Autor: ORLICKI

ORLICKI — Sun, 19 Feb 2023 11:09:49 +0000

Przy okazji tych wilków, o innych zwierzętach.
Już w końcu grudnia zeszłego roku, widziałem nisko lecący i zawodzący, mały klucz żurawi. W okolicy Warszawy. Leciały z południa przy ciepłym wietrze, na północ. Zwykle te ptaki latają od polowy lutego. Wydaje mi się, że konkurencja o miejsca godowe i pokarm będzie w tym roju duża. Coś je musi w krajach zimowania niepokoić.
Podobnie, w początkach stycznia tego roku, widziałem klucz gęsi również lecący na północ.

Ciekawi mnie nazwa rzeki Wołga/Wołha. Nie wydaje mi się, aby pochodziła od wilka. Niekiedy, ta rzeka nazywana była chyba Ra, co bym tłumaczył na silna/mocna. To w końcu potężna rzeka, ale dość powolna. Pracowało na niej wiele wołów, ciągnących nią pod prąd statki od ujścia do morza. Morze to stąd, od wołu/wołka?
Zamieszkali nad nią Bułgarzy, plemię tureckie, które się już tam zasymilowało ze Słowianami ruskimi.
Literę B czyta się w rosyjskim jako W. A skoro stamtąd pochodzili, to możliwe, że przyjęliśmy niewłaściwie odczytane pismo ich miana plemiennego. Powinno się ich być może nazywać Wół-gar-ami, nie zaś Bół-gar-ami.
I tu wyjaśnię, że termin „gar” zawarty w ich mianie, to bez wątpienia lingwistycznie, oznacza skupisko, zgromadzenie, plemię. Być może od spożywania posiłku przy wielkim naczyniu nad ogniem, tak zwanym, skąd nasz garnek. Ale nazwa tego naczynia nie musi być bułgarska czy turecka, bo może pochodzić od garniec/harniec ; na – har/żar : jak hartowanie/czyli żarowanie/żarzenie, (stąd heart czytane jako hart – to serce w j.angielskim, miejsce życia) bo h jest pramorfemem oznaczającym; ż-ycie, od duha/duszy, pierwszego dehu człowieka i ostatniego. Słowianie niewątpliwie widzieli w ogniu życie, czcili ogień.
Stąd zapewne Bułgarzy przyjęli cały termin dla swego plemienia od Słowian, zarówno Woł jak i gar.
Z tym, że wilk to po rosyjsku właśnie wołk, zaś wół to byk, ale już dwa woły to woły nie byki. Jeśli więc nazwa tej rzeki jest od wołu, to nie jednego a licznych, na niej ciężko pracujących. Prąd tej rzeki, był tak silny, że nie dało się inaczej płynąc pod prąd, nawet przy brzegu słabszym nurtem – co próbowałem na silnej Narwi i udawało mi się kajakiem na kilkudziesięciu kilometrach pod prąd i tylko przy brzegu. A co dopiero dokonać tego szerokim kadłubem okrętu lub nawet płaskodennej barki przewożącej towary. Stąd w prawiekach, już czasach scytyjskich, czyniono to zapewne za pomocą lin ciągniętych przez woły. W ten sposób wyrosła pierwsza zamożność Moskwy, dzięki tej metodzie i trasie handlowej przez Wołgę na północ do Republiki Nowogrodzkiej, która towary z południa, z Persji i Chin, rozprowadzała na Skandynawii i Europie zachodniej przez Bałtyk.
I stąd Putin nie chce odcięcia od południa przez Kaukaz, od Morza Czarnego, a wręcz je poszerza kosztem Ukrainy.

Komentarze do: Godowe Koło Lędne – Kulędarz Słowian według Księgi Tanów: Tan Drugi Wielki – Luty, Tan Wilczy-Wołczy (Wołgi-Wielgi) – Welesowy i Makoszowy, Rozpustny Tan Od-Nawienia, Tłusty Tan Rozpustu (20-26 luty)

Autor: Pola Dec

Autor: ORLICKI