Chociaż mocy nie starcza już na nic,
miecz naprawić, czy zaorać pole,
tu pilnować ojców, tu granic,
tu z łap bestji wyrwać pacholę!

Jeszcze wlać w ród mój słowa otuchy,
i rozumu nie stracić, i serca,
i odkłamać przeszłości duchy,
palcem wskazać kto kat i morderca.

Wyszydzanie znieść i głupotę,
małość wstyd hańbę zdradę niewiarę,
oskarżenia kradzież brzydotę
i kolejną niewinną ofiarę?

Wiesz już wszystko, bo było już wszystko,
a wciąż czujnym trza być i gotowym,
bo gdy miecz swój opuścisz zbyt nisko
możesz skończyć ze strzałem w tył głowy…