Bogusław Szokalski „Herkules” [adiutant „Ognia”] wspominał, że poszli na Turbacz, i tam „Ogień” wygłosił krótkie przemówienie, w którym powiedział m.in.:

„walkę musimy zacząć od początku i teraz będziemy bić się za Polskę bez komunistów”.

Następnie odebrał przysięgę od zgromadzonych żołnierzy.

Stan osobowy jego oddziału powiększał się bardzo szybko. W szczytowym okresie rozwoju, na przełomie lat 1945/46, zgrupowanie liczyło ok. 500 dobrze uzbrojonych żołnierzy, stale przebywających w lesie i kilkakrotnie więcej współpracowników w siatce terenowej. W 1945 i na początku 1946 żołnierze „Ognia” skutecznie paraliżowali działalność „władzy ludowej” na Podhalu. Już kilka dni po utworzeniu oddziału, 17 kwietnia 1945 partyzanci „Ognia” rozbili PUBP w Nowym Targu. Zgrupowanie przeprowadziło wiele udanych akcji bojowych. Wielokrotnie żołnierze „Ognia” wychodzili zwycięsko z walk z grupami operacyjnymi NKWD, UB i KBW.

1945. Żołnierze zgrupowania „Ognia” z oddziału „Jastrzębia”. Stoją od lewej: NN „Sosna”, NN Jastrząb”, NN „Leniwy” i NN „wicher”, siedzi NN „Wilk”.

O sile „Ognia” może świadczyć fakt, że jego ślub z Czesławą Polaczyk odbył się w biały dzień, 21 kwietnia 1946 w kościele w Ostrowsku. Przebieg uroczystości osłaniany był przez 200-osobowy oddział partyzancki. Na drugi dzień na Górze Waksmundzkiej odbyło się wesele, do tańca przygrywała góralska kapela, a UB nie odważyło się zaatakować…

Oddziały „Ognia” prowadziły działalność na obszarze niemal całego województwa krakowskiego: od pogranicza polsko-słowackiego na południu, po Kraków i Miechów na północy. Na Podhalu miał powszechne poparcie, a lokalne komórki PPR zmuszone zostały do ponownego zejścia do konspiracji.

W celu zlikwidowania zgrupowania „Ognia” UB zastosowało terror wobec mieszkańców Podhala. Każdy przejaw współpracy z partyzantami groził surowymi represjami.

…

Zgrupowanie dowodzone przez „Ognia” nie podlegało żadnej dużej powojennej organizacji konspiracyjnej, a on sam pozostawał niezależnym dowódcą. Pomimo podejmowanych prób ze strony Okręgu Rzeszowskiego NZW [dowodzonego przez kpt. Piotra Woźniaka „Wira”] i Okręgu VII NSZ [dowodzonego przez kpt. Henryka Flamego „Bartka”], a także wysłanników ośrodka politycznego NSZ z Zachodu, „Ogień” nie zgodził się na podporządkowanie swoich żołnierzy podziemiu narodowemu. Na przełomie lat 1946/47 konspiracyjny Zarząd Okręgu Stronnictwa Narodowego w Krakowie usiłował nakłonić go do przeniesienia działalności na Ziemie Zachodnie, aby uchronić jego zgrupowanie przed rozbiciem przez UB, w terenie w znacznym stopniu już zdekonspirowanym. Jednak założenie nowych baz w obcym terenie wymagało bardzo dużych środków finansowych, przez co okazało się nierealne.

Śmierć „Ognia”, a następnie amnestia, podczas której ujawniło się 510 jego żołnierzy i współpracowników, nie była kresem tego zgrupowania. Część jego dawnych żołnierzy [zagrożonych aresztowaniami] dołączyła wkrótce do tych, którzy pozostali w konspiracji. Poszczególne oddziały i grupy, wywodzące się z tego zgrupowania, działały samodzielnie jeszcze przez kilka lat, prowadząc bezkompromisową walkę z komunistycznym aparatem terroru…

Takich miejsc jak to opisane w Siedlcach są setki w Polsce:
”
Piotr Jakucki

Siedlecki mini Katyń

Pod koniec listopada zeszłego roku w budynku przy ul. Piłsudskiego 4 (dawniej Świerczewskiego) – w latach 1944-56 siedzibie siedleckiego Urzędu Bezpieczeństwa – odkryto ludzkie kości. Niewykluczone, że są to szczątki pozostałe po ofiarach stalinowskiego aparatu terroru. Sprawę przekazano do Komisji Badania Zbrodni Przeciw Narodowi Polskiemu w Lublinie.

Boże zbaw AK

Kości znaleziono pod podłogą pokoju przesłuchań i celi w której przetrzymywano więźniów: mieszkańców Siedlec i okolic podejrzewanych przez aparat bezpieczeństwa o powiązania z opozycją. Ale nie tylko. Do gmachu przy Świerczewskiego trafiano również za utrzymywanie kontaktów listowych z rodziną na Zachodzie czy za uczestnictwo w organizacjach katolickich. Ściany i sufit celi wypełnione są napisami wydrapanymi przez przetrzymywanych gwoździem czy kawałkiem drutu. Czas zaciera ich treść. Z trudem można odczytać m.in takie: Boże wybaw nas, Jezu do Ciebie uciekamy się. Jest też rysunek krzyża – nad nim napis: Jezu przebacz (dalej nieczytelne), a po prawej stronie: Ufaj w Bogu. Jest też wizerunek kotwicy Polski Podziemnej…

Nazwiska. Niektóre częściowo zatarte…: Saszyński Piotr – Pióry, Wacław…, Jerzy…, Dmowski Piotr (Opole?) i data 24 XI 1951, Wróbel.

Morderstwo szesnastu

Komisja Badania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie nie zajmuje się wyłącznie kośćmi znalezionymi w siedzibie siedleckiego Urzędu Bezpieczeństwa. Prowadzi także śledztwo w sprawie innych zbrodni tamtejszych funkcjonariuszy UB. Jedną z nich jest tzw. morderstwo szesnastu. Akta sprawy zajmują trzy grube tomy.

W nocy z 12 na 13 kwietnia 1945 r., pomiędzy 22.00 a północą pracownicy PUBP w Siedlcach rozstrzelali bez sądu i wyroku szesnastu młodych ludzi, podejrzanych o działalność konspiracyjną. Wyciągano ich z domów pod pretekstem sprawdzania dokumentów. Następnie wywożono po dwóch na rogatki miasta i zabijano z pistoletów. Część ofiar pochodziła spoza Siedlec (m.in ze Zbuczyna) i była aresztowana dzień, dwa dni wcześniej. Tych do czasu morderstwa przetrzymywano w celi siedziby UB przy dzisiejszej ulicy Piłsudskiego. Nie sposób dziś podać dokładnej liczby ludzi jacy przeszli przez Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa. Według dokumentów z tamtego czasu, zasięgu inwigilacji i donosów w grę może wchodzić nawet kilka tysięcy osób.

Od Zygmunta Goławskiego otrzymaliśmy nazwiska funkcjonariuszy UB z Siedlec, z okresu tuż po utworzeniu PUBP. Goławski dotarł do nich przy dochodzeniu prawdy o morderstwie szesnastu:
Dawid Orzeł – UB, pracownik Kancelarii PUBP, został zabity
Lolek Kapłan – Milicja Obywatelska, oficer powiatowy
podchorąży Fimek – adiutant komendanta powiatowego, został zabity
N.N. – oficer śledczy UB, zamieszkały przy ul. Piłsudskiego, po nieudanym zamachu uciekł z Siedlec
Suchecki – komendant UB, obecny przy aresztowaniu w Wiśniewie komendanta regionu AK
Rybak – współpracownik NKWD
Edward Brzozowski – komendant UB w 1944 r.
Czajka – śledczy, pracownik UB
Słowik – szef PUBP
Alberg – wcześniej pracował w UB w Lublinie
Stefaniuk – dowódca operacyjny UB
bracia Braun i Herszt Blumsztajn – wywiadowcy
Kwiatek – szef UB w chwili tzw. morderstwa szesnastu
Szajka Josek (zmienił nazwisko na Szajkowski)
Janusz Różewicz
Drabik – komendant MO w Siedlcach
Lewin – brał udział wspólnie z NKWD w morderstwie rodziny Kotuniów

Oprócz wyżej wymienionych opozycję likwidowali także:

Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego –
Antoni Wachuła, syn Kacpra – zastępca szefa urzędu [rok 1947]
Stanisław Adamczyk, s. Aleksandra – referent [1946]
Henryk Modzelewski, s. Piotra – starszy referent [1949]
Mikołaj Fiedorowicz, s. Ignacego – referent personalny [1947]
Jan Lewczuk, s. Leona – współpracownik wywiadu Armii Czerwonej [1946]

Komenda Powiatowa MO –
Stanisław Mikulski, s. Piotra – komendant KP MO [1947]
Józef Tokarzewski, s. Antoniego – zastępca komendnata [1946]
Marian Hupało, s. Władysława – komendant KP MO [1947]
Stanisław Znój, s. Franciszka – kierownik wydziału śledczego [1946]
Władysław Gorzała, s. Józefa – komendant gminny MO [1946]
Antoni Tomaszuk, s. Jana [1947]
Jerzy Rechnio, s. Wiktora [1947]
Bolesław Matus, s. Wojciecha [1947]
Stanisław Wiater, s. Szymona [1946]
Lucjan Muł, s. Stanisława [1947]
Bronisław Szklarz, s. Józefa [1947]
Tadeusz Łach, s. Antoniego [1947]
Jan Suprun, s. Stefana [1947]
Marian Filimon, s. Wojciecha [1947]
ppor. Jan Siwak, s. Jana – powiatowy komendant ORMO w Siedlcach [1947]
ppor. Jan Skolimowski Ferdynand, s. Franciszka – kapitan powiatowy ORMO [1949]

itd, itd, itd
http://nsz.com.pl/index.php/artykuly-i-opracowania/20-tajemnice-siedleckiego-ub-morderstwo-szesnastu

Armia Czerwona i jej poplecznicy mordowali masowo jeszcze w 1948 roku i w 1953 i w 1955, i nie tylko Górnoślązaków, ale też innych patriotów polskich, czy też może jak pan woli, ludzi innych narodowości które współtworzą Polskę – takich jak Górale, Krakowiacy, Pomorzanie, Mazurzy, Łemkowie, Wielkopolanie, Mazowszanie, Orawiacy, Kresowiacy z Przemyśla, Poleszucy i Podlasiacy z Lublina. Na przykład na Śląsku mordowano i skazywano śmierć w sfingowanych procesach dopiero co przesiedlonych ze wschodu Polaków z Białorusi i Ukrainy, ze Lwowa – Kresowiaków. Na przykład w Małopolsce mordowano i palono całe wsie Górali – też narodowość – jak pan jest narodowość, to i oni są narodowość. Na przykład na Podkarpaciu przeprowadzono masową akcję Wisła i spalona została cała Łemkowszczyzna, a Łemkowie to dzisiaj Ślązacy i Pomorzanie. Może więc powinniśmy założyć Śląską Republikę Łemkowską, albo Śląski Kraj Lwowski (Polsko-Ukraiński), albo Śląską Rzeczpospolitą Kresową? Do 1956 KGB=NKWD=UB mordowało na Mazurach, na Pomorzu – w Gdańsku zatopili cały statek ludzi – patriotów polskich, którzy byli Gdańszczanami. Nie słyszał pan nigdy o tych masowych zbrodniach – całe wsie na Podhalu wystrzelane i spalone! Cała Łemkowszczyzna wymordowana i wysiedlona na Śląsk! Słyszał pan, czy nie?!!
A może to jakaś propaganda jest moskiewska albo niemiecka te wszystkie sprawy. Tam na Śląsku w tych obozach trzymali ludzi z Krakowa nie tylko ze Śląska. Pan myśli że jak Rosjanie wyzwalali Kraków to pili wódkę z jego mieszkańcami – gwałcili, kradli, mordowali – tak jak wszędzie.

A słyszał pan o tym że po 1968 roku wyrzucili z Polski kilkadziesiąt tysięcy Żydów?! Też narodowość, która współtworzyła Polskę. Może zatem niech Żydzi utworzą sobie nowe Getto np. w Śródmieściu w Warszawie, taką Nową Republikę Polsko-Żydowską.

Wstyd panie kochany obywatelu Polski pisać takie rzeczy. Niech pan pamięta, że do 1989 roku cała ludność Polski była „podejrzana” o kolaborację z antykomunizmem i wsadzana do wiezień albo nawet mordowana. Jeszcze w 1989 zamordowano skrytobójczo 3 księży którzy nie byli Ślązakami.

Nikt nie twierdzi że nie mordowano Ślązaków, tyle tylko że mordowano polskich Ślązaków, bo niemieccy w 99% uciekli gdyż mieli na sumieniu 150 lat łupienia Śląska i rozkradania go, a czeskich nie było powodów mordować. Ci Niemieccy Ślązacy, którzy czuli się niczemu niewinni, zostali wierząc że nic im nie grozi. Było to naiwne z ich strony, bo nie wiedzieli że KGB i UB to nie żaden tam aparat państwa Polskiego tylko zwykli czerwoni bandyci w mundurach i będą ich zabijać choćby po to żeby zrabować bezkarnie ich majątki.

Dziwi mnie że nie pisze się o zbrodniach ludobójstwa Ludowego Wojska Polskiego na Góralach i Łemkach czy na Polakach Podkarpackich uznawanych za Ukraińców wspierających UPA.

Warto poczytac nim zacznie pisac sie glupoty w stylu „w tych obozach NKWD vel KGB mordowano [tylko] Polskich Patriotów” – czyli wyssane z palca farmazony