Ciężko powiedzieć ile informacji i skąd,skompilowano w dzisiejszy tekst biblijny.
Sam fakt że w tekście są sprzeczności świadczy o tym że czerpano z różnych tradycji,często wykluczających się.
Biblia etiopska np do dziś nie doczekała się pełnego polskiego przekładu,
a jest w niej dużo więcej niż w tej zatwierdzonej przez Rzym.

Wizja świata wg doktryn Rzymu jest liniowa,w filozofiach i religiach wschodnich cykliczna.
W tradycjach „pogańskich”/animistycznych/szamańskich również mamy cykliczność;
kreślenie kręgów podczas praktyk magicznych,ustanawianie osi świata i sześciu(lub ośmiu) kierunków,
wzywanie/zwracanie się do czterech królów/stron świata(w magii ceremonialnej aniołów).

Biblia to przede wszystkim tekst astrologiczny,ukrzyżowanie i zmartwychwstanie dotyczy Słońca i przesileń
,ruchów planet na niebie,czyli cykliczności.
Powtórne przyjście którego wierni nie mogą się doczekać,odbywa się co roku ale nie w sposób jaki sobie wyobrażają.
Nikt nikogo nie sądzi i nie robi czystek Armagedonu,bo gdyby odczytać Biblię dosłownie(tak jak to robią wierni),wtedy wychodzi na to że oni modlą się o zagładę na skalę globalną
i o jakieś NWO czyli światową jedną jedyną religię z papieżem w roli króla świata.

Sen,śnienie,śnięty/martwy,we Francji sen określa się „mała śmierć”.
Sen i śnienie to dwie różne sprawy w gruncie rzeczy,w angielskim jest to lepiej widoczne
bo mamy sleep i dream.
Dream jest wtedy gdy widzimy obrazy,słyszymy głosy,przeżywamy sytuacje i emocje
a sleep jest wtedy gdy nawet nie wiemy że jesteśmy,to jest ta głębsza faza.

U Tybetańczyków nazywa się to milam(„wewnętrzne światło/świadomość”),czyli świadome śnienie/dream
jest pierwszym etapem praktyki, która ma prowadzić do uzyskania świadomości/milam we śnie/sleep.
Ponieważ jeśli nie mamy za życia świadomości w czasie sleep,to nie będziemy jej mieli po śmierci.
To się zbiega np z informacjami od różnych mediów i spirytystów,którzy pomagają duszom zmarłych
gdyż jak twierdzą,zmarli czasem nie wiedzą że już nie żyją,są jak we śnie/sleep.
Ktoś musi ich obudzić i przeprowadzić na „drugą stronę”.

Oznajmił wszechwiedzący Jan niczym Bóg zza chmurki

Kiegi tzw Tory z ktorych wywodzi sie czesc Bibli czyli Stary Testament nie mylic z Nowym, sa pelne tak zwanych wielkich madrosci rabinow judejskich jakie w istocie sa bardzo czesto ich ideologia polityczna majaca za pomoca religii budowac ich narod, panowanie nad nim kasty kaplanskiej. Zupelnie jak dawne papiestwo czy wczesniej rzymska religia chrzescijanska zdogmatyzowana za Konstantyna. W pismach Tory jest wiele zapisow sprzecznych zaprzeczaniu zycia po smierci, jako wyraznie swiadczace o swiadomym zyciu duszy. Dogmatyka katolicka przejela wiare w niesmiertelnosc duszy, czyli byt odrebny po smierci od ciala, wolny i dalej istniejcy a jak, to dyktuj juz przekazy o tych duszach, z ktorymi rozmawial Chrystus. Czy o Lazarzu, krory pomimo smieci dla Niego byl jak we snie Latwo wyciagnac z tego przekaz, chrystusowy, ze zyjemy dalej acz nie cielesnie. Jedni spia w tym zyciu czekajac na pelne obudzenie jako duszy a inni tam ostro zyja czekajac na cos co moze byc obudzeniem w ciele, przerwaniem kola zycia, zbawieniem jako poznaniem i przerwaniem karmy i zyciem jako duch, lub ponowna gehenna zycia cieliesnego. Mozliwosci jest wiele i to juz jest niedogmatyczne. Moze nawet bedzie wieczny proch w glebie dla tych niezdolnych do zadnej milosci za zycia a wtedy ich duch moze przepasc? Moze… Spojrzmy na pojawiajace sie tutaj terminy a jesli podejdziemy do nich moja teoria o prardzeniach laskich, preslowianskich, staroeuropejskich, sprzed wplywow ludow PIE, szczegolnie tych krotkich, niemozliwych do zmanipulowania dlugimi konstrukcjami zlozonymi ze wspolrdzeni, to objawi nam sie jasny obraz naszej rodzimej wiary, scisle zgodny z wieloma przekazami chrzescijanskimi bo tez wyniesionymi z pamieci ludow, pierwotnej wiary opartej na obserwacji zycia, smierci i reinkarnacji jak na urnie z Bialej pod Lodzia. Te terminy to: swast/swastyka, jazn, jasno, sen, smierc, duch, dusi, i wiele innych. Jesli ujrzmy, za moja teoria ze spolgloska Si z kreska nad nia, to pradawny, samodzielny rdzen sensotworczy, nadajacy szczegolnie na lechickiej ziemi palatalizacyjnr zmiekczenie licznych terminow, bo byl niezwykle popularny w slownictwie z racji jego kulturotworczej roli, wierze praslowian w refugium glownie Malopolski i poludnia bliskich Karpat jak Luzyce czy Spisz, kolebek genetycznej Polski Lahickiej staroeuropejskiej, to wszystko zrozumiemy. To kult SWIATLA, obecnego tak w naszym zyciu, snie, smierci, duchu. Taki termin SEN nie ma w sobie nic zrozumialego. A jest tak wasny. To jakby cale, krotkie slowo, jakas nazwa na stan ciala, gdzie mamy do S polaczony znany przyrostek EN, czyli ten/jest. Ale kiedy pojmiemy, ze zapewne byl to w brzmieniu pierwotnie miekkim termin Sin lub Sien lecz bardziej miekki, bez i a z kreska nad S, i kiedy wiemy jak wiara w symboliczna i realna zyciodajnosc swiatla byla u Slowian przemozna, to pojmiemy ze Sen, Sin to nic innego jak Swiatlem czyli Ziciem Ten jest. Ze sen to stan blogiego zycia, pelne posiadanie swiatla, swiadomosci. A od niego dziecko Syn/Sin na Rusi dawnej i zapewne u Ledzian to swiatlo dla rodzicow. A rzeka San/Sin podobnie, to dziecko Wislaka. Szlaku wielkiej Wi-dnej Wisly. Jazn to zapewne dawniej JASN czy ja mam swiatlo, swiadomosc, zycie. A SWIADOM, to przeciez nie zmiekczenie przez S dla Wiadom/wieda, tylko Swiatlo Wiedzy, jasna, zrozumiala wieda, SWIADOM to wiec dom wiedy w swietle. Swiatlo to zycie a zycie to swiatlo i podobnie wiedza. To zazebiajace sie pojecia. Podobnie duch czyli dusz-a gdy na wschodzie dusia. Duch to dawniej zapewne Dus z kreska, czyli cos co daje swiatlo Du/do lub jest sam swiatlem gdy to duch zywy, istota. A Ist/istnieie/istota? Wiele mozna zrozumiec widzac w gloskach, acz nie wszedzie ale bardzo czesto, ta s-wiat-lo, ja-s-nosc, takich jak si, s z kreska, zi, jak nasz Dzien zapewne od Dsin, D-S-In: daje-swiatlo/jasnosc-ten. Niestety nasi jezykoznawcy zapominaja ze bylisny i jestesmy wpierw staroeuropejczykami kolonizujacymi Europe zaraz po Neandertalach, z grupy I2 przybylymi z poludnia, znad Dunaju, wczesniej posiadajacymi mowe i rdzenie dominujace w jej uksztaltowaniu, zanim powstalo PIE stepowcow nad Morzem Czarnym, dominowane zapewne przez R1 zarowno A jak i B, majace wielki wplyw na przeksztalcanie naszej staroeuropejsko srodkowej mowy, utwardzajace ja nie zmiekczajace, nadajace podobienstwo wielu ludom europejskim. Ale to nie PIE jest naszm wspolnotowym, slowianskim pniem tylko srodek wczesniejszej Europy w ktorej rozeszlismy sie korytamivrzek, jedynymi wowczas drogami, za ustepujacym lodowcem.

Po śmierci bota jego sztuczna, skopiowana technologią cyfrową z wiecznie ŻYJĄCEGO DUCHA CZŁOWIEKA dusza odchodzi w niebyt, otchłań zewnetrzną, bo przechowujących te informacjie serwerów i projekcji sztucznego świata/drugi opis tzw. stworzenia/już nie ma. Ta projekcja-ogon lisicy-echa kalijugi tli się jeszcze tylko w zwiedzionych egoumysłach CZŁOWIEKÓW ZRODZONYCH Z DUCHA ŻYWEGO a ci budzą się.
Sztucznie stworzeni- martwe boty nie ożyją, a ŻYWI NIE BĘDĄ UMIERAĆ.

„Jak wyobrażam sobie wieczność? Otóż wieczność wyobrażam sobie bardzo dynamicznie. Musimy uciekać od każdego prymityzowania” – mówił ks. Jan Kaczkowski 19 kwietnia 2015 roku w Kolegiacie Łaskiej.

Wyobrażam sobie, że stajemy po tamtej stronie jako czysta jaźń, osoba bez ciała. Teologia o tym bardzo mało mówi, ale będziemy samoświadomi siebie, będziemy wiedzieć, że my to my i będziemy mogli podejmować akty wolnej woli, wchodzić w interakcję z innymi duszami. Podobno nie będzie tam potrzebna mowa, tylko będziemy sobie przesyłać myśli. To jest ciekawe! Mnie wieczność kręci.

Patrzcie państwo :> katolicyzm zaczyna przechodzić na buddyzm i animizm 😀 wiernych ubywa i trzeba aktualizować doktryny 😀

Po śmierci nie ma żadnej świadomości,psalmista Dawid woła: “Panie, ratuj duszę moją, zbaw mnie przez łaskę swoją! Bo po śmierci nie pamięta się o tobie, a w krainie umarłych któż cię wysławiać będzie?” (Księga Psalmów 6,5-6).

W Księdze Koheleta 9,10 czytamy: “Na co się natknie twoja ręka, abyś to robił, to zrób według swojej możności, bo w krainie umarłych, do której idziesz, niema ani działania, ani zamysłów, ani poznania, ani mądrości”

“ponieważ żyjący wiedzą, że umrą, a zmarli niczego zgoła nie wiedzą, zapłaty też więcej już żadnej nie mają, bo pamięć o nich idzie w zapomnienie.”- Księga Kaznodziei Salomona – rozdział 9, werset 5

“Gdy opuszcza go duch, wraca do prochu swego; W tymże dniu giną wszystkie zamysły jego”- Księga Psalmów – rozdział 146, werset 4

“W pocie więc oblicza twego będziesz musiał zdobywać pożywienie, póki nie wrócisz do ziemi, z której zostałeś wzięty; bo prochem jesteś i w proch się obrócisz!”- Księga Rodzaju (1 Mojżeszowa) – rozdział 3, werset 19

Wynika z tego że raj biblijny to tylko taka metafora,rajem jest to że przechodzimy w stan Niebytu/Nieba i już nic nas nie boli,jesteśmy „szczęśliwi”,wolni od cierpienia.

Świat się kończy 😉