Intuicja mówi we Mnie, więc głoszę na dachach: Aby przerwać te badania, które doprowadziły by do odkrycia czegoś ważnego(np. Naszej kolebki, Koliby, Narządu RODnego Matki Ziemi, Portalu do Jej Wnętrza?) Nijaki szyszko pod pretekstem uratowania puszczy przed kornikiem uruchomił wycinkę drzew(trzew). Porwał się na Świętość i zdechł był. Tu trzeba by patrzeć holistyczne.

Odkrycie potencjonalnego cmentarzyska kurhanowego w okolicach Zielonej Góry. Na początku kwietnia służby konserwatorskie zostały zawiadomione o odkryciu potencjalnego cmentarzyska kurhanowego zlokalizowanego w obszarze budowy południowej obwodnicy Zielonej Góry. Odkrywcą jest zielonogórski pasjonat historii i archeologii, nie będący zawodowym archeologiem, który wytypował miejsce lokalizacji nekropolii na podstawie danych lotniczego skaningu laserowego (ALS) udostępnionych na portalu geoportal.gov.pl. Dokładna liczba grobowców jest trudna do ustalenia ze względu na przekształcenia terenu, w skład cmentarzyska może wchodzić od kilku do kilkunastu kurhanów o średnicy od 10 do 15 m. Część z kopców ziemnych posiada wyraźnie zarysowane dookolne rowy, które powstawały przy wznoszeniu grobowców z surowca znajdującego się w najbliższym sąsiedztwie. Szczególnie wyróżniającą się w terenie formę krajobrazową posiadają nasypy zlokalizowane w zachodniej części potencjalnego cmentarzyska, poza obszarem inwestycji. Co najmniej 2 obiekty noszą ślady rozkopywania części płaszcza ziemnego i miejsca lokalizacji potencjalnego grobu centralnego, co sugeruje, że przeprowadzono na tym obszarze badania archeologiczne. Prace te przeprowadzono prawdopodobnie przed II wojną światową. Z uwagi na wykonanie wkopu, który obejmuje nie tylko centrum kurhanu, ale też pozwalał na rejestrację budowy nasypu w obrębie płaszcza ziemnego, należy przypuszczać, że prace wykonała osoba mająca co najmniej podstawową wiedzę dotyczącą metodyki badań archeologicznych.
Kopce grupują się w okolicach i na obszarze podłużnej polodowcowej formy terenowej (oz). Wykorzystywanie naturalnych form terenu w kształtowaniu pradziejowych nekropolii było dość częste na terenie Środkowego Nadodrza. Można to obserwować na stanowiskach kurhanowych łużyckich pól popielnicowych z epoki brązu m.in. w Różanówce, Bobrownikach, i Mirocinie Średnim. W związku z dokonanym odkryciem Lubuski Wojewódzki Konserwator Zabytków zawiadomił wykonawcę badań archeologicznych oraz prac budowlanych związanych z budową południowej obwodnicy Zielonej Góry o konieczności przeprowadzenia badań archeologicznych w obrębie potencjalnego cmentarzyska, które mając pomóc w potwierdzeniu funkcji oraz chronologii stanowiska, a także pozwolą na precyzyjne określenie zakresu i metodyki koniecznych badań ratunkowych.
M. Kosowicz
zdjęcia B. Gruszka

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1218768585208080&id=718654571886153

Nie było – trzeba to nadrobić.

https://youtu.be/V-LSb3hv3Ks

„Zapomniane ślady w Puszczy”. Film dokumentalny o tematyce popularnonaukowej.

Film przedstawia dotychczasowe wyniki prac związanych z badaniami dziedzictwa kulturowego (archeologicznego) w polskiej części Puszczy Białowieskiej, prowadzonych w latach 2016-2019.

W 2016 r. odbyła się pierwsza tura badań pn. „Inwentaryzacja dziedzictwa kulturowego” na terenie polskiej części Puszczy Białowieskiej w ramach projektu „Ocena i monitoring zmian stanu różnorodności biologicznej w Puszczy Białowieskiej na podstawie wybranych elementów przyrodniczych i kulturowych”. Realizatorem badań było Konsorcjum, gdzie liderem był Instytut Badawczy Leśnictwa / IBL, we współpracy z Instytutem Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk. Badania realizowano na mocy Umowy nr OR.271.3.1.2016 zawartej w dniu 16 czerwca 2016 r. w Warszawie.

Lata 2017-2019 to druga tura badań pn. „Inwentaryzacja dziedzictwa kulturowego” na terenie polskiej części Puszczy Białowieskiej w ramach projektu „Ocena i monitoring zmian stanu różnorodności biologicznej w Puszczy Białowieskiej na podstawie wybranych elementów przyrodniczych i kulturowych – kontynuacja”. Wówczas konsorcjum stanowił IBL (lider) oraz Fundacja Hereditas. Projekt realizowano na mocy Umowy nr OR.271.3.4.2017 zawartej w dn. 13 czerwca 2017 r.

FILM POWSTAŁ W RAMACH PROJEKTU FINANSOWANEGO PRZEZ DGLP W LATACH 2017-2019, UWZGLĘDNIAJĄC CZĘŚĆ WYNIKÓW BADAŃ Z 2016 R.
GŁÓWNY WYKONAWCA FILMU – Fundacja Hereditas.
Koordynacja prac archeologicznych w latach 2016-2019 – prof. UKSW dr hab. Rafał Zapłata.
Koordynacja prac geomatycznych w latach 2016-2019 – prof. IBL dr hab. Krzysztof Stereńczak.

TWÓRCY FILMU ORAZ WYKONAWCY I KOORDYNATORZY BADAŃ DZIĘKUJĄ WSZYSTKIM OSOBOM ZAANGAŻOWANYM W JEGO POWSTANIE