Tomicki rozpoczął ww cytowane zdanie od „Wiadomem jest z dziejów Francji, że królowie francuscy składali we wiekach średnich w mieście Reims przysięgę koronacyjną na ewangelję łacińską i ewangelię gwarą cerkiewno-słowiańską pisaną”
dalej „Trudno przypuścić by to był tylko przypadek, by wysoki kler katolicki biorący udział w uroczystości katolickiej tak wielkim odznaczał się nieuctwem lub lekceważeniem aktu wiary, jakim jest przysięga, by podsuwał królowi pod rękę ewangelię napisaną w gwarze, której ani kler ani król ne rozumiał.” /…/
…można, że względu , że kościół chrześcijański dopuścił w pierwszych wiekach wszystkie gwary /języki/ do używania w służbie liturgicznej, przyjąć jako rzecz prawdziwą /…/ że księga ewangelii była napisana w gwarze miejscowej północno-keltyckiej, a gwara ta była najbliżej spokrewnioną z dzisiejszemi gwarami północno-słowiańskiemi , tj polską, pomorską, lutycko-kociebuską nad środkową Sprewją i serbsko-budziszyńską nad górną Sprewią oraz z wygasłą połabską. /…/
Cyryl i Metody udając się w IX w. udając się ze Saloniki na ziemie słowiańskie na północ, zabrali ze sobą gotowe tłumaczenie pisma św. na gwarę /język/ keltycką, wówczas jeszcze we Francji północnej , w gałęzi północnej żyjącą.”

To mniej więcej wyjaśnia co i jaki okres czasu miał na myśli Teofil Tomicki.

Dziękuję za zmianę imienia. Myślę, że dobrze jest porównywać kopalne DNA z obecnym u na tym polega praca wielu paleogenetyków. Dzięki takim właśnie porównaniom mogą prześledzić migracji przedstawicieli poszczególnych haplogrup, co jest niezmiernie ważne z punktu widzenia etnogenetyki. A o problemie Bartka zapomnijmy. Młody jest, stara się zaistnieć, może ta sytuacja czegoś go nauczy. Z tymi etymologiami ludowymi musi jednak uważać bo np. jego imię można tłumaczyć jako bar + tło + miej, czyli gość co ma bar w tle, he he. Pozdrawiam

Nie wiem skąd się wziął ten Janusz bo jeżeli już to Józef (na drugie). Poprawiłem – rzecz oczywista. Jeśli chodzi o Bartłomieja to pamiętam ten odcinek – publikowałem go tutaj – niedługo po spięciu z Jaruhą – chyba o to samo – brak powołania się na źródło. Przepraszał parę osób imiennie (mnie miedzy innymi – stąd dobrze pamiętam ten odcinek) ale i wszystkich ogólnie, których nie wymienił jako źródła w swoich materiałach.

Ode mnie brał dużo, a czasami miewał równoległe identyczne pomysły, czasami dochodził swoją drogą w to samo miejsce, ale ja jestem „przyzwyczajony”, że ludzie mnie cytują bez podania źródła, piszą od „siebie” moje wywody i fragmenty artykułów, hipotezy , oryginalne nazwy z Księgi Tura albo Ruty – gdzie indziej niespotykane przed ich publikacją tam właśnie… Nie mam o to pretensji. Im więcej ważnych rzeczy się pisze tym częściej zdarza się coś takiego. Często zdarza się też i jest to ciekawe zjawisko – takie potwierdzenie słuszności jakiejś hipotezy z kilku niezależnych stron. Kiedy poglądy są zbieżne to także nieświadomie powtarza się czyjś pogląd biorąc go za swój.

Dla pisarza to radocha, że tak się przenika wprost do podświadomości z treścią napisaną. Mnie to cieszy. Oczywiście to nikogo nie tłumaczy z braku poszanowania dla praw autorskich. Jeśli ktoś zwraca uwagę że naruszono jego prawa reakcja powinna być natychmiastowa i przeprosiny. Nowych Joachimów Szyców nam nie potrzeba.

Wszystkiego Najlepszego panie Tomaszu na 2023!!! Miło pana słyszeć u Grzegorza Skwarka i czytać – TU na Forum, ale też właśnie jestem w trakcie pańskiego „Autochtonizm kontra allochtonizm….”

Tak na marginesie przy okazji tej lektury zauważam, że zbyt dużą wagę przykłada się do kopalnego DNA czyli archeologii podczas gdy ważne wnioski wypływają z analizy współczesnego DNA populacji i poszczególnych osób. We współczesnym naszym DNA są alele, po tych skremowanych naszych przodkach, których nie odkopiemy w odkrywkach archeologicznych.

Nie bez powodu ksiądz Pietrzak dostał nagrody od Harwardczyków. Tam u niego panowała równowaga jeśli idzie o oba kierunki badawcze – chociaż widzę że mnóstwo materiałów pousuwał i „poszedł” ostatnio w polityczną poprawność PIE, może boi się zostać obwołany Turbolechitą.