Dziękuję za informację.

Ten krzyż to tylko uproszczona, współczesna wersja herbu Zakonu Karmelitów Bosych.

P. Czesławie, mogę się mylić ale jakiekolwiek zgromadzenie funkcjonujące w ramach wspólnoty chrześcijańskiej ze stolicą w Watykanie powinno mieć zchierarchizowaną strukturę. Więc jeśli przedmiotowe roszczenie wystosowane zostało przez o. Karmelitów, to winno być sygnowane imieniem i nazwiskiem oraz funkcją sprawowaną w ramach zgromadzenia. Wymagają tego nie tylko zasady zwykłej ludzkiej kultury, ale i zasady reprezentacji wynikające z reguły zamonu 😉

Co do zdania: „Nie wyrażamy zgody na uprawianie jakichkolwiek „Wierzeń Rodzimych” na terenie naszego sanktuarium. Jest to sanktuarium katolickie – NMP z Góry Karmel, a nie jakiegoś Peruna, czy Dolina Trzech Bogiń.”

Uważam je za szczególnie bezczelne. Jesteśmy Rodzimowiercami Słowiańskimi, jesteśmy w swoim własnym kraju Polsce, jesteśmy poganami którzy oddają cześć wzgórzom, gajom, źródłom, rzekom, niebu, ziemi, Przyrodzie. Praktykujemy naszą wiarę i będziemy ją praktykować tam gdzie się nam podoba. Polska jest nasza i rodzimowierstwo jest rodzimą polską wiarą dużo starszą niż chrześcijaństwo, islam, czy judaizm. Jeżeli ktoś rości sobie prawa do Góry CZERNA I TAMTEJSZEGO ŚWIĘTEGO GAJU Peruna TO MOŻE SIĘ LICZYĆ Z TYM ŻE DOCZEKA SIĘ ROSZCZEŃ BARDZIEJ UPRAWNIONYCH NIŻ ZAJĘCIE TEJ GÓRY w roku 1630 przez klasztor. Chrześcijaństwo jest na tej górze od 400 lat, a rodzima wiara czciła tę górę od 4000 lat i będzie ją czcić nadal. Nie wiadomo też jakim prawem kaduka chrześcijaństwo uzurpuje sobie prawa do świętych źródeł na tej górze. Byłbym ostrożny jeśli chodzi o rewindykację, lepiej dać sobie z tym spokój – to moja rada dla obu stron sporu – zanim rozpęta się wojna podobna do tej na Ślęży.

Większość zamieszczonych w artykule zdjęć pochodzi od moich znajomych i osób które mi te zdjęcia udostępniły do wykorzystania w blogu nieodpłatnie, jako że to jest działalność niekomercyjna. Proszę więc o wskazanie które z zamieszczonych zdjęć są własnoscią Karmelitów i chcecie państwo by je usunąć?

Jeśli nie życzą sobie państwo aby katolicki punkt widzenia na to miejsce był prezentowany w powyższym tekście, to fragment prezentowany poniżej wraz z linkiem do strony http://www.karmel.pl/historia/baza.php?id=04 – zostanie usunięty

fragment z witryny karmel:”…

Z witryny Krakowskiej Prowincji Karmelitów Bosych

Karmelici Bosi – Wzgórze Karmel i kult Eliasza jako następcy Peruna

http://www.karmel.pl/historia/baza.php?id=04

Prorok Eliasz i wzgórza Karmelu
Jerzy Zieliński OCD

W czasach biblijnych skaliste wzgórza Karmelu były niemymi świadkami pogańskiego kultu Baala i Aszery, kananejskich bóstw wegetacji. Byk, święte zwierzę Baala, symbolizował siłę męską, płodność i burze przynoszące deszcz. Kult Baala i Aszery sprawowano na “wyżynach”, a więc na wzniesieniach i pagórkach Karmelu, gdyż wierzono, że jest się wówczas bliżej bóstwa. Do takich kultowych wyżyn należały również ofiarne ołtarze, drewniane lub kamienne słupy, zwane odpowiednio aszerami (od imienia bogini) lub masebami oraz stare święte drzewa – symbol siły życia, trwalszej niż zmieniające się pory roku.

Historia narodu wybranego, po przybyciu do Ziemi Kanaan, pełna jest świadectw nieustannej walki proroków Eliasza, Ozeasza i Jeremiasza z praktyką składania ofiar na wyżynach. Szczególnie dramatyczny obrót przybrała ona za czasów proroka Eliasza w IX w. przed Chr. Wraz z kultem Baala, promowanym przez królów z dynastii Omriego, Izrael wkroczył w pełni w politeizm, wyrzekając się wiary w Jedynego Boga. Łatwo więc zrozumieć gwałtowną reakcję proroka Eliasza, jednego z ostatnich, którzy zachowali wiarę w Jahwe. Zgromadził on naród na wzgórzach Karmelu i wypomniał mu zdradę: “Dopókiż będziecie chwiać się na dwie strony. Jeżeli Jahwe jest prawdziwym Bogiem, to Jemu służcie, a jeżeli Baal, to służcie jemu!” (1Krl 18,21).
Szkaplerz Karmelitański
szata Maryi

Prorok Ognia

W czasach proroka Eliasza wyznawcy jedynego Boga doznawali ciężkich prześladowań. To właśnie Eliasz był tym, który podjął walkę w obronie prawdziwej wiary.

Ogień i deszcz
Częścią królestwa Izraelitów władał wtedy król Achab wraz z żoną Izebel. Królowa Izebel popierała szerzący się w państwie kult pogańskich bożków Baala i Aszery. Pewnego dnia na królewskim dworze zjawił się Eliasz. Przepowiedział, że Jahwe ześle na kraj karę – trzy lata suszy. Jego słowa się sprawdziły. W trzecim roku wielkiej suszy Eliasz zgromadził na Górze Karmel cały lud Izraela. Następnie zażądał, by wyznawcy Baala złożyli swemu bogu ofiarę z młodego cielęcia i prosili go, by ją przyjął. Fałszywi prorocy przez wiele godzin wzywali Baala. Nadaremnie! Nie było żadnej odpowiedzi. Wtedy Eliasz złożył ofiarę Bogu Jahwe. I wówczas – jak czytamy w Biblii – “spadł ogień od Pana” (1Krl 18,38) i ofiara została przyjęta. Po tym niezwykłym wydarzeniu na wyschniętą od dawna ziemię spadł obfity deszcz.

Czas próby
Jednak mściwa królowa Izebel się nie nawróciła. Pragnęła śmierci Eliasza. Prorok musiał uchodzić przed jej gniewem na pustynię. Był to dla niego czas wielkiej próby. Pan nie pozwolił jednak, by Eliasz umarł z głodu i pragnienia. Z Jego rozkazu pożywienie przynosił mu Anioł. Później pomocy Eliaszowi udzieliła pewna uboga wdowa. Przyjęła Proroka pod swój dach i żywiła go. I znów stał się cud. Dzban mąki i baryłka oliwy w cudowny sposób napełniały się po każdym posiłku. A kiedy syn wdowy ciężko zaniemógł i umarł, Pan na prośbę Eliasza przywrócił go do życia.

Pierwszy pustelnik
W końcu Bóg postanowił powołać Proroka do siebie. Pewnego dnia przysłał po Eliasza rydwan ognisty nad rzekę Jordan. W ten sposób, jak mówi Pismo Święte, “Eliasz wśród wichru wstąpił do niebios” (2Krl 2,11).
Zmuszony przez długie lata do ukrywania się i odosobnienia prorok Eliasz uważany jest za pierwszego pustelnika.
Niezwykła więź łączy Eliasza (który żył blisko 1000 lat przed narodzeniem Chrystusa) z Matką Bożą. Gdy Prorok oczekiwał na znak od Boga potwierdzający, że susza dobiegnie końca, ujrzał niewielką chmurkę. Karmelici uznali, że obłok symbolizował Maryję.

…”

Pozdrawiam serdecznie i życzę zdrowia, dobrobytu i szczęścia