Witam, już znalazłem tłumaczenie tekstu w książce Pana Winicjusz Kossakowskiego,
to jest bardzo podobny albo identyczny do tekstu z kamienia z Glawen – Drup w Fionii.

Pozdrawiam
Wojtek

Pozdrawiam
Wojciech

Obecnie nie ma jej w jedynym miejscu gdzie była sprzedawana w Slovianskim Sklepiku – tylko aukcje internetowe zostają – albo cierpliwie czekać na dodruk.

Poniżej umieściłem więcej monet Mieszka w dobrej jakości.
Ciekawi mnie jak te monety zostałby przetłumaczone przez Pana Kossakowskiego.

http://www.poszukiwanieskarbow.com/numizmatyka/oficjalne/mieszko.jpg
http://www.poszukiwanieskarbow.com/numizmatyka/oficjalne/mieszko2.jpg
http://www.poszukiwanieskarbow.com/numizmatyka/oficjalne.html

Pozdrawiam,
Damian

Witam

Odpowiedż Markowi Strozikowi.

Wielokrotnie już odpowiadałem pasjonatom trudzącym się w odczytywaniu zabytków runami opisanych. Być może temat jest rozrzucony w różnych miejscach i trudnodostępny. Postaram się powtórzyć kilka moich spostrzeżeń.

1) Runy tworzy się według systemu, który wyjaśniłem i trzeba mieć trochę wyobrażni by je rozróżniać.

2) W czasie rozwoju pisma wielu twórców zciągało runy nie znając zasad ich tworzenia np. alfabet grecki, łaciński czy grażdanka. Pojawiły się w tych alfabetach runy słowiańskie przypisane innym głoskom. Alfabety zciągane wymagają wykucia na pamięć kształtu znaków.

Z okresu 700 – 1000 roku znajdowane są zabytki opisane mieszaniną run, liter greckich i łacińskich. Dodatkową trudność sprawia język, który zmienił się w przeciągu tego czasu oraz charakter pisma.

Jeżeli nawet nie potrafimy odczytać napisu na artefaktach, pewną wskzówkę dają rysunki postaci, czy znaki ideograficzne.

Na rysunku bożka możemy spodziewać się imienia bóstwa i jego cech.

Na monecie mamy zazwyczaj portret bohatera, jego imię i funkcję. Czasami dochodzi data oraz herb.

Znajdują się również artefakty, podobne do monet, które nie były środkiem płatniczym a czymś w rodzaju medalika, który ma przynosić szczęście.

„Moneta Brzetysława” została zliczona, przez „uczonych w piśmie”, do monet i pod taką nazwą występuje w nauce.

„Uczonych w piśmie” zasugerował znak krzyża, który przypisywany jest chrześcijaństwu, a że moneta jest stara, znaleziono Brzetysława, który wcześniej był chrzczony.

„Uczonych w piśmie” nie interesują znaleziska sprzed kilku tysięcy lat z różnymi formami krzyża równoramiennego. Profesury korzystają ze swego prawa nieomylności.

Pozostaje mi wytłumaczyć odczyt, literka politerce.

Krzyż równoramienny, symbolizuje boga wszechświata. Przedstawiany jest zawsze ideogramem, nie posiada formy osobowej. Formy osobowej dorobili się bóstwa przyrody, które jako „wszyscy święci”, zostali skopiowani przez rzymskie chrześcijaństwo.

W prawym górnym rogu runa B i odwrócone C. Odwróconym C zapisywali głoskę K Etruskowie. W alfabecie etruskim są artefakty zapisane językiem Słowian.

Zatem B(C) znaczy BK – Bóg.

Następna litera P. Etrusowie rysunek nosa (M) odwrócili do góry dziurką. Na zabytkach z Prilwitz M pisano jak małe (B).

Następne dwie literty,(różnie położone S), to runy IL oraz LI. Runy te utworzono przez napisanie greckiego -L- i dopisanie I,gdy I było z przodu czytano to jak IL, a gdy z tyłu, czytano jak LI. Mamy zatem napis BK MILLIUE, który zrozumiałem jako BÓG MIŁUJE. Jak widzimy napis uzupełnia ideogram. Jest logiczny.

Druga strona medalu – z ręką opatrzności bożej. Napis BG DLDU UL.

Ze słowem -dlić- w rozumieniu -zachować- na artefaktach spotkaem się kilka razy. Bruckner wywodzi je od słowa -TLIć- czyli zachować żar ogniska.

Słowo ul zachowało się do naszych czasów, jedynie przeszło na mieszkanie pszczół. Ma ono dwa znaczenia – DOM oraz RODZINA, np. Anna z domu Strózik.

Zatem znaczenie napisu: „BÓG ZACHOWUJE RODZINĘ”.

Jak widzimy, napis tylko uzupełnia RĘKĘ OPATRZNOŚCI BOŻEJ.

Wśród uczonych w piśmie zachowała się praca uczonego, który z glinianej tabliczki „odczytał” pismo z Krety. Zdanie nie miało sensu i było zakończone słowami JAJA DRAPANE. Po trzech latach pismo zostało odczytane prawidłowo. Po uczonym pozostał jedynie proch, ale z JAJ DRAPANYCH do dzisiaj, już kolejne pokolenie „robi sobie jaja”.

Mam nadzieję, że tych kilka spostrzeżeń uchroni pana od JAJ DRAPANYCH.

Pozdrawiam

Winicjusz Kossakowski

Nieleniwym oddaj (sceduj) odejście szybkie (chybkę)
Daję wolę ludziom mym
LOD(z)EŃ ujmij (przekaż) do(ń) jej
Moje odejście nazwisko ku (niej) daje
Ziemia idzie (z) imieniem wydana
Przelewam im (po)trzykroć – im ziemie (lędiny – odłogi) z ulami (czy wówczas już funkcjonowała ta nazwa?)
jej daję – niech pije ich miód
Moich nie trzymaj (dłoń trzyma) kipieli( wartkie miejsce na rzece?)
Mnie jej łypiom(oczy) lipienia (ryba lubiąca górskie strumyki) podadzą
Zbierz plemię (rodzinę) po pniu moim
Lej napoje jednym, innym rybę
Mnie ululaj (podaj lulka) jeno mojej ciemności(łac.)

Mam tu też pytanie. W słowach LPDJEW I KPLPINE runa odczytana jako „p” nieco różni się od pozostałych.
Będę wdzięczna za uwagi zarówno Pana jaki i innych zainteresowanych, bowiem próba zrozumienia tekstu sprawiła mi dużo satysfakcji.