Inne wersje Zoharu (w języku angielskim) traktują rozdział 43 (z Księgi „Bereszit A”) jako bardzo mistyczny, mówiący o stworzeniu stworzeń wodnych, o symbolice wielkiego światła podczas czasów mesjańskich, o istotach, które poruszają się w powietrzu z sześcioma skrzydłami, i innych złożonych zdjęciach mistycznych.

W niektórych publikacjach antysemickich lub krytycznych spotkałem przypisywanie Zoharowi II, 43a treści mówiących o konieczności eksterminacji chrześcijan. Jednak takie cytaty są niemal na pewno fałszywe lub mocno przekształcone i nie znajdują potwierdzenia w wiarygodnych rękopisach lub uznanych przekładach.

Na przykład strona Yumpu cytuje „Zohar (II, 43a) — Extermination of Christians necessary sacrifice.” jako hasło w zestawieniu antysemickich cytatów.
Ale to bardzo prawdopodobnie jest zniekształcenie lub propaganda, a nie zgodny z tradycją fragment Zoharu (którego prawdziwy tekst jest bardziej skomplikowany i symboliczny).

(Zohar I 46b, 47a)
Fragmenty te używają obrazowego języka kabalistycznego: mowa o „nogach”, „ramionach”, „ustach” typowo jako metafory dla relacji duchowych między Szechiną, Tronem Boga, i duszą Izraela.

Rozróżnia się tu różne stany: „Halakha”, „Kabbalah”, „Oral Torah”, czyli różne formy przekazu duchowego, zależnie od bliskości z Bogiem.

Pojawiają się też pojęcia Riv (spór, konflikt) między różnymi aspektami boskości (Abba, Ima, filary centralne) i ich relacje z duszą i ze światem duchowym (np. „głos” wznoszony ku górze, „strumienie” i „rzeki” – „Nas’u neharot Hashem”).

Symbolika „drogą prawej i lewej strony”, „górna Ima / dolna Ima”, „centrum” (środek) itp. – to częste motywy w mistycznej kabale.

Fragment z Tikunei Zohar 46b (przykładowe tłumaczenie)

Ona jest Halachą Króla, kiedy wychodzi do Niego na dwóch nogach — które są dwoma filarami Prawdy.
I kiedy wspina się do Niego ciałem na Jego dwóch ramionach, nazywa się Kabałą.
I kiedy Go całuje w usta, nazywa się Torah Sheba’al Peh (Ustna Tora); w tym momencie, kiedy wchodzi do ust Króla — natychmiast się wypełnia: Raaya Meheimna (Lb 12,8), „usta do ust będę z nim mówił”.
Gdy stoi na swoich nogach w ostatniej wygnaniu — nazywa się Halachą (droga) dla Mosze od Sinaju.
Gdy spoczywa w ramionach Króla — nazywa się Kabałą dla Mosze od Sinaju.
Gdy przebywa w ustach Króla — wówczas „usta do ust będę z nim mówił”.
Gdy jest oddalona — Halacha od Mosze.
Szechina jest Riv (sporem) poniżej dla JHWH, a gdy nie jest w Jego ramionach — Kabała (skarga, lament, napomnienie); ona walczy ponad.

Filar Środkowy, kiedy wznosi się ku Abba i Ima, aby sprowadzić pokarm — jego głos wznosi się nad wszystkimi tymi strumieniami i źródłami; i gdy jego głos schodzi na wszystkie te strumienie i rzeki Tory — oto napisane jest (Ps 93,3): Nas’u neharot Haszem, nas’u neharot kolam — „Rzeki Pana podniosły się, rzeki podniosły swój głos”.
Nas’u neharot to te dwa Nekudot zwane TzR”Y.
Który z nich wznosi się ramionami? To jest ChWL”M, i z nim jest powiązany SGWLT”A.
Który z nich schodzi w dół nogami? To jest ChYR”Q, i z nim jest powiązany SGW”L.

Fragment z Tikunei Zohar 47a (przykładowe tłumaczenie)

Rzecz inna: ChWL”M nazywany jest filarem Środkowym w stosunku do Moach (mózg), a ChYR”Q do serca; ShWR”Q nazywany jest więzią (związkiem) między nimi oboma.
Rzecz inna: ChWL”M zwany jest po całej stronie prawej … ChYR”Q po całej lewej stronie … ShWR”Q jest więzią między nimi oboma.
I także ChWL”M nazywany jest Wyższą Imą, Yom HaKippurim (Dzień Pojednania), który jest dziesięciokrotny; na nim zostaną MoCh”L (zamazane?) i odpuszczone grzechy Jego ludu.
A ChYR”Q mówi się o Dolnej Imie, i w nim powiedziano (Ps 37,12): „ChoReQ ‘alaw shinaw” (On zgrzyta na niego zębami) — o SME”L, który zniewolił synów Szechiny w wygnaniu.
Rzecz inna: Nas’u neharot kolam — to są dwa razy, kiedy Izrael ogłasza jedność Świętego, Błogosławionego, podnosząc do Niego słodki głos rano i po południu (to są prawa i lewa). W obu tych momentach wznoszą głos, który jest Filar Środkowy. Do kogo go wznoszą? Do Ima Ila’ah … one są pięćdziesięcioma bramami Binah; wzywają Go nimi, aby zstąpił do Tzadik i Tzedek … Księgi K”D Tory … są napełniane z Górnego Morza Tory … składane z pięćdziesięciu liter Unifikacji … kiedy pięćdziesiąt Y”M wznosi się — oto yis’u neharot dokhyam … Tzadik jest DaKh (głęboki) w wodzie Tory …

SI

A Talmud dzieli ludzi na dwie części:
1) rasę panów żydów
2) i, pozostałych ludzi jako bydło niewolnicze bez żadnych praw!

I tylko kompletny idiota wykrzykuje brednie o antysemityzmie.
UWAGA – LEKCJA PIERWSZA DLA – „GOJA” – a jak coś jest antyfaszystowskie, to też goje robią pod siebie ze strachu?

Zapewne że nie, gdy słyszą, że są antyfaszystami czują się dumni z negowania ideologii zbrodni.

No ale – Antysemita i Antyfaszysta to są te same pojęcia w jego desygnacie.

Można być albo idiotą, czyli biernie wspierającym ideologię nienawiści rasowej zawartą w cywilizacji żydowskiej, albo Antysemitą czyli człowiekiem, który się sprzeciwia żydowskiej zbrodni na nie-żydach.

„Ciała gojów są pegarim, to jest w niczym nie różnią się od ścierwa zdechłych zwierząt” (Jore dea 337,1). „… a dusze do tego stopnia plugawe, że zanieczyszczają każdego, kto się do nich zbliży” (Zohar I 46b, 47a).
„Nie-Żydów należy się wystrzegać, nawet bardziej niż chore świnie” – (Orach Chaiim 57, 6a)
„Osioł oznacza nie-żyda, który ma być odkupiony przez poświęcenie baranka, który przedstawia rozproszone owieczki Izraela. Ale jeśli odmówi odkupienia, zmiażdż mu czaszkę. . . Oni powinni zostać usunięci z księgi żywych, bo o nich jest napisane: Tego kto grzeszy przeciwko mnie usunę z księgi życia“. Zohar (II, 43a),
„Na dom goja patrzcie jak na zagrodę dla bydła” Tosefta, Erubin VIII.
Goj – określa Nie-żyda, nazywa się u rabinów najczęściej goj w liczbie mnogiej gojim, pierwotnie „lud‘‘, potem „poganin”; nie-żyd, albo nokri w liczbie mnogiej nokrim, obcy; nie-żyd. Ks. Pranajtis zaś, przytaczając mnóstwo tekstów hebrajskich, wykazuje na ich podstawie, że te nazwy zastosowywane bywają w Talmudzie i do chrześcijan, których oprócz tego nazywa się jeszcze: notsrim, a nadto tak samo jak i wszystkich nie-żydów nazywa się ich: abhodah zarah, obhde elilim, minim, edom, ammehaarets, gojim, apikorsim, kuthim, wreszcie akum: słowo to powstało z Aobde Kochabim UMasulot i oznacza: sługa gwiazd i planet. W Szulchan aruchu oznacza ono nie żadnego sługę gwiazd i planet, lecz po prostu chrześcijanina. W Choszen Hamiszpat 409, 3, Haga, mówi wyraźnie: „Heutzutage, wo wir zwischen den Akum wohnen”, tzn. Dziś, gdy mieszkamy pomiędzy akumami.
To jak – kto jest idiota, a kto antysemitą?
Antysemici klikają serduszko – a idioci ikonę głupawego uśmiechu.

https://www.youtube.com/watch?v=zEbQoT3Xlho„

Bogini Ku-Baba, no to 'podejrzanie’ brzmi 😉