SZLAK WIŚLAŃSKI PRZEZ SAN DO DNIESTRU. Być może istniał korzystny alternatywny szlak Wisłą przez San do Dniestru i dalej do Morza Czarnego, zupełnie omijający Kijów11. Poza tym, że nad górnym Dniestrem znaleziono kilka skarbów z I połowy X wieku z monetami arabskimi12
, brak jest jakichkolwiek źródeł wskazujących na istnienie tego szlaku. Trzeba go zatem traktować
jako potencjalną możliwość. Był dużo krótszy od szlaków wareskich i wiślańskiego szlaku przez Bug i Prypeć. Co ważne, szlak ten nie tylko wymykałby się kontroli Rusi, ale omijałby także trudne do przebycia granitowe progi dnieprzańskie, przez które przeprawa stanowiła poważne zagrożenie dla życia załóg łodzi z powodu czyhających tam koczowników. Szlak ten zmierzałby Wisłą aż do Sanu, a następnie Sanem do ujścia rzeki Wiszni. Tu rozgałęział się do dwu alternatywnych przewłok. Pierwszy, północny wariant szlaku biegł od tego miejsca Wisznią, wijącą się przez blisko 40 km wśród wzgórz aż do znajdującej się na dziale wodnym Wisły i Dniestru
miejscowości Rudki, gdzie wody strugi Wiszenki, płynącej z wyżej położonych wzgórz,
rozpływają się na północ do Wiszni i na południe do Dniestru oddalonego o 3 km.
Przeciąganie łodzi przez przewłokę w Rudkach było zatem „po wodzie” – nie wymagało
ciągnięcia ich po suchym gruncie. Przewłoka ta leży kilkadziesiąt metrów niżej niż działy
wodne w rejonie Smoleńska.

Drugi, południowy wariant biegł od ujścia Wiszni w górę Sanu do Przemyśla, gdzie wchodził w rzeczkę Wiar, prawobrzeżny dopływ Sanu, a po ok. 10 km w prawobrzeżny dopływ Wiaru – rzeczkę Wyrwę. Po kolejnych 3 km dochodził do wsi Grodzisko, w której boczny dopływ Wyrwy prowadził na przewłokę położoną ok. 50 m wyżej. Tam na
poziomie przewłoki płynie przez łąki strumień Błożewka, wpadający po ok.20 km do rzeki Strwiąż, a ta po 2 km łączy się z Dniestrem – nieopodal dojścia do tej rzeki
północnego wariantu szlaku. Północny wariant był blisko 15 km krótszy niż drugi, i nie wymagał ciągnięcia łodzi pod górę po suchym gruncie. Niemniej, wariant południowy, ponieważ biegł nieopodal grodu przemyskiego (północny biegł oddalony ok. 30 km od Przemyśla), był być może
ważniejszy i lepiej chroniony – mimo bardziej kłopotliwej przewłoki. Trudno jest jednak
z dzisiejszej perspektywy porównać X-wieczne stosunki wodne na obu odcinkach, jak i
geografię plemion wzdłuż ich przebiegu”. Jaki by nie wybrać wariant istotną rolę gra w nim rzeka Wisznia która wpada do Sanu w miejscowości Michałówka w odległości około 2 km od centrum Radymna. Od środka osady „scytyjskiej/nuruskiej” w Chotyńcu do rzeki Wiszni jest w linii prostej około 3 km, a do ujścia jej (Wiszni) do Sanu jest 9 200 metrów. Statki mogły wyruszyć z Morza Mazońskiego, płynąc wzdłuż wybrzeża Morza Pontyjskiego (Czarnego) wpłynęły w ujście Dniestru i płynąc w górę do jego źródła mogły dotrzeć w okolicę miejscowości Rudki na dzisiejszej Ukrainie, stamtąd wpadającą do Dniestru Wiszenką przeciągnęli je do rzeki Wiszni która poprowadziła ich do Sanu w okolice Radymna i Chotyńca. Trzeba brać pod uwagę że 2320 lat temu poziom wód i wielkości rzek były zdecydowanie inne, były znacznie większe i głębsze. Samym Sanem podróżnicy mogli dopłynąć do Wisły a stamtąd do Bałtyku i wzdłuż brzegu morskiego dotrzeć do ujścia Odry. Być może skorzystali jednak ze szlaku krótszego i bezpieczniejszego przez tzw. Morze Wewnętrzne czyli przez Jezioro Gopło gdzie z Wisły można było według przekazów wpłynąć jeszcze w X wieku n.e. na jezioro kanałem stworzonym w pradolinie rzeki Bachorza. Wcześniej płynęła tamtędy właśnie Bachorza a znacznie wcześniej praWisła https://pl.wikipedia.org/wiki/Kana%C5%82_ która uchodziła do Bałtyku wraz z Odrą wspólną zlewnią. Dolina Bachorzy na Kujawi to według księdza Pietrzaka matecznik R1A1 który dał początek wspólnemu przodkowi Słowian i Arjów. Jezioro Gopło jeszcze około tysiąca lat temu było trzy razy większe i głębsze (znaleziono w nim kotwice morskich statków/łodzi zagrzebane w rzecznym czystym piasku pod metrami naniesionego mułu). Z Gopła mogli płynąć Notecią, Wartą aż do Odry. Jest to oczywiście tylko domysł, ale skoro mogli tak pływać 1300 lat później Wiciędze/Wytędze/Chąśnicy czy jak kto woli „Wikingowie” mógł i tak płynąć ów Król Helurów Antyrius przodek późniejszych 5 władców wymienionych w Słowiańskich Królach Lechii na str. 84-87 i 168-174…
Szczerze to wolałbym takie zakończenie tej opowieści i historii ze Srebrną Głową Byka z Radymna. Pozdrawiam.

To dosyć niespodziewany finał. Ale cieszę się, że historia ta się wyjaśniła. Dobrze, że ktoś miał z tego korzyść.

Tak, pewnie. R1a mogli być kosmitami, aborygenami z Australii, Polinezyjczykami z Syberii oraz Chińczkami z wyspy Galapagos, ukrytymi w skorupach żółwi słoniowych.
Czegoś jeszcze nie wymieniłem, mentorze?
Słowianie pisze się z dużej litery, tak, jak wikingowie z małej.

Widocznie genetycy mają taką wielką wyobraźnię bo to oni wszędzie widzą R1a i nazywają ją haplogrupą słowiańską.

https://bialczynski.pl/2017/06/14/profesor-tomasz-otokoclub-grzybowski-o-starozytnosci-polakowslowian-w-europie-wedlug-badan-genetycznych/

https://bialczynski.pl/2017/01/17/adrian-leszczynski-krotka-historia-rodu-genetycznego-r1a-2/

https://bialczynski.pl/2010/02/17/genetyczne-odkrycia-2010-nowa-genealogia-slowian-i-innych-ludow-bialego-ladu-europy/

http://www.tropie.tarnow.opoka.org.pl/polacy.htm

Trzeba naprawde duzej wyobrazni by wszedzie upatrywac slowian lub przynajmniej innych ludow R1a. Najamieszniejsze, ze R1a to nie musza byc wcale slowianie…i zreszta nie sa to tylko slowianie w rzeczywistosci.

Bardzo ciekawa historia.
Pozdrawiam z Radymna:)

Ci wikingowie byli Scytami, Słowianami i Trakami-Drakami albo Getami także Drakami, a przez Dunaj rzeczywiście sąsiadowali z Grekami. tyle, że to grecy zapożyczyli część opowieści od Scytów i część mitów i część obrzędów. Najważniejsze postacie iich panteonu mają imiona słowiańskie Dzeus – jak dzień, Pan Światła Dnia, Hera- Pera (Per-Peruna), Dionizos – Dziwnyjusz, i tak dalej. Także kult byka znany w starożytnych Indiach i do dzisiaj, jako kult świętej krowy. te święte krowy kradł Herkules – czyli Hery (Perperuny) Koł – (Kołek – wiadomo o co chodzi), Ten Którego Hera Chroni, kradł owe krowy i Grecy kradli też konie – na stepach nad Morzem Czarnym. Kradli je Scyto-Słowianom tamtejszym i Drakom-Trakom. kradli konie, krowy, opowieści, kobiety – dlatego Słowianie nazywali ich Wyrodnymi Majami (Mahami – maha – wielki, magami) Wyrodnymi czarownikami i Wielkimi Wyrodkami. W końcu ta nazwa się uprościła i wszystkich Greków i Rzymian nazywali Słowianie Romajami, a potem Wałachami.

CB