Dosłuchałem do 47 minuty i dałem sobie spokój … wystarczy się wsłuchać , gdzie intonacja głosu P. dr nabiera ekspresji , by zorientować się, w którym kierunku te badania będą chyba podążać.
Nie znam dorobku P dr Magdaleny Przysiężnej- Pizarskiej , ale z tej jej opowieści wyziera stały problem archeologów, mianowicie nie potrafią skończyć na tym , do czego zostali powołani. Wykopaliska , inwentaryzacja i zaszeregowanie znalezisk do odpowiednich jednostek chronologicznych. Tymczasem biorą się potem za interpretacje znalezisk, które powinna być już przedmiotem zainteresowania badaczy z innych gałęzi nauki. Na przykład kwestia ofiar ze zwierząt. Skąd wiadomo , że koń czy krowa były w miejscowych realiach takie bezcenne ? Może w Skandynawii faktycznie tak było , bo tam sami ludzie za bardzo nie mieli co jeść, wystarczy jednak poczytać na opisy najazdu słowiańskiego na Konungahelę, w trakcie którego desantowano więcej słowiańskiej konnicy , niż wszyscy Nordycy razem wzięci mieli do dyspozycji, by patrzeć na takie znaleziska z innej perspektywy. U nas koń na postronku sam się wyżywi , a paszy na zimę też nie braknie. Podobnie z krową. To, że dane zwierzęta zostały złożone w ofierze, to więcej niż pewne wynikało z ich znaczenia symbolicznego , a nie ich wartości materialnej. Poza tym , koń koniowi nie równy. Nawet nie wiadomo , czy był to ogier czy klacz, a to otwiera drogę do dalszych wątków interpretacyjnych …
Pochówek quasi łodziowy, który w jej opowieści nabiera rangi epokowego odkrycia i staje się osia interpretacyjną całego odkrycia, można interpretować na różne sposoby. Może faktycznie był to jakiś nordyk , który zmarł w podróży i na chybcika został tam pochowany. Po pierwsze , gdyby był to ktoś istotnie ważny w hierarchii miejscowej władzy, to zostałyby pochowany w prawdziwej łodzi (a nie jej imitacji) i w godnym miejscu , a nie przyklejonym do innego kurhanu. Po drugie, jak można usłyszeć, znalezione w tym miejscu monety miały być sklejone „trupim jadem” – cokolwiek autorka miała w tym miejscu na myśli. Być może kompani próbowali wywieź Odrą jego ciało , a że lato było np. upalne, to zaczął im puchnąć i puszczać soki , więc na szybko podrzucili jego zwłoki na pobliski smętarz, być może nawet zostawili jego ciało na marach i odpłynęli , a ktoś z miejscowych, widząc co zostawili, spalił to w cholerę…
Po raz enty powtórzę , określenie Viking nie oznacza przynależności etnicznej , a przynależność do grupy zawodowej , w tym przypadku z dziedziny wojaczki. To takie samo określenie jak GROM , SPECNAZ , SAS, Dela Force , czy też bardziej odpowiednie Navy Seals 🙂 . Vikingiem mógł być zarówno Nordyk, jak i Słowianin…

i dlaczego nadal decydują się tu przeprowadzać

https://www.youtube.com/watch?v=0e9XU-xU1jg