Nie nie są przypisane w kolejności wymieniania imion.

Pozdrawiam

CB

Rosjanie zsyłają co prawda Żmija w podziemie, ale to Żmij Ogniowy, Żmij Niebiański. Serbowie znają również Żmija Ognienego Wuka, czyli Żmija Ogniowego Wilka. W sprawie Żmijów i Smoków panuje pewne pomieszanie nie tylko co do funkcji, ale co do wyglądu i przypisania danego rodzaju „smoka” do draków lub żnujów. Koncepcja taka a nie inna, która pozwoliła rozwikłać problem przynależności tych dwóch gatunków „smoków” w mitach słowiańskich wzięła się właśnie z rozróżnienia u Słowian ich form mitologicznych. Inne ludy znają tylko smoki i stosują nazwę drakon. Słowianie w zasadzie na odwrót, a tylko Polacy znają obie nazwy. Np. Serbowie nie rozróżniają smoków-drakonów od smoków żmijów ponieważ u nich słowo żmij-znaczy „smok”. Podobnie rozumieją to Rosjanie. Stąd owe podziemne żmije z ruskich opowieści są w istocie smokami.

To był podstawowy problem początkowych rozważań nad duchami pomocniczymi u Słowian. Tylko kroniki polskie przechowały archaiczną nazwę żnuj jako rozróżnienie od smoka. Jednak prawie wszystkie podania Słowian przechowały dwa obrazy smoków – jedne pękate i ciężkie z małymi skrzydłami lub nawet bez nich, a więc ziemne, nielatające. Te związane zostały z nazwą dragon, drak, smok. I drugi obraz smukłego węża – znanego też Chińczykom – Smoka lekkiego, wzlatującego wysoko na niebo – o wężowym kształcie, smukłym ciele i wielu skrzydłach. Nazwa „żnuj-smok” i „drak-smok” odróżnia te dwa gatunki – ale wiele ludów Ziemi (może i wszystkie poza Słowianami) nie znają na smoka określenia – żmij, ani żnuj. Tylko Słowianie przechowali tę nazwę, a Polacy obie nazwy smok i żmij. Król Wężów czasem występuje jako wąż skrzydlaty, albo wąż świetlisty, albo wąż ogniowy, a pokazuje się tylko wysoko w górach – blisko nieba, z płomienistą koroną na głowie – podczas gdy smok-drak zamieszkuje podziemia, groty, jaskinie, jamy i najczęściej przebywa w pobliżu wód. Smok wawelski to typowy drak, nazywany był też Całożercą – opasły, ciężki, wręcz „krokodyli”, zielony, związany z wodą i podnóżem góry a nie z jej szczytem. Na szczytach zawsze spotyka się Żmije, Węże w płomienistych koronach. Rosjanie nazywają w zasadzie żmijem wszystkie smoki – chociaż czasami używają też słowa drakon.

Oba rodzaje smoków dysponują cechami ogniowymi – zieją ogniem. Do tego dochodzą żar-ptaki i siriny-syreny z ruskich podań. To wszystko duchy ogniowe wysokiej generacji – podobnie jak w Indiach. Dlatego u nas są pomocnikami w Najwyższym Kręgu – samego Światła Świata (ognisty wierzchowiec – Świchrz, ognisty ptak Wostrogot-Sirin, ognista Świćgałęza-Zemuna, Ognista Świętogłaza-Siduna i wreszcie Ognista Boża Krówka-Byk-Orzeł Sątwola-Swątboda, także jako duchy pomocnicze Bogów Działu (smoki i żmije) oraz duchy pomocnicze bogów Kiru (żar-ptaki – światłogońce).