Niestety ten komentarz kul oba wpadł do spamu i teraz go dopiero udostępniam.

Myślę, że obaj macie rację ale tylko częściowo. Ten debil Brücner jeśli dobrze pamiętam w tą całą śmieszną etymologię wplątywał jeszcze niemiecki kübel i nasz kubeł jako miejsce na odpadki.
Oczywiście debil Brücner podjął dobry trop tylko sposób w jaki to poskładał do kupy , budzi mój śmiech i politowanie ,tym większy ,że ja nie jestem etymologiem .
Słowo kobieta ma swój źródosłów w głębokiej starożytności i więcej wspólnego ma z boginią Kybele niż z miejscem na odpadki czy hlewem . Nazywając kobiety kobietami wprost porównujemy je do Bogini Mokoszy. Ta Kybele to zwyczajnie nasza Mokosz. Sama jej rzymska nazwa moim zdaniem pochodzi od lechickiego kobiel czy kobiałka . Tak wiem ,że słowo kobiel ma pochodzić od niemieckiego kober ale jest to taka sama prawda jak to że Niemcy są Germanami czy to, że słowo kolega ma być łacińskie .
Wystarczy przecież zastosować najprostszą wiedzę z dziedziny lingwistyki i wymienić l na r aby otrzymać słowo kobier i zauważyć ,że to zrost słowa ko ze słowem bier co znaczy tyle co okrągły przedmiot do zbierania czyli kosz. Podobnie jest ze słowem kolega , ewidentny zrost słowa ko ze słowem leg/ledz , koledzy to ci ,którzy zasiadają w kręgu , w kole, jakaś brać rycerska . Do dziś mówimy koło myśliwskie czy koło gospodyń wiejskich.
Myślę, że boginię Mokosz w głębokiej starożytności wlaśnie nazywano Kobielą. I tak jak w przypadku rzymskiej Kybele była ona bóstwem opiekującym się grodami z tą rożnicą ,że nasza Kobiela zamiast korony w kształcie kamiennego grodu miała na głowie wyplatany kosz. W samej nazwie Mokosz mamy ukryte słowo kosz.
Chodziło o to ,że słowiańskie grody były budowane w taki sposób , że pomiędzy drewnianymi palisadami , był wał ziemny a w nim leszczynowa lub wiklinowa plecionka, która zabezpieczała ten wał przed osuwaniem się. Taką samą technikę stosowano przy budowaniu kurchanów . Czy nawet dzisiaj stosuje się przy budowie autostrad , tylko zamiast wiklinowej siatki stosuje się siatkę metalową.
Taka wiklinowa siatka w wale pełniła niesłychanie ważną rolę ,palisadę z drewna można było oblać jakimś dziegciem podpalić i zniszczyć a taki wał ziemny był praktycznie niezniszczalny . Więc utożsamienie bogini, której głównym atrybutem jest wrzeciono z bóstwem chroniącym grody jest wyjątkowo zasadne.
Do tego dochodzi jeszcze inny ważny aspekt , kiedy mężczyzni szli na wojnę to ktoś musiał opiekować się grodami , ktoś musiał nimi zarzadzać , były to oczywiście kobiety.
Uzywając wyrażenia ” ładna kobieta” mimowolnie porównujemy je do dwóch bogiń Łady i Mokoszy.
Myślę , że te charakterystyczne nakrycia głów scytyjskich arystokratek wprost nawiązują do Mokoszy i są zwyczajnie koszami czy wiadrami/ kubłami na głowie.
Staropolskie określenie ” białoglowa” ma niewiele wspólnego z białym nakryciem głowy ale bardziej z tym pradawnym zwyczajem i porównywanem kobiety do Mokoszy/Kobieli , bóstwa chroniącego grody. Tym bardziej ,że tym terminem określano wyłącznie kobiety zamężne i posiadające dzieci czyli kobiety odpowiedzialne.
Skąd więc kobyła ?
Odpowiedź na to pytanie wydaje mi się oczywista. Kobyła to koń ,który ciągnie Kobiel czyli rydwan. Scytyjskie rydwany Łużyków nazywane przez polską naukę dziwactwem językowym czyli :” dwukołowymi wozami bojowymi” w praktyce były wielkimi koszami na kołach . Myślę ,że Łużykowie właśnie Kobielami nazywali swoje rydwany.

Do dzisiaj to raczej KOBiety bardziej niż mężczyźni chodzą na sPLOTki.

Przecież kobie-ta to ten sam rdzeń co w kobie-rcu, czyli inaczej prządka/tkaczka, czyli to co az do czasów rewolucji przemysłowej bylo praktycznie wyłączną domeną niewiast. To z wróżbą jeszcze ma jakiś sens, bo kobiety to te ktore zapisywaly pasmami sploty/koby i je odczytywaly, przędły pasma, linie czasy, plotły wróżby i opowieści.