych powierzonych jego pieczy. Winien zatem nawiedzać rodziny, uczestnicząc w troskach wiernych, zwłaszcza w niepokojach i smutku, oraz umacniając ich w Panu, jak również – jeśli w czymś nie domagają – roztropnie ich korygując. ”
— kan. 529 §1.[1][2

Kościół katolicki w Polsce za czas odwiedzin duszpasterskich przyjął okres po świętach Bożego Narodzenia, zazwyczaj trwający do święta Ofiarowania Pańskiego (2 lutego). Prawo kanoniczne w tej kwestii nie określa czasu w ciągu roku, który byłby najbardziej odpowiedni na wizytę kapłanów. Podstawowym celem kolędy jest modlitwa księdza wraz z parafianami w ich domach, poświęcenie domu oraz błogosławieństwo dla rodziny na cały rok. Ponadto jest to okazja do bliższego poznania się między kapłanami i parafianami, rozmowy na tematy rodzinne i duszpasterskie oraz przedstawienie programu duszpasterskiego na najbliższy rok. W czasach, gdy katecheza nie odbywała się w szkołach, księża sprawdzali stan wiedzy religijnej dzieci i młodzieży. Zwyczajowo zostawia się pamiątkowe obrazki.
W zależności od lokalnych zwyczajów kolęda może mieć różną formę. Najczęściej do kolędy przygotowuje się stół z krzyżem i świecami, w niektórych regionach Polski także z wodą święconą i kropidłem. Przy okazji kolędy parafianie mogą złożyć dobrowolną ofiarę na rzecz wspólnoty parafialnej. Niekiedy praktykuje się poczęstunek lub wspólny posiłek. Kolędującemu księdzu zwykle towarzyszą ministranci, rzadziej zakrystianin lub organista.

da, daje, dawa, dać, dany, dań, daty, dawaty – nie znaczy „tak”, lecz „dzielić” „udzielać”. Da jako „tak” bierze się ze znaczenia działu jako dani – tanu, czyli ofiary. Da znaczyło dawniej – „spełniło się” lub „spełnia się”, stąd oznacza ono po rosyjsku potwierdzenie, że „rzecz się spełnia”/ ofiara została przyjęta, czyli inaczej „niech się stanie!”. Darz Bog = Dabog. Udały – dzielny. Znane jako zaśpiew: da, dana, danaż. „Da budjet” – da bądet – Niech będzie. Także jako „ale” albo „nawet”.

Możliwe. Wiele jest wyrazów z urwanymi końcówkami. Tutaj brak co najmniej 'r’ bo mamy 'da’ zamiast 'dar’. Bo samo 'da’ to raczej 'ta/tak’. Jeśli to 'kol-ład-dar’, lub podobnie, trójrdzenne słowo, to kto kogo obdarowywał? Czy gospodarcze kolędników (jak to sugeruje A. Smoliński), czy też kolędnicy gospodarzy? Dżwigali dla nich jakieś worki z czymś do konsumpcji czy po prostu darem był sam śpiew, życzenia itp? A może chodzi o wzajemne obdarowywanie się, jak obecnie? Czy dzisiaj w kolędach chodzą jacyś księża? Bo nie słyszałem i nie widzę. Może dlatego, że ich nie goszczę po tzw.”wizycie duszpasterskie” bo moją duszę prowadzi tylko Bóg przez rozum oraz sumienie i nikt jej nie pasteryzuje. 🙂

Pomimo wszystkich tych ciągłych uszczypliwości i mądrości nieskalanej promieniującej ze strony p. A.S. chwała mu za jedno. jak rzadko kto, ma odwagę występować pod nazwiskiem.

@ORLICKI
Typowo kościółkowe tłumaczenie kolędy – od wsi do wsi – od drzwi do drzwi. A chodzi tak czarny zbieracz pieniędzy. Od koperty do koperty. Przy okazji dobry ogląd i wywiad, kto i co ma w domu (co oni w tych zeszycikach zapisują?). Jeszcze dzieci w ten proceder angażując, aby niby tak swojsko i niewinnie było. Nie ma to, jak ukraść tradycję i przerobić ją na swoją chciwą korzyść.

Owszem, ale słowo pochodzi od Koła-Dawcy, Koło-Da, Koło-Dar to jest prawdziwy/wa Kolada. Kołoda-Kłoda = Pierwotny Pień Niematerialny. To bóstwo Czasu i Kierunku (rozwoju) które ZERUJE Procesy Przyrodzone i Daje Koło Zmian w Przyrodzie od początku. W Materii jest to przeskok 9=szczyt do 0 = Niebyt/stan niewzbudzony. Dostarczyciel Ładu Gospodarczego – kolendarza/ku-lędara. Lenda/Łąka/Łęg/Lug/Łęk/Leh – od ląd, ziemia, stąd także las/Lah/lahawa i ziemia uprawna/odkryta/goła. Także ten który odkrywa lendy/lądy, odziera je z runa. Kalendarz, jak wskazuje ze 100% pewnością Dysk z Nebry, był Słowianom znany grubo wcześniej niż możliwa była pożyczka tego słowa z łaciny.