https://bialczynski.pl oficjalna strona Czesława Białczyńskiego Tue, 14 Jan 2014 09:17:28 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.7.4 https://bialczynski.pl/slowianie-tradycje-kultura-dzieje/runy-slowianskie-pismo/winicjusz-kossakowski-polskie-runy-przemowily-wydanie-internetowe-poprawione-czesc-1/winicjusz-kossakowski-suplement-do-polskie-runy-przemowily/#comment-2469 Tue, 14 Jan 2014 09:17:28 +0000 https://bialczynski.pl/?page_id=19862#comment-2469 „Słowiani”, moim zdaniem pochodzą bardziej od słowa; Wenedzi/Wenedi/Wedi/Wendi/Weneci/Wieleti/Wieleci, zaś termin Słowiani jest młodszą kompilacją poprzedniego. Np. Wieleti to 'liczni’ czyli 'wielu’. Lecz wyraz ten i wymienione mu podobne, składa się z morfemów; 'wi-el-le-ti’ ; 'widać(synonim od światła dnia; wi-deń)-miejsce-równne-te/ci’. A więc rozlegle, widoczne obszary? Niekonieczne. Może chodzić o 'wi’ jako 'wiedzę/wedę’ jako 'poznawanie’ w 'miejscu gdzie są’. A więc faktycznie o rodzaj wykształconego, kultywującego 'naukę/wiedzę’ społeczeństwa. Nowszy twór językowy jakim jest termin 'słowianie/słowiani/dawniej; słowini’, polega na dołączeniu do rdzenia 'wianie/wini’, rdzenia 'sło’. Co może znaczyć 's-ło’ czyli 'z-tego. Moim zdaniem to jednak ucięte morfemy, typowe zjawisko skracania słów, przez ucinanie głosek podobnych, sąsiednich. I tak, wyraz ten powstał od morfemu plus kolejnego rdzenia; 'is-łow’ czyli 'z-łowu (schwytania). Rdzeń „łow’ to późniejszy 'łów’ od 'ło-wo’ czyli 'od/to-tu/te’. Oznacza posiadanie, określa wzięcie czegoś, nieokreślonego konkretnie, czyli chwytanie, lub zgłębianie, poznawanie. Tak sensualnie dodany wyraz – rdzeń po skróceniu głosek 'słow/słowo’, oznacza 'mowę’, czyli poznanie języka. wywodzi się od pojęcia chwytania owej 'mowy’ umysłem, czyli 'wi’ (wiedzą, widzeniem). stad dawna 'widma/widżma’ to w istocie kobieta mająca wiedzę, nauczycielka. Czyli wracając do całego słowa, termin 'słowianie’ to pogłębienie, utrwalenie poprzedniego pojęcia 'widanie/wiedanie/wienedi/wieleti’, o różnych odmianach miejscowych. Słowianie, to wielkie rzesze chwytające wiedzę, „wielu którzy łowią widzenie/wiedzę”. Przychylam się więc poprzez niniejsza analizę morfemiczną, do poglądu iż jakiś rodzaj pisma (runów?) a przede wszystkim wymiana wiedzy. Widocznie istniała u nich, jakaś metoda jej grupowego przekazywania. Myslenie ze slowianie to ludy mowiace jedna mową, to anachronizm. To było oczywiste! Nie o to chodzilo w tej nazwie, co chyba wyjaśniłem. Nawet pierwsi Niemcy, mówiący staroniemieckim, mową podobną Słowianom, byli dla Słowian dość zrozumiali. Bo pochodzili często od Słowian, szczególnie ci Połabscy. Posiadali mnóstwo podobnych słów. Nie byli wiec wcale 'niemi’ czyli niezrozumiali, jak to podają teorie naukowe, tłumaczące nazwe 'Niemcy’. Niemcy, oznaczało po prostu że to nie jesteśmy My! Czyli 'nie-my-ci(są)”. To było właśnie oryginalne, wymyślone przez Słowian określenie dla ludu który się nagle wykształcił z Celtów, Romów, Nordów i Słowian, mówiących bardzo podobnie, lecz które jednak posiadają zupełnie inną kulturę lub utraciły kulturę podobną Słowianom i stały się agresywne wobec Słowian. Podobne zjawisko oparcia na rdzeniu”łow/łować’, znajdziemy w słowie 'miłować/miłowat’, czyli dawnym 'kochać’. To jest 'mi-łowat’ czyli 'mnie-chwyta’. Sensualnie 'mnie-złapało’. Od niego wywodzi się germański, w wymowie; 'maj-law’. (may-love). Miłość to była zabawa kulturowa w chwytanie uczucia, w zauroczenie i pojmanie serca. Wyrażnie widoczna w obrządku 'kupały/kupalnocki’. Oczywiste wykorzystanie terminu 'słowianin’ w germańskim słowie; 'slaw’, czyli niewolnik, świadczy o tym, że Slowianin był pojęciem które wykiełkowało gdzieś na Rusi. Są pewne ślady dawnej nazwy plemiennej 'Slawi’, na północy Rusi. Wówczas to, w tamtym rejonie nastąpiły wypadu zagonów z Kaganatu Azarskiego, które chwytały licznych Słowian i sprzedawały w niewole na południe Kaukazu, gdzie wyrosła na tym procederze majątkowa zamożność niektórych ludów semickich. To dlatego, z powodu tych opłacalnych koligacji handlowych, Kaganat przyjął judaizm. Azarowie (lud turkoidalny), podbił całą Ruś południową, aż po Kijów. Ruś spustoszył i brał trybut. Książęta Ruscy wyodrębnili się od plemion Lechickich, co je bardzo osłabiło. Gdy jeden z nich rozgromił wreszcie Kaganat, w najlepsze trwała walka wewnętrzna o władzę (pogromcę Kaganatu otruto) a lud był spacyfikowany. Tym łatwiej przyszło zaprowadzić chrześcijaństwo. To jest prawda o sensie dawnym i współczesnym, pojęcia „Słowianin’. ORLICKI

]]>