Jan Sas Zubrzycki jest Strażnikiem Wiary i Wiedy Słowian, ale często wykazywał się w bogoznawstwie rozumieniem wijozowijnym w duchu mitraizmu: dobra i zła. To prawda o Czarnobogu (Czarnogłowie) i Białobogu (Białobodze), ale nie w sensie przeciwieństw (bo są dopełnieniami) ani dobra i zła, bo to są pojęcia względne a nie bezwzględne. Czyli zależne od punktu widzenia, a nie powszechnie obowiązujące: dla marchewki albo kurki to że się je zjada nie jest dobrem – bo odbiera im życie, a dla zjadaczy marchewek i kurek to jest dobre bo daje im dalsze życie.

https://bialczynski.pl/2015/02/08/jan-karol-sas-zubrzycki-1860-1935-straznik-wiary-przyrodzonej-slowian-ze-lwowa-2/

Sarmacja cała miała bowiem dwa bóstwa, wypływające z pojęcia boga Światowida. Jak już mówiliśmy jedno zwało się Białobogiem drugie Czarnobogiem. Dla uprzytomnienia obydwu i dla uzmysłowienia przed oczyma znakiem pierwszego był Orzeł w niebiosach bujający i na szczytach gór mieszkający, znakiem drugiego Lew ryczący – Sarmacja a Polska rozsiadła się między dwoma morzami: Morze Sarmackie zwane Morzem Białem na cześć orła białego, stąd Bałtyk. – Morze zaś Czarne mieniono Morzem Lwiem. {Dlugosz}
Orzeł oznaczał cnoty i dobro.
Lew znamionował występki i potęgi zła.
Sławianin wogóle a Polak w szczególności czcił w orle siły błogosławione Białoboga, więc wychowywał pokolenia w miłowaniu myśli górnych a niebolotnych, W Lwie zaś widział moc ciemną i groźną, którą także ubłagać trzeba było, aby nie narażała człowieka na zgubę i zniszczenie.
O ile miłością najczystszą otaczaną Orla Białoboga, o tyle lękiem a postrachem napawano sie w obliczu Lwa Czarnoboga. Pierwszego szanowano i chowano bo kochano – drugiego szanowano i uspakajano, albowiem obawiano się go zawsze i wszędzie.
Bogoznactwo Sławjan musi przyznać znaczenie przewielkie czci orła i lwa w całej Sławjańszczyźnie – W Polsce zaś przedewszystkim.
Podanie nasze, opiewające Lęcha który, znalazł gniazdo orłów w Gnieźnie to przypowieść wspaniała która, tak samo rzecz podaje jak poetycznie ją przybiera na podobieństwo polotu ptaka. Prawda to wielka i prawda niewzruszona, iż Polacy od zarania istnienia swojego obrali sobie orla za bóstwo godne uwielbienia. Gniezno oznacza gniazdo orłów, zatem stolicę władzy ukoronowanej orłem.

Bogoznawstwo Sławjan
Zubrzycki, Jan Sas (1860-1935)
https://polona.pl/item-view/eca81fa0-2a57-47cb-afa0-b869c24592dc?page=4