Polecam. Dobry artykuł.

Taki mały off topic do tematu pszenicy.

Pozwolę sobie tę opowieść dołożyć do Księgi Tanów, z przypisem do źródła czyli do ciebie J – to jest piękne.

J – ciekawe są takie opowieści. Jak znasz ich więcej od babki-ciotki to ja chętnie poczytam. Myślę, że inni również.

Bardzo dobra analiza i piękna opowieść polska, ktora rozwija wątek zwierzęcy, koci. Pies jest na dokładkę, chociaż wcale niekoniecznie, bo kto uważnie obserwuje psy ten wie że jedzą one nie tyle ziarna zboża czy chleb (chleb chętnie je koń, albo ptactwo) trawę. I trawą którą wybierają nie jest byle jaka trawa tylko ta zbożowa, ta z której wyhodowano pszenicę lub żyto.

Właśnie teraz jest pora kiedy zboże jest dla mojego pieska najsmaczniejsze. Nie ma spaceru po wzgórzach żeby nie zajadał się trawą, a najchętniej rosnącą pszenicą lub żytem. Przez czas zimy po prostu nie może się doczekać aż te trawy zaczną znów rosnąć. Z własnego doświadczenia wiemy, że trawa zbożowa w liściu, w pochewce gdzie wchodzi do łodygi i sama łodyga zielona jest słodka.