No to czytam jeszcze raz i jeszcze raz, aż zrozumiem, alebo zrozumiem czego się przyczepić

P.s.
Do dziasiaj wspominam to wydarzenie, zwłaszcza jego początek.
Kiedy mnie zapytali (Bramini) skąd pochodzę, odpowiedziałem – Poland. Dla nich Poland i Holand, to jedno i to samo.
Jednak kiedy odpowiedziałem – Aria, usłyszałem: a Poland.

Dokładnie, to twierdzą Bramini indyjscy. Oni sami wskazują na pochodzenie swarożycy od aryskie.
Twiedzenie to wywodzę z własnego doświadczenia, albowiem miałem niewątpliwą przyjemność rozmowy na te tematy właśnie z kilkoma Braminami. Oni wiedzieli o tym od dana, bez badań genetycznych. Kiedy wspomniałem o badaniach genetycznych R1a, odpowiedzieli: „to tylko potwierdza o czym mówimy”.

pioterus said, on 29 Październik 2014 at 23:20
„Czy jest wśród polskich pisarzy ktoś, kto odważyłby się porwać na High Fantasy prawdziwie aR1Ańskie (no i proszę nie zapominać o nas, skromnych staroeupejczykach I2a, zapewne Piktach Howarda (z cykil o Kullu i Conanie).”

Z mojego punktu widzenia najbliżej czegoś w tym stylu w Polsce jest twórczość Czesława. Poza tym mamy tylko różne wczesnośredniowieczne historical fantasy. Wiem, że u Rosjan powstają światy fantasy oparte na kulturze dawnych Słowian, jak choćby „Wilczarz” Marii Siemionowej, choć to też bazuje raczej na średniowieczu. Nie kojarzę, aby coś takiego stworzono w Polsce, choć Wit Szostask stworzył ciekawy świat oparty na kulturze góralskiej w „Wichrach Smoczogór” i „Poszarpanym graniu”/”Poszarpanych graniach”. Kojarzy ktos może, czy w innych krajach slowiańskich powstało jakieś fantasy oparte o wizję przedśredniowiecznych Słowian?

To się zgadza, informacje genetyczne w artykule są od dawna nieaktualne. Za dużo by też trzeba tłumaczyć żeby poprostować wszystko co twierdzi Wandaluzja-Juliusz Prawic Tell.

Srebra Góra a Fort Skała to dwie różne góry, które leżą niedaleko siebie – gdzie zatem stał zamek, trudno przesądzić.

Pioterus nie ma racji co do punktu 11 – przeczytał pobieżnie, szybko, dlatego się nie połapał i wziął za bełkot – nie obrażamy się – takie robi to wrażenie bez wyjaśnień etymologicznych związków i przejść z h-g, g-ż, h -j, j-dżi-ż itp, a także nie dokumentowałem tutaj szerzej informacji kronikarskiej Herodotra. Zdania na temat Gargarii – Harharii są u Gierodota jak mawiają Rosjanie, u Herodota, ale do ludzi dotrze to w sposób oczywisty dopiero po przeczytaniu Księgi Ruty. Nie wdawałem się tam w tłumaczenia związków etymologicznych i wywody tego typu, bo to nie miałoby sensu – też musiałby powstać osobny artykuł – Tak jak i w tej sprawie – wypowiedzi Wandaluzji, czyli Juliusza Tella.

Śmierdząca Skała to nie jest wielka zagadka. Jako, że mamy Las Welski – Wzgórze Sowiniec, czyli Sowiego – Boga zaświatów , mamy stary Kopiec Kościsza-Kościeja Lela – kawałek dalej za siodłem, czyli Boga Zaświatów, mamy Srebrną Górę, o której dawnej nazwie już pisałem, i mamy Śmierdzącą Skałę. Być może była to Skała Straceń, a Straceńców często nie wolno było grzebać, więc śmierdziało. Skała „Śmierci” (Marzanna=Śmierciucha) a Skała „Śmierdzi” – to bardzo bliskie pojęcia etymologicznie rzecz biorąc – niemalże tożsame. Tak samo jeśli wykonywano tam np. Karę Kosza, czyli wieszano nad przepaścią delikwentów w klatce aż nie zdechli sami albo się nie odcięli razem z koszem i nie polecieli w przepaść – to również musiało nieźle cuchnąć – stąd może być ta nazwa – bardzo, ale to naprawdę bardzo stara. Wracając do samego zamku, to miał on być na Srebrnej Górze i być może tam był a budulec z ruin mógłby posłużyć do budowy fortu. Może był tam gdzie Skała – nie wiem. Archeologia krakowska na ten temat milczy. Ale to jest tylko hipoteza Juliusza, trzeba by wykonać badania archiwów austriackich – czyli mieć kwerendę i fundusze przyznane przez Ministra i oddelegować pracownika do zbadania. Należałoby też wykonać badania murów Fortu, czy tam się znajduje to o czym piszą, co jest zabudowane i zamurowane, czy są kamienie, cegły, wapień obrobiony z czegoś bardzo starego z Bielan.

Sprawa zaginionego w forcie 38 oddziału Austriaków jest naprawdę bardzo dziwna – po prostu niesamowita i w kategoriach racjonalnych materialistycznych nie do wyjaśnienia.

Apropos swastyki:

” W hinduizmie rozwinięta jest tradycja swastyki jako symbolu kultu solarnego. Choć swastyka jest obecna w większości starożytnych kultur świata, to jednak jej euroazjatycki najstarszy ślad w hinduizmie ma – jak sie wydaje – swoje źródło w starszej kulturze amfor kulistych w Polsce w postaci znaku swastyki na ścianach zewnątrz i wewnątrz amfor (np. Rębków, woj. mazowieckie), czas co najmniej 3,100 przed Chr., i bardzo licznych podobnych znaków solarnego kultu, np. w wyrobach bursztynowych.

W świecie indoeuropejskim nie znaleziono symbolu swastyki wcześniejszego niż w polskiej KAK.
Niemiecka encyklopedia o „Hakenkreuz” podaje, że w Europie (poza przemilczaną przez nią Polską) najstarsze symbole swastyki znaleziono w Drosa w widłach Solawy i Łaby oraz w Roßlau nad Łabą z czasu około 3,000 przed Chr. [czyli na terenie pochodzącej z Polski kultury amfor kulistych]. Droga pochodzącego z Europy symbolu wiodła przez Azję Mniejszą do Indii. Ustalono dotąd, że im im dalej od obszaru znalezisk w Europie Środkowej, tym młodsze są znaleziska tego symbolu. W Azji Mniejszej w Troy – około 2,500 lat przed Chr. „