'Skandynawia’ to nic innego jak tylko 'is-kęndy-nawia’, czyli 'z – kąd – księżyc’ w domyśle 'przychodzi’. Dla Europejsko-Słowiańskich nacji, obejmujących co najmniej południe Skandynawii w okresie kolonizacji Europy, księżyc (nów) przesuwa się z północnego wschodu na południe.

'Ka-li’; 'powrotna’ od 'ka-ło’, 'droga’ od 'li’ jak 'linia’, czyli 'powracający los/prawo’, stąd 'karma’, czy 'kalijuga’ 'kali-czas’. Może to jakiś znak, że ziemia ta powróci do prawowitych właścicieli – Słowiano-Bałtów? Gdy Rosjanie zmądrzeją i wrócą do bratnich korzeni z Lachami. Może ma jakiś wążny plan losu do zrealizowania. To nazwa przejściowa. Potem może to być i 'Khan-garb/grad’. Podobnie 'Kant’, to przypuszczalnie zlepek słowotwórczych morfemów imiennych o wspólnych cechach w wielu językach indoeuropejskich; 'ka-an-ti’, czyli, podkreślam, że tak tylko być możę; ,kolisty/obejmujący całośc/holistyczny-on/człowiek/mąż – to/ten’

Skandha – skupisko; sanskryt स्कन्ध

Skanda, also known as Wei Tuo, is a Mahayana bodhisattva

Jezioro Skanda

Nawie – w wierzeniach słowiańskich określenie dusz zmarłych.

Skandynawia – skupisko/kraina/ojczyzna dusz.