Autor: J.G.D.

J.G.D. — Tue, 25 Nov 2025 21:44:10 +0000

Ciekawa mapa z nazwami wandalskimi 😉
„Nie tylko Monte Cassino, pamiętajmy również o zdobyciu Kartaginy i Rzymu, właśnie mija 1570 lat od tamtego zwycięstwa przez lud zamieszkały ziemie polskie.
Samo słowo „wandalizm” (fr. vandalisme) zostało wprowadzone do języka w 1794 roku przez Henriego Grégoire’a, biskupa Blois i rewolucjonistę francuskiego. Użył go, by potępić akty niszczenia dzieł sztuki, zabytków i symboli religijnych, do których dochodziło podczas rewolucji francuskiej. Porównał te działania do rzekomej barbarzyńskości starożytnych Wandalów.
Wywarło to tak ogromny wpływ na postrzeganie Wandalów, ze Europejska tradycja językowa związała z Wandalami pojęcie wandalizmu jako skłonności do bezmyślnego i bezcelowego niszczenia wszystkiego, stąd nikt nie chce byc okreslany jako wandal. To tak jak mieszkańcy Vantoux, małej miejscowości niedaleko Metz w 2008 r zdecydowali o zmianie nazwy miasteczka na Vantousien, gdyz poprzednia nazwa była kojarzona z Wandalami.
Na początku V wieku Wandalowie w okolicy Metz powstała kolonia założona przez część Wandalów którzy postanowili osiedlić się tutaj, stąd miejscowość ta była kojarzona na przestrzeni wieków z Wandalami, w źródłach udokumentowane sa następujące nazwy: 1128 : Ventous, 1146 : Ventoy, 1147-58 : Ventousa, 1161 : Ventous, 1165 : Ventoso, 1173 : Ventos, 1226 : Vantox, 1269 : Ventouz, 1327 : Ventos, 1335 : Vantouz, Vantous, 1510 : Ventoux, 1544 : Vantou. Wanten (1915–1918 et 1940–1944. Mieli już dość bycia wandalami: 931 mieszkańców Vantoux, niedaleko Metz, zdecydowało w niedzielę (14.09.2008 r) po powszechnych konsultacjach, że odtąd będą się nazywać nie Wandalami a Vantousianami. „Vantousien”
Kim byli ci waleczni Wandalowie? W angielskiej encyklopedii z 1845 r „Dictionary of date and universal reference, relating to all Ages and Nation” pod hasłem Poland zapisano: „Poland Anciently, the country of the Vandals who emigrated from it to invade The Roman Empire. It became a duchy Lechus I A.D.550, and a kingdom under Boleslaus A.D. 999. ( Polska starozytna, kraj Wandalów którzy wyemigrowali i zaatakowali Cesarstwo Rzymskie.
Student uniwersytetu w Wittenbergii pochodzący z Trzebiela na Dolnych Łużycach (obecnie wieś w Polsce w woj.lubuskim, w powiecie żarskim; dlnłuż. Trjebule) został wpisany do księgi uniwersyteckiej w 1528 r pod nazwiskiem: Matheus Wundalo (Mateusz Wandal). Miejscowość Trjebule do pierwszej połowy XVII w. była zamieszkała wyłacznie przez Wendów (Dolnołuzyczan) i nazywana: „Wendyjska Osada”. Ponadto żyjący w XVI w. tłumacz Nowego Testamentu na język dolnołużycki (1548 r.) Mikołaj Jakubica (dlnłuż. Mikławš Jakubica) nazywany był:,,Vandalicus interpres” (niem. Der Wendische Übersetzer; pol. wendyjski tłumacz). Wandalowie w V wieku n. e. wyruszyli w długa wędrówkę, zdobywali nowe ziemie, najpierw Galię, następnie Hiszpanię, by w końcu w płn. Afryce wraz z Alanami utworzyć swoje królestwo. Utrzymywali związki ze swoją ojczyzną nad Wisłą, o czym świadczą luksusowe przedmioty rzymskiego pochodzenia odnajdywane na naszych ziemiach, m. in. złote zawieszki ozdobione wyobrażeniami ryb
,.Hydacjusz żyjacy w okresie najazdu Barbarzynców na Hiszpanię tak opisał Gunderyka i Genseryka „ Gundericus, rex Wandalorum, capta Hispali, cum impie elatusmanus in eccelsiam civitatis ipsius extendisset, mox dei judicio daemone correptusinteriit. Ciu Gaisericus frater succedit in regno. Qui ut aliquorum relatio habet, effectus apostata de fide catholica in Arianam dictus est transisse perfidiam ( Gunderyk , król Wandalów zajmuje Sewille i pychą wzniesiony bezbożną reką swą na kościół w mieście owym podnosi, za co zaraz wyrokiem bożym przez demona pochwycony umiera. Po nim, Gejzeryk, brat jego, nastepuje w rządach. Ten wedle niektórych przekazów stał się apostatą, gdyz jak powiadają, wiare katolicką porzucił, przechodząc na ariańską perfidię”
Arcybiskup Jakub Świnka najwybitniejszy polityk Polski w XIII wieku, znany z tego, że prowadził politykę obrony polskiego Kościoła i polskiego języka przed germanizacją, podczas swoich rządów walczył o jedność polskiego kościoła i opór przed rosnącym w siłę żywiołem niemieckim. W tym też celu zwołał 6 stycznia 1285 w Łęczycy synod, na którym pisał: „Ale i inne nieszczęścia pomnożyły się w kraju przez napływ tego narodu (tj. Niemców), albowiem naród polski jest przez nich uciskany znieważany, nękany wojnami, pozbawionych chwalebnych praw i zwyczajów ojczystych”. Wydano wówczas ustawy, które wręcz nakazały mówić kazania w języku polskim. W swoich wystąpieniach ciągle podkreślał zagrożenie ze strony sąsiedniej kultury niemieckiej. Dbał również o rolę Wielkopolski jako ośrodka zjednoczeniowego i umocnił kult świętego Wojciecha. Zostały na nim sprecyzowane obowiązki liturgiczne duchowieństwa: Stanowimy (…), by wszyscy księża w czasie mszy świętej, po odśpiewaniu „Credo” zgromadzonym wiernym wykładali po polsku: Wierzę w Boga, Ojcze nasz i Zdrowaś Maria – oraz święta w następnym tygodniu zapowiadali. (…) Niech przed podniesieniem uderzą w dzwon, aby się ludzie schodzili i niech się potem modlą za Ojca Świętego i za wszystkie stopnie Kościoła, za królów i książąt (…), za pokój i szczęście na ziemi, a w szczególności za dobrodziejów i patronów, i w ogóle za żywych i zmarłych tam pogrzebanych.
Rozporzadzeniem synodu łęczyckiego był równiez nakaz w trakcie odprawiania nabożeństw odśpiewania: „Translatio sancti Adalberti”. dr. Bronisław Gładysz w pracy: „ O łacinskich oficjałach rymowanych z polskich źródeł średniowiecznych” uważa, że autorem był ten sam Benedyktyn któremu przypisuje się autorstwo „Passio S. Adalberti Martyris” z XI w. Mozna uznac, ze pieśn ta była szeroko znana w średniowiecznej Polsce, dotyczyła pierwszego polskiego świetego, patrona Polski, to na jego cześć i chwałe przybył do Gniezna cesarz Otton III, była to pielgrzymka cesarza do jego grobu. Autor psalmu na cześc Św. Wojciecha zwraca sie do narodu nawróconych Wandalów ażeby wysławiali Boga za światłość wiary, której niejako kagańcem stał się św. Wojciech. „Translatio sancti Adalberti”: Conversa gens Vandalorum, Te splendor illuminavit,
Quem oriens destinavit, Adalbertus Christi verna Tua exstitit lucerna.”
https://www.facebook.com/share/p/1LBwMAmDRa/

Komentarze do: Dziennik Polski: Niesamowite odkrycie pod Krakowem. W Zielonkach natrafiono na pozostałości pradziejowej osady i wczesnośredniowiecznego cmentarzyska

Autor: J.G.D.

Autor: Pola Dec