👌

Stary strach już się w JAwji nie odNAwJA
CZŁOWIEK już nie lękiem NAwiedziony – poznał, że JEST ŻYWY
Sercem czystym CZŁOWIEKA JA WIE już – JAM JEST sPRAwiedliwy
SPRAwji i obJAwji wszystko nowe czyste, nie zamącone a tylko przejrzyste.
https://architekturaosobowosci.com/raport-energetyczny-czerwiec-2026-kulminacja-procesow-ucielesnienia/

Bardzo cieszę się, że Mazowsze tak pięknie trzyma się korzennej nuty. Może niezbyt fortunnie wyraziłem swoje myśli. Generalnie chodzi mi o to, że skala tego co uczyniono z tą grupą społeczną to po prostu zaplanowana „czystka klasowa”. Taki był, w największym uproszczeniu, plan bolszewików – budujemy nowy świat, nowego człowieka – ci którzy do tej wizji nie pasują muszą zniknąć… Pani Polu, u nas w Wielkopolsce także ta tradycja jest żywa, i tak jak u Was przede wszystkim dzieje się tak dzięki ludziom młodym.
Wyraziłem jednak nadzieję, że dzięki pracy Krzysztofa Paluszyńskiego, historia i dramaty tych ludzi staną się nie tylko lepiej znane ogółowi, ale film, który mam nadzieję, że powstanie, roznieci wiele bardzo potrzebnych emocji!
Może ktoś np. rzuci, bo przemyśli, że „oni” sobie dziś jakąś tam ustawkę 447 sprokurowali, a co z naszymi stratami? Czy na pewno nic się już owym polskim spadkobiercom nie należy? Generalnie tzw. państwo polskie z tą grupą społeczną, ziemiańsko/szlachecko/arystokratyczną nie wyrównało rachunków.
Pozdrawiam słonecznie

Lecz serca Młodych już płoną
choć dotąd były powolne,
już na nic się nie nabiorą –
budują struktury oddolne.

W gadanie już dawno nie wierzy
lud mądry, wolnością bogaty.
nie rzuca się naprzód na oślep,
by sam znów nie trafił za kraty.

I to nie przez strach czy lenistwo,
bo wszystko wydarzyć się może,
jak kiedyś napisał Sienkiewicz
Po cichu ostrzymy swe noże…

No nie do końca, Podlasie i wschodnie Mazowsze właściwie nigdy nie zapomniało o swoich ziemiańskich korzeniach, nawet w czasach PRL, a teraz rozbudza się ta tradycja na nowo, za sprawą młodego pokolenia. Do tej pory żywe, ciągle na co dzień używane jest słownictwo, inne niż chłopskie, określające relacje rodzinne, czy sprawy gospodarskie, dotyczące roli, np. w pole jeździ się powozem, a nie wozem, synów i córki, nawet małego skrawka ziemi nazywa się dziedzicami, jeśli po ślubie mąż przeprowadza się do majętniejszej od siebie żony, do mówi się, że „poszedł do dziedziczki” , na ścianach domów zbudowanych z cegieł z przydziału, wiszą herby i pamiątki rodzinne. Tam nikt nigdy nie zapomniał… Jeszcze jakieś 50 lat temu, starsze pokolenia kręciły nosem na mezalianse nawet 🙂 Już o bractwach kurkowych, grupach rekonstrukcyjnych czy lokalnych stowarzyszeniach szlachty nie wspominając. I nadal w Godlewach mieszkają Godlewscy, w Łuniewie Łuniewscy, w Żebrach-Laskowcu Żebrowscy i Laskowscy 🙂

Dobra widomość!
Jeżeli Pan Krzysztof zrobi o ziemiaństwie film podobny do „Megalitów”, może być naprawdę ciekawie. Uważam osobiście, że „wymazanie” ziemiaństwa po 1944 r. to po prostu jeden z etapów, jakże ważny, wymazywania polskości jako takiej. Jakże efektywnie im to poszło.

Jeszcze go nie widać
Mrok brat niepokoju
jeszcze gdzieś w oddali
Powoli się czai.

Zamieszają w kotłach
Na wszystkich arenach
Strachy na sztandarach
Będą już powiewać
Trzymaj tylko w rękach
Stery swoje dumne
I nie zbaczaj z drogi
Mijaj tych złowrogich
Bo to nasza racja
Bezpośrednia Demokracja.

Żyje. Bardzo, bardzo dobry prosty wywód. No ale przecież to podobno była teoria spiskowa jakaś?