Polu, ja powoli „odkrycia” kanadyjskich i hamerykanskich naukawców zaczynam traktować, jak te, które były za dawnych, słusznie minionych czasów dokonywane przez radzieckich naukoznawców i podawane nam jako prawdy objawione.Tylko niestety zazwyczaj były one nam już powszechnie znane, często, gęsto jako tak zwane mądrości ludowe.
Czy wiadomo jest, ze miód ma właściwości lecznicze? Tak.
Czy wiadomo nam jest, że każdy gatunek (w sensie zbierany z poszczególnych roślin) ma nieco inne właściwości? Lipowy na przeziębienie, gryczany na gardło, itp, itd? Tak.
Czy wiadomo jest, ze należy go spożywać w umiarze, tak zresztą, jak wszystko inne? Tak
Czy wiadomo jest, ze miód jako jedyna substancja wytwarzana przez zwierzęta nie potrzebuje konserwacji w żaden sposób i swoje dobroczynne właściwości, pomimo np. scukrzenia utrzymuje latami? Tak
Czy wiadomo jest, że wszelkie podgrzewanie, by stal się na powrót płynny, a już o pasteryzacji nie mówiąc, która jest zbrodnią wobec prawdziwego miodu, niszcząc wszelkie jego dobroczynne własności i zamienia boski nektar – konglomerat substancji roślinno-zwierzęcych, który połączony przez pszczoły znaczy coś coś więcej niż poszczególne jego części – w zwyczajne cukry proste bez żadnych leczniczych właściwości? Tak? Pewnie, że tak.
No, ale jeśli powiedzą to kanadyjscy naukowcy, to dopiero wtedy staje się prawdą naprawdzistą.
Pozdrawiam

https://www.tvp.info/64639129/miod-sluzy-zdrowiu-kardiometabolicznemu-nowe-badania-naukowcow-

Ja wiem o czym mówię. Mój tato ma działkę, którą uprawia. Sam robi kompost, nie pryska drzew, itp. Oczywiście, że w lokalnym ogrodzie na własne potrzeby to wychodzi, szczególnie z owocami. Przy pewnych staraniach z warzywami też, jak Pan mówi – pod folią. Ale też nie wiem, czy folia ochroni przed śmietką cebulanką, czy drutowcami w marchewce.
To z kapustnymi i pomidorami jest szczególny problem, te ostatnie bez pryskania potrafią w jedną noc zczernieć do cna mimo wielu starań i zachodu.
Podobnie bywa z ogórkami, które są do pierwszego deszczu, potem ogarnia je zaraza i po ptakach bywa już po pierwszym zbiorze.
A bielinki są piękne, jak się unoszą w locie godowym nad zagonkiem kapusty czy kalafiorów, niestety potem trudno takie robaczywe zjeść. Owszem z kilku główek w ogródku można zebrać gąsienice na bieżąco, ale nie z kilku czy kilkunastu arów, o czym mowa przy uprawie na sprzedaż nawet bezpośrednio przez producentów.
No i niestety wolę nasze pryskane „Koszerne” czereśnie czy bób „jeść w piątek” bez strachu 🙂 i obrzydzenia. Jeszcze nie jestem taka głodna by jeść robale, choć niektórym to nie przeszkadza w konsumpcji, wszak one jedzą to, co i my zjadamy wraz z zawartością :).
Pozdrawiam

Po tym moim przydługim wpisie dopiero zobaczyłam, że jeszcze nie zareklamowałam naszego lokalnego roztoczańskiego złota czyli kilku gatunków miodku i produktów pszczelich jak pyłek,pierzga, propolis oraz wosk prosto od pszczelarzy mających tu swoje stanowiska. Są też tu i Panie z ciętymi kwiatami z przydomowych czy działkowych upraw, które w piątki i soboty od wiosny niemal do Bożego Narodzenia przynoszą swoje bukiety, które cieszą oczy i dają mieszczuchom możliwość choć w ten sposób zaniesienia do domów piękna.
Do tej pory i ja miałam wrażenie, że coraz więcej ludzi zaczyna doceniać targ i woli przykładowo polskie marchewki, pietruszkę własnego chowu i kartofle w kilku odmianach do wyboru, hodowane lokalnie od tych greckich czy hiszpańskich wodnistych ziemniaków z supermarketu, czy też podobno naszych 'no name’, tylko targanych tu na przykład spod Elbląga, oczywiście i w detalu wiele tańszych. O czym innym to może świadczyć jak nie o wykorzystywaniu producentów do cna i płaceniu im dosłownie groszy, co po doliczeniu kosztów transportu i tak daje niższą cenę w dużym sklepie. Dla jedzących paszę – kartofel, to kartofel. Dla tych dbających o zdrowie i przy okazji o ekologię, lokalne jedzenie jest pierwszym wyborem, a ziemniaki mogą się różnic nie tylko wyglądem (białe, żółte i fioletowe, duże, małe, itp.) ale i smakiem, czy przeznaczeniem.
Od września widzę, że zaczyna być o wiele mniej klientów niż dotychczas o tej porze widywałam w „Łamańcach”, bo tak się na ten targ mówi. Jest coraz biedniej, a moje miasto to wschodnia ściana, więc nie było i nie jest tu za bogato, a i perspektywy chyba nie są zachwycające przy tym poziomie inflacji. Było już trochę lepiej, można było chlebek posmarować „grubiej masełkiem” ale to już było. Kilka piekarni w mieście już się zamknęło. Piekarni.
Pozdrawiam.

Mamy też takie place w Krakowie, zwłaszcza Imbramowski (koło mnie) i Stary Kleparz. Mam wrażenie że rozwijają się a nie zwijają. Od jakiegoś czasu pojawiają się też na nich sprzedawcy tacy jak Grecy, Syryjczycy, Turcy, Arabowie i inni, którzy sprzedają oliwki i pasty różnego rodzaju czy hałwę i bakławę (arabskie lub tureckie ciasteczka).

Pan Orlicki uświadomił mi z jakiego dobra mogę korzystać i na dodatek to czynię. Natomiast już widzę, że nie jest powszechne, by mieć taki wybór i sklepów i asortymentu nie do nabycia w sieciówkach i nawet u pojedynczych sklepikarzy. Mam tylko nadzieję, że obecny kryzys nie zmusi klientów do zmiany nawyków i i przeniesienia się od pobliskiego supermarketu, bo tam taniej, i pozwoli temu targowi nadal funkcjonować. Bo okazuje się, że to dobro rzadkie. Tym bardziej zaczynam tę możliwość korzystania z dostępu do takich rzeczy sobie cenić, jak cenię własne zdrowie.
Pozdrawiam