REWOLUCJA nie jest od RE – WO – LU – CJA, tylko od RE – EWOLUCJA. To cofnięcie (re) ewolucyjne.
Wyraz „ewolucja” w języku polskim pochodzi z łaciny, (evolvere „rozwijać” – ujawniać bądź demonstrować ukryte możliwości) oraz j. francuskiego. Podobnie „rewolucja” (łacina; „revolutio”). Oczywiście, jak to łacina, pochodzi ona z etruskiego/raseńskiego. A ten język, był pod wpływami kultury Vincza i Wenedyjskiej, czyli kultur prasłowiańskich. Z tego powodu, termin ten zawiera rdzenie znane językom słowiańskim, jak; wo (to), li/lu/la (równe, stopniowe, spokojne, gładkie, proste). Ewolucja, to więc w dawnym znaczeniu, cykliczny, łagodny postęp. Rewolucja, to jego nagłe cofnięcie. Żadne tam przyśpieszenie! To tak, jak „religia” od łacińskiego „relege”, czyli cofnięte/y, w sensie powtarzane/utrwalane, doktrynalne prawo/porządek/ład.

Nie wspomina Pani o znaczeniu ważnego terminu „iskra” o jakim pani pisze. A to ważne. ISKRA, to typowo słowiański i polski termin. Pochodzi od IS (z) – k (przy, koło, obok) – RA (mocy). Podobnie, jak „iskać” (is – skać; skubać, np.pozbawiać wszy < is/ze – skubywać wszy). To skróty, z wyciętymi głoskami lub sylabami powtórzeniowymi/podobnymi, dla upłynnienia wymowy. W REWOLUCJA, mamy to wycięcie podwójnego E w wyrazie pierwotnym już w łacinie, od ; reevolutio. Bo tam również taki proces zachodził.

Tak więc, ISKRA, to siła, jaka czerpie z MOCY stwórczej, RA.