Strabo/Strabon w swojej Geografii napisal jednoznacznie;
Strabo, Geography
H.C. Hamilton, Esq., W. Falconer, M.A., Ed.
BOOK VII.
http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.01.0239%3Abook%3D7
a w księdze VII Strabon opisuje krainy Europy lezace na wschod od Renu, aż po Don [i jego ujścia do Morza Azowskiego], a na południu ograniczone Dunajem.

Strabo/Strabon pisze;
„Next after the Keltic nations come ..”
„Następnie po narodach keltyckich [Celtach, do ktorych zalicza francuskich Galow] zamieszkują krainy na wschod od Renu niewiele różniący się od
Celtow/Galow narody zwane przez Rzymian – „Germani”, są oni bardziej bitni, większego wzrostu i bardziej rumiannej twarzy, ale pod każdym innym względem ich osobowosc, obyczaje i sposób życia są takie, jakie opisalem u Keltów/Galow. Myślę więc, że Rzymianie bardzo trafnie nazwali ich Germani, jako autentycznych mieszkancow tch krain.”
12-ta uwaga tlumacza sugeruje słowa Strabona ” że slowo Germani oznaczalo prawdziwych ludzie tego kraju, niewątpliwych autochtonów Galacji lub Galii” !!!.
Francuscy Galowie i Belgae zwali autochtonicznych = slowianskich mieszkancow ziem na wschod od Renu [wg Rzymian] – „Istaevones”, raczej .. „East-owe-one”, czyli „Wschód-posiadają-oni”.

W j. łacinskim „germen” znaczy „gałąź”, a łacinskie slowo i imie Germanus
pierwotnie oznaczało kogos tego samego rodu, z tej samej gałęzi rodziny.

Stwierdzenia Strabo/Strabona potwierdza strona Forebears=Przodkowie, bo w 2014 roku starozytne nazwanie/nazwisko Gala;
https://forebears.io/surnames/gala
nosilo w Polsce 2559 ! osob, w Niemczech 124 osob, we Francji 315 osob i we Wloszech 2387 osob [chyba dzieki Juliuszowi Cezarowi !].

Takze starozytne, nieco mlodsze, Prapolskie nazwanie/nazwisko Galas;
https://forebears.io/surnames/gala
nosilo w Polsce 5635 osob !, w Niemczech 125, Francji 809 !.

Nie rozumim o co sie Szanownemu Panu rozchodzi. To Pan nie wisz w jakiem języku sie na Pradze mówi? I pan myslisz, że to jedyne odkrycie? To pan się mylisz:
„Targówek ważniejszy
— Dzisiaj, proszę wycieczki, zwiedzamy najstarsze miasto w Polsce, które
Warszawę ma rzemskie prawo „po zapałki posyłać”, bo przy niem jest ona za
małoletnią pętaczynę w szkolnem wieku. Rozchodzi się detalicznie o Targówek,
skąd, jak państwo macie z pewnością zaszczyt wiedzieć, jestem rodem.
Pokazało się, że w tem czasie, kiedy po Marszałkowskiej ulicy niedźwiedzie
się jeszcze ganiali, a na Nowem świecie bywali najlepsze polowania na żubry,
miasto stołeczne Targówek liczyło sobie dwa tysiące lat z hakiem.
Kiedy nad Wisłą po warszawskiej stronie zamieszkiwał tylko jeden stary rybak
i z synem Warsem oraz córeczką Sawą pierwszy bar rybny dla myśliwych prowadzili, u nasz na Targówku miasto w dechę egzystowało już od świętej pamięci. Wars z Sawą na dancingi do nasz łódką nawiewali, bo na prowincji było jem cholerycznie nudno. Wtenczas stary rybak przez Wisłę krzyczał za niemi:
„Wars, Sawa, do domu!” A ponieważ, jako starszy facet, zębów już nie posiadał i niemożebnie seplenił, wychodziło mu: „Warszawa, Warszawa!” W ten deseń
powstała wieś Warszawa,która się potem w nieliche miasteczko zamieniła.
Tak nasz poucza historia. Cała ta chwestia wyszła na dobre na wierzch dopieru
parę miesięcy temu w tył. Na ulicy księżnej Anny zaczęli piasek kopać dla
budowy; kopią, kopią i patrzą. . . co jest: jakieś skorupy, potłuczone garnki, kawałki
drzewa pod piaskiem się znajdują. Dzieciaki ze szkoły to znaleźli, dali znać nauczycielowi, przyleciał, obejrzał. Widzi — jest jakieś ucho, jakiś potłuczony płaski talerz i mówi: „To są rzadkie wykopaliska, czyli tak zwane zabytki, nie można tu dalej kopać, bo w stołowem pokoju jakiegoś naszego przodka się znajdujem. Cały serwis w drobny mak łopatami mu potłuczecie, kredens porysujecie. Jazda stąd!”
Piaskarze byli zWarszawy—zrobili się cięte, że Targówek zaczyna naukowe karierę robić, no to dawaj przygadywać nauczycielowi:„Ucho jest od nocnika—mówią—a talerze z gospody ludowej WZG ktoś tu wyrzucił. To nie żaden stołowy pokój, tylko śmietnik się tu znajduje”. Ale nauczyciel nie dał się przekonać, podniósł raban na całe miasto, przyjechali faceci z bródkami, fachowcy od mieszkań pradziadków, i zaczęli na całegow tem piasku grzebać. Wykopali parę niewąskich dołów, które właśnie tu przed sobą widziem. Przy samem dnie tego dołu znajduje się jaśniejszy szlaczek ziemi, wszak tak? Otóż o wiele patrzy na niego niefachowiec, czyli tak zwany laik, myśli sobie:„Cholera wie, co to jest, gips nie gips, cement nie cement”. Ale facet z bródką, czyli członek starożytnej komisji mieszkaniowej, od razu nam mówi, że to „poziom osady kultury łużyckiej”, czyli że Targówek sprzed trzech tysięcy lat w proszku. Przyjrzy się lepiej i widzi tam domy, ulice, derożki, kobiety,
dzieci,instrumenta oraz biżuterie z kości indyka. Piętro wyżej położony jest Targówek o tysiąc lat młodszy. Tu już uczone specjaliści pokazują nam nawet kawałek cmentarza.Ten większy garnek i te spodeczki naobkoło to jest tak zwany „grób kloszowy” jakiegośfaceta z tamtych czasów. Nasze przodki lubieli być
po śmierci palone na sztosie, wsypywane w klosz od lampy i przykrywane od wierzchu deserowem talerzem. Na tem talerzyku umieszczało się danie mięsne albo jarskie, za którem nieboszczyk najwięcej przepadał. Mógł więc to byćdobrze wysmażony schaboszczak, czyli kotlet wieprzowy z ogóreczkiem, goloneczka z grochem piure, sznycel po wiedeńsku albo kalafior z wody. Na spodeczkach, które nazywają się „przystawki”,jak sama nazwa wskazuje, byli drobniejsze, ale również smaczne zakąski. Rozchodziło się o to, żeby się nieboszczyk miał na tamtem świecie czem posilić i nie przychodził rodziny straszyć pętaniem się w nocy po kuchni. Logiki w tem wszystkiem nie było za grosz. Bo jeżeli nawet wierzemy, że cały nieboszczyk może mieć chęć od czasu do czasu przetrącić jakąś przystaweczkie pod jeden głębszy, to spalony, wymieszany z węglem i umieszczony w kloszu, gdzie będzie zębów szukał? Ale nie mamy prawa za bardzo podgrymaszać i obrażać uczuć religijnych naszych staroświeckich rodaków, bo za to można sobie niewąsko posiedzieć. Musiem wierzyć dosłownie w to, co nam fachowcy mówią, i cieszyć się, że śródmieście przestanie fasony Targówkowi robić. Kto komu? Co trzy tysiące osiemset, to nie głupie osiemset. Z czem do gościa — z tatą rybakiem?”
Wiech

https://www.youtube.com/watch?v=52NKsD9mc-w&t=2s Pismo Etrusków. Ewa Rawicz.

http://rudaweb.pl/index.php/2018/05/21/slawianie-z-wielu-bostw-indyjskich-wyobrazeniem/ Artykuł nawiązujący do Tadeusza Wolańskiego. Inne – https://www.youtube.com/watch?v=6p5vnEl273s Bez Chaosowania.

Nie bardzo rozumiem do czego zmierzasz, szanowny Tondo, czy chodzi Ci o znawców Głagolicy? Tu można wymienić Tadeusza Mrozińskiego, czy słowiańskie pismo runiczne, Winicjusz Kossakowski. A może jeszcze o coś innego? Na temat Wolańskiego były artykuły tutaj na blogu Cz.Białczynski.pl, także na rudaweb.pl, pewno także na innych portalach. Wspominała o nim także Ewa Rawicz w filmie YT. Chyba także pisali o nim Tomasz Kosiński i Bogusław Dębek.

Jesteś Czechem?
Są tacy, którzy czytają stare kroniki, ale musisz wiedzieć, że wielu z nich to turbolechici którzy bardziej fantazjują niż piszą prawdę. Może odwiedź tę stronę : Rudaweb.pl