Dzień dobry
Dziękuję za wpis. Bardzo cenna i celna uwaga. Tak najprawdopodobniej właśnie jest. Nazwa musi pochodzić od Bogomilców/Bogu Miłych i Katarów, a także przecież Braterstwo Światła Świata – Mikchael Aiwanhow, Beinsa Douno-Peter Deunow – mieli ośrodek swojego ruchu we Francji – to nic innego jak bardzo nowoczesny Bogomilizm złączony z Wiarą Przyrody. To wszystko prowadzi nas także do Wedy Slowena. Brakuje tutaj bardzo dużo rzeczy niestety, bo nie sposób sprostać wszystkim potrzebom. Miałem nadzieję, że ktoś inny a nie ja zaprezentuje ten temat – brak mi w ogóle także Bułgarskiej Wizji Słowiańskiej Baji w sztuce. Byłoby switnie gdyby pojawił sie trekst na temat pełnej głagolicy i ….potrzeb jest naprawdę mnóstwo. Zapraszam do współpracy każdego kto posiada Wiedzę i chce się nią podzielić.

Pozdrawiam serdecznie

CB

Dziękuję za tę cenną uwagę językową. Otóż to – rdzeń indoeuropejski – doskonale tłumaczy nazwę góry. Chodziło mi o to, że próbuje się innych interpretacji nazwy tej góry zamiast najprostszej – tak jak brzmią fonemy z jakich się ta nazwa składa i w znaczeniu tychże fonemów w języku archaicznym, który jest najbliższy polskiego i innych języków słowiańskich, a który odtwarza się jako praindoeuropejski. „Boga Racz”, to dwa rdzenie bog i racz – obydwa jasno zrozumiałe dla nas Słowian i powielone w słowach oznaczających boskie święte góry – bug-ryszcze, bog-racze. Gdyby istotą tej nazwy – w Polsce tłumaczonej jako „odwrócona góra” był tenże sens góry odwrotnie zbudowanej tj. na wierzchu starszej niż pod spodem – to po francusku mielibyśmy coś w rodzaju „montagne inversée”, a nie bugaracz. Po baskijsku odwrócona góra – alderantzizko mountain, po hiszpańsku – montaña invertida, po włosku – ivertita. Więc wszędzie w tzw indoeuropejskich rdzeń ivert a w baskijskim alderant.

Tę nazwę należy tłumaczyć Święta Góra – Boska Góra, Boska Góra Słońca – bo takie jest znaczenie rdzenia RA – słońce, ogień w Swa-RA, SwaROG-SwaRag – Rarag-Rarah – Ognisty-Świetlisty Ptak. W ogóle słowo góra zawiera w sobie fonem RA – bo góra jest goła – wystawiona do słońca Ognia Niebieskiego, najbliższa słońca i nieba. Także góra – bo gorejąca w zachodzie i wschodzie słońca, gorząca – płonąca światłem i jednocześnie człon go – oznacza GOlemo – wielki, olbrzymi i GOły – nagi łysy. Chociaż są też nawiązujące do języków bałtyjskich wiążące znaczenie z lasem, z drzewem – moim zdaniem to nieporozumienie wynikające ze wspólnej cechy „gorzenia” – świecenia i gołej skały i płonącego drewna – giriti (tak tłumaczy to Słownik Etymologiczny Sławskiego. Nie zawsze się zgadzam z nim i z Brucknerem).

Serdecznie panią pozdrawiam.

CB

bardzo cenie panski blog i odwiedzam go regularnie.
Dzisieszy artykul przeczytalam z duzym zainteresowaniem, mieszakam bowiem od kilku lat na poludniu Francji, wiec temat jest mi przez to dwukroc blizszy.
Chcialabym tu sprostowac pewna rzecz, jesli wolno. Napisal Pan:
„Oczywiście nazwę tę tłumaczy się jako “odwrócona góra” – tak jakby po francusku bugarach – znaczyło właśnie “odwrócony” – ale to oczywista nieprawda. Przecież “odwrócony” – to inverse, albo retraite, na pewno nie – bugar, ani bógar rah.”
Nie jest to poprawna interpretacja. Rzeczywiscie, Bugarach nazywa sie rowniez odwrocona gora, ale nie ma to nic wspolnego z jej nazwa, lecz z jej specyficzna budowa geologiczna, „odwrocona”- warstwy gorne sa w rzeczywistosci starsze niz te dolne.
Nic dziwnego nie ma w fakcie, ze nie da sie zinterpretowac nazwy w jezyku francuskim, gdyz az do poznego sredniowiecza w Langwedocji i w Prowansji nie mowiono po francusku z tego prostego powodu, ze krainy te nie byly czescia Francji. Mowiono to wowczas jezykami okcytonicznymi (langue d’oc), ktorych bylo kilka i w ogolnym zarysie zblizaly sie bardziej do wloskiego lub hiszpanskiego. Jest to zreszta temat-rzeka, ktory prosi sie, by poruszyc go osobno.
A pochodzenie tej nazwy, coz, najczesciej wspomina sie o rdzeniu indoeuropejskim…

pozdrawiam serdecznie