Szanowna Polu Rex,
W żadnej mierze nie sugeruję, ani nie sugerowałabym określania podanymi przez ciebie epitetami odnoszącymi się do twego szacownego przodka. Jeśli to tak odebrałaś, to przepraszam, bo nie miałam absolutnie czegoś takiego na myśli.
Może nie powiedziałam tego wyraźnie, ale chodziło mi o dwa różne podejścia do tresury zwierząt, tu koni w szczególności. Dawniej traktowano zwierzęta jak maszyny, podmiotowo. I tyle. nie chciałam ci zepsuć pieknych wspomnień ze szczęśliwego dzieciństwa, wtrącając swoje trzy grosze.
Wybór należy do właściciela zwierzęcia czy to „chłopa” , czy „pana”, ale również do przyjętego zwyczajowo sposobu traktowania czy prowadzenia oraz od wrażliwości i mentalności. Dzisiaj to jaśniepaństwo z miasta przywiązuje psy w lesie czy wyrzuca z samochodu, bo wyjeżdża na wakacje do hurgady i chce się pozbyć kłopotu, bo już nie stać na opłacenie hotelu dla zwierząt.
Polecam czytanie książek przygodowych o indianach, tam widać. Oraz o np. koniuszym królowej angielskiej – zaklinaczu koni.
Pozdrawiam

Polu, bo to wszystko zależy od tego, jak kontaktuje się woźnica ze swoim zwierzęciem. Jeśli siłowo, to ściąga lejce w odpowiednią stronę i bacikiem „zachęca” do niezwłocznego wykonania polecenia.
Istnieje też druga droga kierowania zwierzęciem – za pomocą głosu, po dobroci. Ale to wymaga wysiłku i czasu dla obojga; i konia i kierującego nim człowieka. Wiem o tym z autopsji, znałam się dobrze z kilkoma końmi, wszystkie były łyse 🙂
Wiśta wymawiane tak, jak to przedstawił Jan, czy raczej z naciskiem na miękkie spółgłoski wiŚŚŚ, to polecenie skrętu w lewo, hejta wymawiane : hejjj, to polecenie skrętu w prawo. Konie nagradzane, a nie karane szarpaniem żelastwa we wrażliwym, aksamitnym pysku szybko się tej „sztuczki „uczą, bo chętnie współpracują z kimś, kto je dobrze traktuje, jak partnera, a nie bydlę. To nasza tradycja. Dlatego u nas koni nie jemy.
Pozdrawiam

Dziękuję.
Ziemia się budzi że śnienia.

Nie sami polityczni Polu – 3/4 przestrzeni każdego jednego dnia wypełnia u nas Duchowość i Słowiańszczyzna, a i polityka jest tutaj obecna tylko ze względu na zainteresowania naszych Sióstr i Braci i interes Wszechświatowy Słowian.
Ale bardzo ci dziękujemy Polu Rex za troskę o Słowiańskiego Ducha, podobnie jak Janowi, jak J, jak J.D.G., jak Arii, Agniwedzie, Poli i wszystkim innym, którzy nieustannie rozwijają tutaj duchowość.

Piękną opowieść nam tutaj uwiłaś – jakby żywcem wyjętą z Księgi Tanów, która dzieje się nie kiedyś, dawno dawno, ale teraz w tobie i na naszych oczach.

Oto jest Żywe Świadectwo Wiary i Wiedy Przyrodzonej Słowian!
Czy komuś trzeba więcej?!

Pewien Sceptyk, Młody Historyk, Faszysta Nieuświadomiony podczas spotkania w Klubie Pod Gruszką 13 grudnia 2018 roku zapytał się głośno na całą salę: A po cóż nam sięgać w starożytność do Korzeni? Czy nie wystarczy nam naszej pięknej tradycji od 966?!!!
Odpowiedziałem mu oczywiście po co. Po to, żeby „TO” było żywe… TO czemu Teraz Tutaj dałaś Pola REX Żywe Świadectwo.
Głębokie ukłony od całej Społeczności Światła Świata.
Chylę głowę przed tym Przekazaniem.

Aleksander Haretski przekazuje Wiedę