Takie [zwijacze] pieniędzy. Tworzono od dawna. Promuje się jakąś fikcyjną ideę, nie do zrealizowania. Gdy temat zaczyna się kruszyć. Budujesz regulacje i narracje, które usprawiedliwiają porażkę. Mały przykład z niedawnych lat.
Biotech – uzyskamy leki na wszelkie choroby, pokonamy starość a nawet śmierć.
Efekt – wiemy jaki.
Jak sprytnie zwinieto branżę? Regulacje i „sprzeciw społeczny” (iluzja możliwości buntu) przeciwko badaniom genetycznym.
Czy obecnie widać na giełdzie jakąś gwiazdę biotech?
Dodatkowo – cicha narracja pantoflowa (tzw. zmitologizowana nadzieja) – napewno by się udało, gdyby nie regulacje.
Doprawdy? w Chinach nie ma regulacji i jakoś nie ma tam nieśmiertelnych, wiecznej młodości, i nie zniknęły choroby.
Regulacje, to jest też idealna osłona psychologiczna dla każdego szwindlu. Aby miliardy oszukanych, nalazło wyjaśnienie i pociechę, dla ogromnych strat w swoim portfelu. (Nikt z nich nie powie przecież, że dał sie oskubać. Ale chętnie złoży się na [ołtarzu nauki] czy [wyższej potrzeby] Łatwiej być [pseudo bohaterem] niż frajerem)
… i tak w kółko … co następne Ai? Mars? Ekologia? Można szukać objawów [zwijaczy] samodzielnie.
Pozdrawiam

Dobrze powiedziane. Jeszcze co do AI to największa katastrofa to będzie jak masowo powycinaja miejsca pracy zastępując ludzi AI a potem się okaże że AI/roboty nie dają rady, a tymczasem doszło do masowej utraty kompetencji wśród ludzi… Dopóki głównym czynnikiem napędzającym gospodarkę czy ogólnie systemy społeczno-gosppodarcze będzie jak do tej pory czysta chciwość,.to się będziemy kręcić w kółko.

Mamona to słomiany chochoł – Miś. Największy szmal robi się na „wielkich słomianych inwestycjach”. Państwo z dykty, świat ze słomy.

1. Sztuczna Inteligencja:

Obietnica: Zastąpimy pracę ludzką, wyleczymy wszelkie choroby, stworzymy superinteligencję, poznamy tajemnice wszechświata.
Rzeczywistość: Bardzo drogie statystyczne modele, które często zmyślają fakty i zużywają tyle prądu, ile małe państwo.
Metoda wyjścia: Gdy wyniki nie nadążają za wycenami. Powszechna narracja o zagrożeniu Ai. „Musimy zwolnić, bo AI jest zbyt potężna, staje się niebezpieczne! Potrzebna odpowiedzialność!”.
Wynik: Miliardy wydane, efekt przeciętny, ale wizerunek „strażników ludzkości” zachowany.

2. Programy kosmiczne:

Obietnica: Kolonizacja kosmosu, wydobycie pozaziemskich surowców. Nowa era ludzkości. Przetrwanie gatunku.
Rzeczywistość: Bardzo drogie rakiety, które często wybuchają, i ogromne problemy z biologią przetrwania w kosmosie.
Metoda wyjścia: To nie jest kwestia zysku, to jest inwestycja w przyszłość ludzkości! Musimy mieć plan na wypadek katastrofy na Ziemi.
Wynik: Możesz przepalić fortunę na rakietę, która nie doleci do celu, a i tak zostaniesz nazwany wizjonerem, bo „przesuwasz granice ludzkiego poznania”.

Wspólny mianownik: „Kult Wizjonerstwa”
W obu tych branżach nie inwestuje się w produkt, tylko w „Mit”. Inwestor nie kupuje akcji firmy, tylko kupuje poczucie, że jest częścią „czegoś większego”.

Dzięki temu, jeśli mit upadnie, nikt nie mówi: „zostałem oszukany” ale „Byliśmy pionierami, którzy odważyli się sięgnąć po niemożliwe, ale świat nie był jeszcze na to gotowy”.

To jest „genialny” system: im większa skala porażki, tym wspanialszy może być mit o „szlachetnym poświęceniu” i „odpowiedzialności”. To jest nowoczesna forma religii – zamiana realnych strat w nadmuchane legendy.