Symbolem religijnym, który towarzyszył Słowianom w czasie świętowania równonocy wiosennej i Jarych Godów było jajo, pisanka, którą odnajdujemy także w religii wedyjskiej. Najczęściej interpretuje się je jako symbol odrodzenia nowego życia. Oczywiście symbolika jajka nie wywodzi się z chrześcijaństwa, ani z jego odległych korzeni. Jajo jest związane z mitologią i rytualizmem ludów słowiano-bałtyjskich i aryjskich. Jajka, jako pisanki zachowały się w przedislamskich obrządkach święta nowego roku Nevruz, które świętuje się w czasie równonocy wiosennej w Iranie, Afganistanie, Tadżykistanie, Kurdystanie, Azerbejdżanie, Turkmenistanie, Kazachstanie, Tatarstanie, Sudanie, Indiach, Pakistanie, Bangladeszu, Bhutanie, Nepalu, Tybecie i na Kaukazie. Czyli wszędzie tam, gdzie dotarły ludy mające styczność z tradycjami religijnymi praAriów i praSłowian.

Jajko możemy odnaleźć w mitach wedyjskich, szamanizmie syberyjskim, religii Bon, starożytnej religii irańskiej, jak również w mitach pelazgijskich greckich Orfików i słowiańskich legendach. Wspólnym wątkiem dla nich jest traktowanie jaja jako prajedni, zawierającej w sobie dwa przeciwstawne ale komplementarne elementy. Te uzupełniające się elementy w dużym uproszczeniu można nazwać pierwiastkiem męskim i żeńskim w połączeniu. Z naszych badań wynika, że jajko, było symbolem ostatecznego wyzwolenia, wyjścia poza obszar dualny, w kulturze wedyjskiej i religiach azjatyckich określany mianem samsarycznego. W tym ujęciu jajko jest symbolem również stanu umysłu charakterystycznego dla wyzwolenia religijnego, dla nirwany.

W mitologii aryjskiej tradycji Yungdrung Bon znajdujemy zapis, iż u początków istnienia z jaja narodziło się pięć żywiołów (woda, ogień, powietrze, ziemia i przestrzeń), one stworzyły świat i jego harmonię. Symbolem tej harmonii jest m.in. swastyka. Z tej perspektywy o wiele bardziej czytelne wydają się rytuały związane z jajkiem podczas Jarych Godów. Nasi przodkowie zdobili jajka w charakterystyczne ornamenty związane z symboliką sakralną, na przykład właśnie swastyki. W czas równonocy jaja przetaczano po kurhanach, w progach domostw czyli miejscach w których spoczywali przodkowie. Była to forma ofiary dla przodków, prośba o wyzwolenie ich z cyklu życia i śmierci. Jajka przerzucano nad domostwami, co miało na celu wyznaczenie strefy ochronnej ale również przekształcenie obszaru zamieszkania w miejsce uświęcone. Jajkiem się dzielono, gdyż uosabiało ono złożenie wszystkich żywiołów, harmonię Universum i pomyślność.
Życzymy Wam wszelkiej pomyślności na ten wiosenno- świąteczny czas.
Diana i Rafał”
https://www.facebook.com/share/1HSt6WRwAA/