Biskup-sufragan Burger:
„Cele rządu Rzeszy są OD DAWNA celami naszego Kościoła katolickiego”
(„Unser Wille zur Tat, Zeit ud Volk”, I,str.181)

i zbieżność „jednego boga i religii” z „jednym narodem i wodzem”
i to kto pisał Adolfowi Jego Walkę
i to co Izraelici wyprawiają z Palestyńczykami
to podobieństwa są ogromne.
Nazirejczyk oznacza kogoś kto ma ze sobą boga z Nazaretu na klamrze od paska.
Nawet jeśli się skupimy na dosłownym znaczeniu
czyli nazizmie od nacji to przecież mamy „nację wybraną” tak?
„Zielona gałąź” kojarzy mi się z kolei z wiązką gałązek fasces
na-ziele albo nazi’el,nacja Ela ,”naziole” 😉 naród wybrany przez Ela
od którego wywodzi się Jahwe
który jest bogiem i ojcem rabina Jeszuy z Nazaretu,z twierdzy/la zaretu Łazarza
łazika,nomada łarzacego w te i Naza(re)d 😀
nacja wybrana była nacją 40 lat łarzącą po pustyni.
Przecież alleluja oznacza niech żyje Jahwe alleluja(hwe)
a nie żaden Ojciec ani Pan tak jak nam to teraz kościół tłumaczy
bo starają się ukryć imię boga w Biblii i twierdzą że to Jezus nim jest.

Tu nie chodzi o etymologię tylko symbolikę,jeśli Słowianie mogą być od slave
to naziści od Nazaretu tym bardziej 😉 zwłaszcza że mają więcej wspólnych cech
ale to są tylko moje luźne skojarzenia.

Nazarejczycy nie różnią się w jakiś zasadniczy sposób od żydów, skoro praktykują zwyczaj i doktrynę przepisaną przez żydowską Torę, oprócz tego, że wierzą w Mesjasza. Wierzą oni w zmartwychwstanie umarłych i w to, że wszechświat został stworzony przez Boga. Głoszą, że Bóg jest jeden, i że Jezus, Chrystus, jest Jego synem. Są bardzo uczeni w języku hebrajskim. Czytają Torę… Dlatego różnią się od żydów i od chrześcijan; od tych pierwszych, ponieważ wierzą w Jehoszua, Mesjasza; od prawdziwych zaś chrześcijan, ponieważ w dalszym ciągu praktykują żydowskie rytuały, jak np. obrzezanie, szabat i inne. – Epifaniusz, Adversus haereses 29, 7, PG 41, 402.
(ORLICKI; Wyraźnie więc widać, że pierwsi Chrześcijanie byli Żydami i zachowywali żydowskie obyczaje. Dopiero rozprzestrzenienie się nazarejskiego chrześcijaństwa na Europę poprzez Helladę opanowaną w tamtych czasach przez Słowian, jak w Sołuniu/Saloniki, spowodowało odejście od semickiej nacji żydowskiej na rzecz rasy białej i równoczesną rezygnację z doktryn i zwyczajów żydowskich, w tym z obrzezania, nie do przyjęcia na kontynencie gdzie dominowała inna obyczajowość kulturowa.)
Miasto Nazaret jest położone w Dolnej Galilei, w północnej części Izraela, w odległości 25 km od Jeziora Tyberiadzkiego i 9 km na zachód od góry Tabor.
Badania archeologiczne odkryły kultowy ośrodek sprzed ponad 9000 lat (neolit), położony przy kibucu Kefar HaChoresz, w odległości około 3 km od Nazaretu[5]. Odnaleziono pozostałości 65 osób pochowanych pod olbrzymimi kamieniami nagrobnymi, które zostały wykonane z bloków białego gipsu o wadze około 3 ton. Udekorowanie czaszek zmarłych jest powodem, dla którego archeolodzy przypuszczają, że był to ważny ośrodek kultowy w tamtych czasach[6]. Badania archeologiczne prowadzone na terenie Nazaretu ujawniły pozostałości garncarstwa z wczesnej epoki brązu (1500 p.n.e.) oraz ceramikę z epoki żelaza (1500–586 p.n.e.). Należy przypuszczać, że pierwsi mieszkańcy Nazaretu byli Kananejczykami, brak jednak na to potwierdzeń archeologicznych[7]. Brak śladów osadnictwa z okresów asyryjskiego, babilońskiego lub perskiego[8]. Wykopaliska przeprowadzone przed 1931 nie ukazały także „żadnych śladów osadnictwa greckiego lub rzymskiego”
(ORLICKI: Kananejczycy, to lud rasy raczej białej, nie żydowski, nie semicki, w dużej części pochodzenia filistyńskiego/fenicko-europejskiego; etruskowie, sardyńczycy, wenedowie, grecy, jak i wcześniejszego ; ariowego, na czego dowód pozostawił pamiątki pisma słowiańskiego w brzmieniu zbliżonym do serbskiego czyli ludu słowiańskiego najdalej na południu Europy. Lud Kanaanejski został całkowicie eksterminowany przez Żydów. )
Według opisu Ewangelii Łukasza Nazaret był domem Józefa i Marii, rodziców Jezusa Chrystusa[a][b]. Według Biblii Józef i Maria po narodzeniu się Jezusa uciekli do Egiptu przed prześladowaniami ze strony króla Heroda Wielkiego. Po jego śmierci powrócili do Nazaretu, gdzie Jezus spędził swoje dzieciństwo. Przebywał on w Nazarecie do czasu podjęcia się publicznej działalności, którą rozpoczął w wieku 30 lat. Wtedy przyjął chrzest w Jordanie z rąk Jana Chrzciciela, a następnie przeniósł się do pobliskiego Kafarnaum[c]. Zgodnie z tradycją katolicką już w pierwszych latach po śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa istniała w Nazarecie silna grupa judeochrześcijan, która spotykała się w domu Maryi i Józefa. Kolejne lata wiązały się z falą ciężkich prześladowań chrześcijan, a także i Żydów.
W 614 roku Persowie prowadzący wojnę z Bizancjum najechali na Palestynę. Przeciwko chrześcijanom wystąpili wówczas żydowscy powstańcy pod wodzą Beniamina, którzy zburzyli liczne kościoły i klasztory. W nagrodę za poparcie Persowie dali Żydom ograniczoną władzę nad Palestyną (lata 614–617). Gdy Bizantyjczycy zaczęli odnosić sukcesy w wojnie z Persami, w 627 roku Żydzi zawarli tajne porozumienie z cesarzem Herakliuszem. Po zajęciu Palestyny cesarz złamał warunki porozumienia i nakazał mordowanie wszystkich złapanych Żydów. Miejscem szczególnej kaźni było Nazaret, które od 630 roku przestało być żydowską osadą[20].
(ORLICKI: Najpierw więc Żydzi sami wymordowali pradawnych właścicieli ziemi nazarejskiej, potem zaś mordowali Chrześcijan, odmieńców żydowskich wierzących w Chrystusa, obawiając się ich konkurencji. Zawierając w tym celu sojusze z obecnymi wrogami. Z kolei sami Żydzi, byli mordowani przez Cesarstwo za dążenia do zbytniej samodzielności. )
W 637 roku Palestyna została podbita przez Arabów. Następnie I wyprawa krzyżowa rozpoczęła długą epokę konfliktu chrześcijańsko-muzułmańskiego. W tym czasie wioska Nazaret często przechodziła z rąk do rąk, ponosząc przy tym znaczne straty w ludności. W 1099 roku jeden z rycerzy, Tankred, otrzymał tytuł księcia Galilei. Stolicę swojego księstwa ulokował on w Nazarecie, do którego przeniesiono także diecezję z Beisan tworząc archidiecezję nazaretańską. W 1187 roku muzułmanie ponownie przejęli panowanie nad Nazaretem, aby w 1229 roku utracić je i ponownie odzyskać w 1263 roku. Sułtan Bajbars dokonał wówczas zniszczenia wszystkich chrześcijańskich budynków i wygnał z miasteczka całą ludność chrześcijańską. Na ich powrót zezwolił w 1620 roku druzyjski książę Fachr ad-Din II.
Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 w sprawie podziału Palestyny zakładała, że Nazaret będzie znajdować się w arabskim państwie[22]. Na początku I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 roku oddziały Arabskiej Armii Wyzwoleńczej dowodzone przez Fauziego al-Kawukdżiego przegrupowały się do Nazaretu. Atakowały stąd żydowskie linie komunikacyjne. Podczas operacji „Dekel” w dniu 16 lipca 1948 roku Nazaret został zajęty przez wojska izraelskie. Arabowie poddali miasto nie stawiając właściwie żadnego oporu. W przeciwieństwie do innych miast izraelskie dowództwo nie przeprowadziło tutaj akcji wysiedlania ludności arabskiej, dzięki czemu Nazaret jest nadal zamieszkały przez Arabów.
W 1957 roku władze izraelskie podjęły decyzję o założeniu na wschód od Nazaretu nowego miasta Nacerat Illit (Nazaret Górne). Miało ono służyć Żydom jako przeciwwaga dla społeczności arabskiej Nazaretu.
Etymologia nazwy nie jest dokładnie znana, ale z pewnością wywodzi się od starożytnego żydowskiego miasta Nazaret. W związku z tym jest bardzo prawdopodobne, że wywodzi się ona z hebrajskiego słowa „necer”, oznaczającego „zieloną gałązkę”. Chrześcijanie przyjmują ten tok argumentacji, ponieważ wydaje się im zgodny z proroctwem biblijnym mówiącym, że Jezus jest potomkiem z rodu Dawida (zielona gałązka, która wyrosła z korzenia Dawida)[d]. Inna teoria mówi, że nazwa miasta wywodzi się od wcześniejszej aramejskiej nazwy lub innej semickiej formy językowej. W języku arabskim miasto nazywa się An-Nasira. Nazwa ta odnosi się do pochodzenia ludzi z określonej krainy geograficznej lub plemienia. W Koranie chrześcijanie określani są nazwą „naṣārā”, czyli „ci, którzy poszli za Jezusem”. Jest bardzo prawdopodobne, że arabska nazwa miasta odnosi się do faktu, że było ono zamieszkałe przez dużą społeczność chrześcijańską[25]. (ORLICKI: Nazaret jest więc najprawdopodobniej nazwą starożytną, możliwe, że pochodzenia zupełnie nie semickiego, ani żydowskiego, ani arabskiego. Dziwnie brzmieniowo jest ona podobna do słowa; na-ziele, a jej znaczenie w języku żydowskim jako zielona gałąź, przedziwnie spójna. Możliwe, że dawne słowiańskie/aryjskie/wandalskie nazewnictwo uległo tutaj przeobrażeniu i nacjonalizacji językowej, zagarnięciu kulturowemu, podobnemu do tego, jakiego dokonali masowo Frankowie z Rzymianami, podbijając Połabie i przekształcając w niemieckie rzekomo rdzenne terminy, tysiące słowiańskich nazw grodów.)

PODSUMOWANIE: ORLICKI: Nazwa Nazaret nie ma nic wspólnego z NAZIZMEM, który to termin jest pochodnym od włoskiego słowa Nacjo; Naród/Obywatele (z niemieckiego Nazi, wywodzącego się z tego włoskiego słowa). Nazizm w pełnym znaczeniu ma wymiar negatywny, gdyż poza wywyższaniem własnego Narodu, budował hitlerowską odmianę Socjalizmu, oraz silnie opierał się na ideologii rasowej, której emanacja był silny antypolonizm, antysłowiańskość i antyżydowskość Niemiec Hitlerowskich. Nazizm to więc; Naród niemiecki + Socjalizm w ideologii społecznej + Rasizm. Nazizm jest tylko przypadkowo podobny do słowa Nazaret. Nazarejczycy to pierwsi żydowscy Chrześcijanie, co nie oznacza nazistów! Niestety, jakimś dziwnym zrządzeniem losu, na ziemi obecnie należącej do Żydów, na ziemi Nazarejskiej, zajętej w wyniku ich nowych podbojów, wykształcił się tak współczesny nazizm żydowski jak i arabski, niezwykle skrajne ideologie, nastawione na dominację nad światem, gdzie ideologię polityczną budują religie islamska jak i talmudyzm żydowski, czyniące swoje nacje jedynie powołanymi do rządzenia Światem i innymi ludami – jako niegodnymi do samostanowienia. Giną wśród nich Chrześcijanie, którzy od okresu zakończenia wojen kolonialnych, dominacji Papiestwa nad władcami Europy, wyzbyli się prawa dominacji na Ziemi nad innymi narodami.