Komentarze do: Wszechnica FWW: Prof. Maria Krzysztof Byrski- Epoka wedyjskiego ‘Słowa Usłyszanego’ (Śruti) – pierwsza kolonizacja Subkontynentu Indyjskiego

Autor: J

Tue, 19 Apr 2022 18:00:32 +0000

Chociaż z drugiej i trzeciej strony nakładających się wzajemnie znaczeń: śruti, śratać to mogłoby być równie dobrze tylko coś powiedzianego, a w konsekwencji i wysłuchanego.
Skoro sanskryckie rto to gardło, więc coś powiedzianego , czyli z gardła, to coś z rta, czyli z ruti, s ruti – śruti. Zatem słowa błogosławieństwa.
Co więcej zachowało się u nas słowo rota związane z uroczystą przysięgą oraz rocić, czyli tu z kolei rzucać słowa zaklęcia. Albo: „- No.” – Rzucił Stasiek. (czyli powiedział).
No i po co było się odzywać? Chociaż dowiedziałam się czegoś nowego, bo to mi się nie skojarzyło, że witać i szczęście są tak blisko znaczeniowo. I Śrecza to Sporza przysparzająca dobro i zatem szczęście. Za to dzięki.
Pozdrawiam

Autor: Białczyński

Białczyński — Tue, 19 Apr 2022 08:53:20 +0000

Tak – może i tak być, co nie jest sprzeczne z witać i powitać oraz szczęście, szczęścić. Śrzeć – spośrzeć = spojrzeć i jest też śrzeżoga – śrerzoga – jaskrawa biel, opad śnieżny, zawieja, albo śnieg iskrzysty – a więc śrzysty. Czyli w iskra-skra jest to samo światło = wić = prze-jawić (jawić) uczynić, zbudować. Wygląda to na słowo święte, obrzędowe. Bogini Śrecza / Średcza = Sporza / Sporząca = Dająca Szczęście Po-średnicząca i Po-śrata-jąca.

Autor: J

Mon, 18 Apr 2022 22:28:23 +0000

Moje impertynencje na temat nazw, które powinnam sobie darować, bo mowa jest srebrem, a milczenie złotem, ale wybiorę srebro, bo ciśnie mi się na usta: trochę tu 'zachasiuję’, trochę 'zapoluję’.
Śruti – to dla mojego słowiańskiego ucha nie tyle słyszeć, co śrzeć – ujrzeć. Jak to umotywuję? Starym słowem : 'śratać’ czyli stawać do pokłonu swoim rodzicom i dziadkom przed ślubem z prośbą o błogosławieństwo. (śruti zatem, to ten, co śrata abo jest śratany). Raczej po podniesieniu jest to spotkanie, ujrzenie się , zbliżenie i dopiero usłyszenie tego błogosławieństwa, czyli sprowadzenie tego światełka na swoje dzieci na nową drogę ich życia.
Kolejna dla mnie zamiana – nazwy dwóch środkowych kast. Ksziatrias, to dla mnie ci, co się krzątają, a wajisjas to ci, co wajują się czyli wojują. Oczywiście, kim ja jestem żeby tak sobie wypisywać swoje wymysły ale taka jest moja perspektywa i ciśnie mnie, żeby to napisać, bo brzmi mi tak swojsko, choć na odwrót niż jest obecnie. -1, 0,+1.
Prasada – proszada, to o co się prosi i otrzymuje spowrotem od bóstwa.
Jadnia siala (sala do składania ofiar) jadnia – objadnia – objata – obiad.
Pozdrawiam

Autor: ORICKI

ORICKI — Fri, 15 Apr 2022 07:27:24 +0000

To by sie zgadzalo. Pisze z komorki, wiec nie mam tu czcionki si. Jak SWIATLO. Jesli Slowo pochodzi od sruti czy podobnych w sanskrycie terminow, a raczej one od niego, to mielibysmy Si – LOWO/LOVAC. Czyli Swiatlo – Lowic (chwytac). Zapisana mowa, to schwytane prawo, nadane, uchalone. Cos co nas prowadzi, jak swiatlo. Jak droga. Morfem si ma tu znaczenie. Si. Swiatlo, jasnosc, czasem biel:sien, snie, swiatlo. Sram, swiatynia, szron, szac. Siwy, ra-si (etruski).