To ciekawe. Musiała to być niedoszła panna młoda i dlatego chowali ja w sukni ślubnej. Ale do tego dochodziły też zaślubiny.
Normalny ślub nad trumną z druhną albo siostrą panny młodej, który miał charakter symboliczny i obowiązywał przez rok – ani pan młody ani zastępczyni panny młodej nie mogli się w tym czasie z nikim zaręczyć ani wziąć ślubu.

Co zaś się tyczy rytuałów chrześcijańskim proponuję zwrócić uwagę na główny akt celebracji mszy czyli przemiany ciała i krwi w chleb i wino i rozdanie to wiernym. Rytuał ten jako żywo przypomina praktykę znaną w szamanizmie, buddyzmie i bon jako chod (czie) czyli odcinanie, które polega na rozdzielaniu przez praktykującego (jogina, szamana) własnego ciała na kawałki, zlewaniu krwi itd. i następnie ofiarowaniu go innych istotom. zwykle praktyki takie realizowane są w miejscach gdzie znajduje sie sporo preta (głodnych duchów) tych co się zagubili w przejściu w inne świata, lub niezbyt pomyślnie się odrodzili. Realizuje się je m.in na polach bitew, polach kremacyjnych, cmentarzach etc.

Dziecko bawiące się lalką,na poziomie podświadomym
jest rodzicem a lalka jest dzieckiem.
Osoby uczestniczące we mszy są kanibalami
a ksiądz jest wampirem.

„I ten zwyczaj pozostał, choć niezbyt może dobrze się prezentuje,
gdy pomyślimy czym on naprawdę jest.
A jest nie tylko „symbolicznym” kanibalizmem.

Pojawiła się bowiem idea transsubstancjacji
czyli przeistoczenia chleba w ciało i wina w krew zbawiciela,
oczywiście za sprawą zaklęć wypowiadanych przez kapłana
(co ciekawe, w którejś z dawnych religii spożywano chleb i sól).
Trzeba więc wierzyć, że to naprawdę się dzieje, a więc że zjadamy ciało boga”.

Karlheinz Deschner „I znowu zapiał kur. Krytyczna historia Kościoła”.

Boże Ciało jako metafizyczny akt kanibalizmu
Święto Bożego Ciała w swojej wymowie symbolicznej stanowi więc rytuał dziękczynny za to, że chrześcijanie mogą „spożywać realnie” ciało i krew Chrystusa, a więc Boga. Ponieważ człowiek został stworzony na podobieństwo Boga (Chrystus był bowiem Bogiem-Człowiekiem), spożywanie opłatka i picie wina przez księży podczas nabożeństw w kościołach chrześcijańskich stanowi akt realnego pożywiania się ciałem i krwią Człowieka-Boga. Dlatego też podczas mszy świętej w kościołach każdego dnia księża i wierni dokonują specyficznego aktu kanibalizmu, który można określić mianem sakralnego – zjadane i pite jest bowiem ciało i krew najdoskonalszego spośród ludzi: Chrystusa.
Procesja Bożego Ciała jest dziękczynieniem za to, że Chrystus podczas ostatniej wieczerzy ustanowił „performans” spożywania własnej krwi i ciała.

Wierni katoliccy niosąc kościelne chorągwie, sypiąc kwiaty, śpiewając religijne pieśni,
wyrażają swoją radość z tego powodu, że mogą każdego dnia, o ile nie popełnili grzechu,
jeść mięso ludzkie (Chrystusa-Człowieka).

Boże Ciało w dyskursie politycznym
Kościół katolicki w Polsce od co najmniej dziesięciu lat prowadzi politykę wspierania PiS i Jarosława Kaczyńskiego celem uzyskania władzy nad społeczeństwem. Jego aktywność przejawia się w dyskursie publicznym niezwykle agresywnie. Wszczynane są sprawy sądowe o obrażanie uczuć religijnych; artyści oraz intelektualiści są karani w procesach karnych. Z ambon niektórzy księża dyskryminują Żydów, liberałów oraz mniejszości seksualne. Katolicka kampania przeciwko in vitro ingeruje w obszar prawnych regulacji nad badaniami naukowymi. Programy szkolne w polskim systemie edukacji promują światopogląd katolicki; dzieci już w fazie przedszkolnej epatowane są symboliką religijną – krzyżem i wiszącym na nim trupem oraz krwawymi opowieściami biblijnymi. Episkopat usiłuje realizować projekt matury z religii. Kościół nie chce rozliczyć się z aktów pedofilii. Żąda państwowych miliardów na swoje utrzymanie.
Setki tysięcy wiernych, uczestnicząc w procesjach Bożego Ciała, tym samym deklaruje swoją solidarność z rytualnym aktem kanibalizmu sakralnego oraz polityką prowadzoną przez Kościół katolicki w Polsce. Do przeprowadzenia tego sakralnego święta kanibalizmu, zostały w 2013 roku zaangażowane służby państwa polskiego. W depeszach czytamy, iż w procesji w Warszawie, obok duchowieństwa, uczestniczą policjanci, wojskowi oraz władze polityczne kraju. We Wrocławiu wskazuje się na udział strażaków wraz z wozami do gaszenia pożarów.
Bez wątpienia, udział sił specjalnych (policji, wojska oraz straży pożarnej) w obchodach Bożego Ciała stanowić ma przekaz symboliczny dla społeczeństwa. Kapłani katoliccy z Episkopatem dają sygnał, iż w Polsce ma miejsce pożar, że aparat przemocy państwowej zostanie zaangażowany w praktykach „picia krwi bożej i spożywania mięsa Chrystusa”. Symbol pałki policyjnej i karabinu żołnierskiego posiada swoje semantyczne odniesienie do śmierci i aktów zabijania. Boże Ciało również odwołuje się, jako artefakt kulturowy, do przestrzeni zbrodni sakralnej i ofiarniczej. Jest jej wręcz apoteozą – radosnym dziękczynieniem za akt kanibalizmu.
Niestety, insynuacje Adama Michnika, iż w Polsce można zaobserwować „narodziny faszyzmu”, zdają się potwierdzać. Użycie insygniów zabijania (karabin i pałka policyjna) w akcie celebracji katolickiego święta, odwołującego się do turpistycznych klimatów znaczeniowych (spożywanie ludzkiego mięsa i krwi w ramach podzięki za mord ofiarniczy), symbolizuje coś niebezpiecznego – tym bardziej w kontekście wieczornych, smoleńskich marszów z pochodniami i mową o zdradzie narodowej. W Krakowie kardynał Dziwisz ostrzegł, iz Kościół zaprowadzi ład moralny, bo prawda wszystkich obowiązuje (niezależnie od pluralizmu światopoglądowego).
Brońcie wolności i demokracji, zbliżają się „niedobre czasy”.
***
Wojciech Krysztofiak (autor prac naukowych w: „Synthese”, „Husserl Studies”, „Axiomathes”, „Semiotica”, „Filozofia Nauki”; uczestnik Seminarium filozoficznego w Paryżu, z okazji wstąpienia Polski do Unii Europejskiej, zorganizowanego pod patronatem Prezydenta Polski Aleksandra Kwaśniewskiego i Prezydenta Francji Jacques’a Chirac’a; stypendysta: The Norwegian Research Council for Science and the Humanities, The Soros Foundation-Open Society Institute )

Zgodnie z taką interpretacją, dzień Bożego Ciała, jako prawnie ustanowiony wolny od pracy dzień
w Polsce, jest świętem „mięsa bożego”, podczas którego katolicy manifestują swoją radość
z faktu jego spożywania pod postacią „ciała Chrystusa”.

Nawet islam traktuje religie katolicką z powodu tego rytuału jako czyste barbarzyństwo.