To kwestia Sumienia
Wikipedia i inne słowniki kłamią, że my wzięliśmy słowo sumienie od jakichś tam Greków, czy rzymian.
Sumienie pochodzi od umu, umysłu, którym umujemy- czyli myślimy, ujmujemy, pojmujemy świat, uświadamiamy sobie, czyli mając tę wiedzę świadomie rozumiemy różnicę między dobrem a złem, prawdą i kłamstwem, pięknem myśli , mowy, uczynków i tego przeciwieństwem.
Jednym słowem świadomie – rozmyślnie- naumyślnie, czyli celowo- używamy naszego narzędzia poznawczego – rozumu i rozumujemy( roz-umując, czyli rozbierając sprawę na podstawie posiadanej (nabytej czy wrodzonej wiedzy)w celu pojęcia i oceny i takoż zgodnie z tym poczuciem działamy.
sumienie
S-umienie z umu (umysłu) naumyślnie
z-um-ienie
z-rozum-ienie.
To połączenie wiedzy o pojmowaniu świata i rozumowaniu – rozumieniu – świadomym rozróżnianiu wartości czyli świadomości dobra i odróżnianie go od zła, tylko poprzez ubezdźwięcznienie pierwszej głoski spowodowało, że utraciliśmy tę podstawową wiedzę na temat samego słowa, jak bardzo często i samego sumienia, które tak łatwo ‘obczyścić ‘według katoli po ich spowiedzi. I można dalej robić to samo, już bez obciążenia zrozumieniem, pojęciem nikczemności danego uczynku…
Pięknie to zachowało się w wielu językach: w czeskim: svědomí , w słowackim: svedomie , tu nie muszę roztłumaczać o samoświadomości pojmowania svego dumania, w litewskm: sąžinė – sądzenie, osądzanie.
Nawet w takim duńskim: samvittighed i w szwedzkim: samvete – samowiedza.

samvete – samowiedza, a dalej i nie na temat: jeśli coś jest niesamowite (nie-samo-wite wiedza), czyli jest to poza samą wiedzą przez nas posiadaną. I można tak dalej… 🙂
Pozdrawiam

Więc czemu mordujecie i niszczycie Domostwo Sióstr i Braci z którymi Jesteście Jedno – na Ukrainie??? Wyjaśnij mi to według islamu i wedy mądralo???

W punkt.
Codziennie spotykam w pracy tych gładkich aż do oślizgłości uprzejmych donosicieli. Prawdziwych .
Pozdrawiam

Wyrok pierwszej instancji i do tego nieprawomocny.

„Istnieje pokaźna grupa ludzi, którzy doskonale orientują się o co w tym wszystkim chodzi.
To są osoby ze świata biznesu, mediów, rozrywki, kadry zarządzającej, samorządowcy, politycy. Znane i wþływowe, ale też nic z pozoru nie znaczące, którym sie o dziwo bardzo dobrze w życiu powodzi.
…
To jest specyficzny rodzaj osobników, ukształtowany w spoleczenstwie przez pokolenia, pod presją ciągłej okupacji, wyzysku i klęsk narodowych.
…
Oni nigdy nic ryzykownego w sieci nie napiszą, nie powiedzą głośno publicznie, ani w miejscu pracy, czy wśród obcych.

Natomiast chętnie słuchają, a nawet dyskretnie zachęcają innych do prezentowania postawy niepoprawnej.
To ich sposób na przetrwanie i sukces.
Gdy uznają to za korzystne, potajemnie i służalczo doniosą, co i komu trzeba. Z radością wskoczą na miejsce kogoś, kto się naraził, przejmą lukratywny kontrakt, czy umocnią swoją pozycję społeczną.
…
Czekają czujnie i cynicznie na chwilę, gdy zmieni się wiatr historii
Wtedy pobiegną wymachiwać zwycięską flagą i będą głośno wykrzykiwali popularne hasła. A gdy ktoś ich zapyta, dlaczego wcześniej nic nie robili, będą przedstawiać siebie jako cichych, bohaterskich Walenrodów,
…
Sól tej umęczonej ziemi.”

(fragmenty – autor nieznany)

„Jezu jak się cieszę
Z tych króciutkich wskrzeszeń
Kiedy pełną kieszeń znowu mam
Znowu mogę myśleć
Trochę jakby ściślej
I wymyślać śmiało nowy plan
I pięknie jest
Nieskromnie bardzo jest
Kiedy mija, tak jak wszystko
Ta euforia kilku dniowa
Wstawać i pracować i mieć
Nie bardzo mogę
Nie bardzo chcę
Wstawać i pracować i mieć
Nie bardzo mogę
Nie bardzo chcę
Jezu jak ja lubię
Jak ja bardzo lubię
Chyba tak nie umie lubić nikt
Lubię się zaszywać
Lubię nadużywać
Szukam wciąż okazji
I je mam
I pięknie jest
Nieskromnie bardzo jest
Kiedy mija, tak jak wszystko
Wstawać i pracować i mieć
Nie bardzo mogę
Nie bardzo chcę
Wstawać i pracować i mieć
Nie bardzo mogę
Nie bardzo chcę
Jezu jak się cieszę
Z tych króciutkich wskrzeszeń
Kiedy pełną kieszeń znowu mam
Znowu mogę myśleć
Trochę jakby ściślej
I wymyślać śmiało nowy plan

I pięknie jest
Nieskromnie bardzo jest”
https://youtu.be/5LPd6BHy8Io