Glowa tez jest okragla i co..?

Tu jest etymologia slowa kob – jako wrózba, zwyciestwo… Niektore etymologie „by Orlicki”, strasznine na sile naciagane sie wydaja…
http://www.academia.edu/9230386/Three_Germanic_etyma_requiring_PIE_b

Bardzo ciekawe, pozdrawiam serdecznie

Nikos Čausidis, Gordan Nikolov: Crepna in vršnik – semiotična analiza

„Коба, кобила. Во повеќе словенски јазици, варијациите на овие термини се вклучени во називите на разни садови (и во овој случај, најчесто дрвени и со овална форма), со секаква намена (оттука, на пример е и кабел, каблица, кофа). Исто така, содржан е и во називите за разни плетени кошеви, но и торби (kufa, cofa, од каде,
меѓу другото доаѓа и куфер). Означуваат и простор т.е. живеалиште за животните ( кобача
– како кафез, кокошарник, штала, свињарник, мала соба, но и птичје гнез-
до). Терминот кобыла , меѓу другото означува и клупа за осуденици, додека кобел – вид на стол. И овие предмети ги врзува нивната шупливост и фактот што носат во себе нешто (дури и конкретно – животни и луѓе). Содржани се и во називите за леб (словенските:
колоб, колобан, грчкото κολλαβος), но и за варена пченица (кољиво). Биолошката т.е. родилната компонента на овој корен е содржана во термнот кобила (женка од коњ), кој во одредени случаи и варијанти се однесува и на женки од други животни, но и на жена воопшто (пол. kobieta – жена, девојка). Во овој контекст е интересен и глаголот квачи
, кој е во релација со ин-куба-ција, а поради врската со подмладокот – и колыбель (лулка за бебиња). Како и во случајот меѓу карлица – карлик и тука е можна истата врска: коба / кобала (матка / сад) и kobolda (назив за домашни џуџести духови, забележен кај Западните Словени). Би било интересно, во оваа смисла да се проучат релациите со добро познатиот фригиски теоним Кибела / Кубаба (со старобалканско т.е. бригиско потекло), кој се однесува на божица со карактер на Мајка – Родилка.”

Oficjalna nauka niestety ich gloryfikuje.
Intryguje mnie to pismo. Domyślam się, że nie zachował się żaden egzemplarz. Ciekawe czy mogło przypominać inkaskie kipu. Kiedyś czytałam, że taki zapis znaleziono w 1946 w Niedzicy ale miało to raczej związek z inkaską księżniczką.

Nie tylko z tym jest taki numer.
Nasze „Dzień Dobry” jest również chwaleniem boga Jasnego Dnia – Jasse Diaus – Jasień Dnia, co nierozumiejący Grecy przerobili na Diausa – Dzeusa – Zeusa Jasse.
Klechy katoli wiedzą o tym doskonale, dlatego tak bardzo chcą zmienić to pozdrowienie.
A numer tkwi w tym, że katole, nieświadomie, kilka razy dziennie pozdrawiają – chwalą innego boga.

„Z tą „kurwą” to raczej jeszcze starsza sprawa, bo w sanskrycie „Urva Matii – Matka Ziemia”. Czy aby specjalnie zelżono święte miano?”
To ma sens, podobnie jak diabła stworzono na podobieństwo boga Pana czy fauna. Jeśli nie możesz czegoś pokonać, wyśmiej to i umniejsz jego znaczenie a najlepiej dopisz obraźliwe cechy i za kilka pokoleń zastraszani ludzie w to uwierzą. Pozostaje pytanie, czy tak chętnie powtarzane „kurwa mać” to przemycone pozdrowienie prastarej bogini i ludzie sami o tym nie wiedząc codziennie ją przywołują w momentach wzburzenia? A pan Bóg to tak naprawdę przywoływanie boga Pana? Jeśli tak, to nasi przodkowie musieli mieć niezły ubaw słysząc jak katole nieświadomie zwracają się do dawnych bogów. A może te miana czekały na czasy, gdy ludzie będą w stanie je rozszyfrować?

* Pietrowic Wielkich

Jest tam też inny ciek wodny koło Piotrowic Wielkich, również o nazwie Troja. Przepływa obok stanowiska położonego na Petrowej Horze, na którym odkryto domniemany rondel z epoki brązu, a teren ten miał być wykorzystywany już w neolicie.
pozdr.