Mapa topograficzna Antarktydy po odsłonięciu pokrywy lodowej.
Zauważmy, jak nazwa Antarktyda przypomina Atlantyda. Nic w tym dziwnego, gdyż obie, poprzez język staro grecki (który jest pełen pra słowiańskich wyrazów z epoki osadnictwa indoeuropejskiego a później Achajskiego najazdu, i wpływów etruskich), pochodzi z łaciny która z greki też czerpała. Jeśli pokusilibyśmy się na wyjaśnienie „słowiańsko-aryjskie” słowa Atlantis, morfem po morfemie, uzyskamy ciekawą interpretację w której może tkwić tez ważne ziarno prawdy; ‘at-lant-is’ ; ‘to-ląd-jest’ lub głębiej dzieląc morfemy z wyrazu osobowego; Atlanci/Atlanti; ‘at-la-an-ti’ ; ‘to-ziemia/przestrzeń-ludzi (anów/antów)-l.mnoga’. czyżby cudownym sposobem prawda okrężna droga zaczynała odsłaniać się w takich przykładach?

Mapa Finaeusa z 1531
Na tej mapie, zadziwia mnie co innego niż ujęta Antarktyda, którą przedstawiona jest jako olbrzymi ląd, ( znacznie bardziej pokryty lodem niż obecnie). Stykający się z obu Amerykami. Czyżby była wówczas jakaś zamiana temperatur na biegunach? W kocu marynarze podróżujący blisko wybrzeży Afryki (Madagaskar), zauważyliby chyba tak blisko położony kontynent i zmianę temperatury…

Ale inna rzecz jest ciekawsza!
Na półkuli północnej, ten świetny jak na owe czasy kartograf, zaznaczył nieoblodzone trzy duże wyspy wokół bieguna, wyspy Brytyjskie praktycznie są połączone z Francją. Obok nich po stronie wschodniej, widzimy wyraźnie jakąś wyspę.
Zaś północ Skandynawii to szeroki ląd sięgający niemalże bieguna.
Cieśnina Bosforska między Grecją a Anatolią to nie wąska i krótka cieśnina, a długi przesmyk.

Fot: Stan obecny
Bałtyk i Adriatyk są na mapie bardzo wąskie.

Fot. Bałtyk

Fot. Adriatyk
Morze Czarne posiada na północy olbrzymią zatokę.
Co to za olbrzymia, zaokrąglona zatoka – morze na bliskim wschodzie?

Fot: Stan obecny
Czy nie za dużo tych błędów w czasach gdy w Europie już sporo podróżowano? A może w tym okresie nastąpiło silne ochłodzenie klimatu na południowym biegunie i wytworzona tam warstwa lodowa ściągnęła na tyle poziom mórz (obniżyła) ze w pewnych rejonach lad został odsłonięty – szczególnie na północy? Ot, taka ciekawostka. A teraz porównajmy sobie ta mapę do poniższej, płytszych warstw geologicznych ziemi. Szczególnie, gdy patrzymy na Wyspy Brytyjskie. Na mapie wyraźnie widać, jakie obszary zostałyby odsłonięte przy obniżeniu poziomu mórz i oceanów.

Słowo o twórcy starej mapy, do której się odnoszę. Wikipedia: „Oronteus Finaeus (ur. 20 grudnia 1494 w Briançon, zm. 8 sierpnia 1555 w Paryżu) – francuski matematyk, astronom i geograf. Oronteus Finaeus, znany też jako Oronce Fine, był profesorem matematyki na uniwersytecie w Paryżu. Był też jednym z największych kartografów francuskich XVI wieku. Najbardziej znanym jego dziełem jest wydana w 1531 roku mapa Nova et integra universi orbis descriptio (Nowy i pełen opis okrągłego Wszechświata) przedstawiająca odkrytą dopiero ok. 300 lat później Antarktydę bez pokrywy lodowej. Z tego powodu mapa Oronteusa Finaeusa stanowi istotny paranaukowy dowód dla poszukiwaczy prehistorycznych zaginionych cywilizacji utożsamiających niekiedy Antarktydę z mityczną Atlantydą. Oronteus Finaeus był ponadto autorem Traktatu o sferach (1516), Protomathis (1532), O kosmografii albo sfery świata w V księgach (1532) i Sfer świata (1551).”

1513 – Mapa świata Piri Reisa zawiera opis wybrzeży Brazylii odkrytej w 1500 r.

Terra Australis na mapie Abrahama Orteliusa z 1570 r., już z przesmykiem Magellana, ale jeszcze bez przylądka Horn.

Poniżej zamieszczam inną wielką ciekawostkę. Symbol wirującej swastyki (kultu czy plemienia?) Otoczony środowiskiem wodnym i rybami.

http://aleximreh.wordpress.com/2011/01/03/swastika-in-the-vinca-script-6000-7000-bc/
The Samarra bowl, at the Pergamon Museum, Berlin. The swastika in the center of the design is a reconstruction.[3]

Kolejna swastyka, jakby otoczona wodami

Swastyki pomiędzy ramionami krzyża w kształcie wysp lub planet, otoczone zwierzętami wodnymi (kaczki a może gęsi?)
Zdęcia swastyk i poniższy tekst, ze strony: http://www.swastika.cba.pl/news/vinca.htm
„Swastyka występowała we wszystkich ludach Europy. Dotarła tu wraz z napływem plemion indoeuropejskich. Choć używali jej także przed aryjscy mieszkańcy tej części Ziemi. To właśnie tutaj na ziemiach obecnej Ukrainy odnaleziono jedne z najstarszych, obok rysunków z góry Ararat, symbole swastyki – Swastyki z epoki Lodowca, datowane na ok. 10 lub 12 tysięcy lat pne. Swastykę czciły plemiona greckie, romańskie, celtyckie, germańskie i słowiańskie. Dla wszystkich tych plemion miała ona to samo znaczenie. Symbolizowała Słońce, a raczej jego wędrówkę po półkuli północnej. Swastyka dawała szczęścia i powodzenie. Traktowano ją jako symbol religijny, a z czasem jako talizman, umieszczając nad wejściem do domów, czy na dnie naczyń. … W 1939 roku Franz Hancar z Wiednia opisał różne paleolityczne posągi Wenus, czyli posążki Pramatki, które zostały odkryte do tamtego okresu. Opisał on m.in. figurki ptaków z Mezin. Źródłem danych na temat Mezin wydają się artykuły FK Volkova z 1909 roku. Wzory swastyki na figurkach z Mezynia zostały po raz pierwszy uznane przez VA Gorodcova a Franz Hancar nazwał je najstarszymi swastykami znalezionymi do tej pory. Niejaki Campbell datuje znaleziska z Mezynia na starsze niż 10 tysięcy lat pne. Jednak niejaki Abramov, autorytet w sprawie Mezynia, cytowany w książce Kleina stwierdza, że rzeczywista warstwa, w której odnaleziono artefakty może być datowana na 17 tysięcy lat pne, jednak autor strony zastrzega możliwość błędnego odczytu. Żadne z tych źródeł nie zostało dokładnie omówione w pracy FK Volkova. A anglojęzyczne źródła powołujące się na Hancara, określa wiek figurek na 12 – 10 tysięcy lat pne. Najstarszy znaleziony symbol swastyki w Europie i prawdopodobnie na świecie, wyryty na figurce z kości mamuta z przed około 10 – 12 tysięcy lat, a może i więcej. Jak widać najstarsza europejska swastyka jest prawoskrętna.”

Село Мезин, Десна, пором * Mezyn village, Desna river, ferry
© Volodymyr Kurylenko (Panoramio)
Swastyka z Mezin/Ukraina.
Prawdopodobnie najstarsza!
Blisko Nas, niedaleko Królewca i stoków Karpat oraz Dunaju– koliby plemion Lechickich.

Następnym razem, dla ciekawskich, spróbuje na tym blogu zamieścić zdjęcie „kuli” z mojego własnego zbioru, wykopanej własnoręcznie – co zaznaczam, poza obszarem Polski. ORLICKI

Przedstawiliśmy ten materiał jako ciekawostkę – niezwykłe zjawisko do wyjaśnienia. Dla nas to taki uboczny nurt który jakoś się wiąże z megalitami i menhirami, a też akurat wiąże się z Visoko – gdzie nagromadzenie dziwnych artefaktów wydaje się znaczące. Są w Internecie grupy które się tym tematem zajmują dogłębniej. Pisał o tym chyba też Daeniken, mówi się o źródle naturalnym, że takie kule miałyby wylatywać z wulkanów – mnie się wydaje na oko to raczej niemożliwe, ale cóż – nie takie rzeczy Ziemia nosi.

Pozdrawiam

CB

Próbują to datować przez kontekst – to znaczy to co znajdują z towarzystwie np. z tego samego kamienia. W Visoko w Bośni są kule które są wykute częściowo, jeszcze nie gotowe a częściowo już gotowe – to jest dziwne – jakby przerwano robotę. Olbrzymie niedokończone kule w kamieniołomie, a raczej w „naturalnym” rozwalisku w górach. Mieszka pan w Nowej Zelandii? mamy tu na stronach stałych bywalców z różnych części świata, spoza Polski

pozdrawiam

CB

W artykule chodzi raczej o kule, które są datowane dużo wcześniej niż powstał jakikolwiek młyn kulowy? dziwne jest też by te kule rozrzucać w takich miejscach. Chyba nie stosuje się praktyki wyrzucania takich kul z młyna byle gdzie – na przykład w wysokich górach? Jakie wielkości mają kule z młynów kulowych?

Pozdrawiam

tego rodzaju kule można znaleźć praktycznie wszędzie, są to mielniki ceramiczne lub cyrkonowe stosowane w młynach kulowych.Stosuje się je w przemyśle spożywczym, metalowym, przy produkcji farb.