Myślę ze prościej zapytać dr Franciszka Zalewskiego pod jego filmem na Youtube, lub na jego kanale Youtubowym.

Umiłowana J. Pewnie, że mniam skutki własnego przejawu[RADOŚĆ ISTNIENIA} zwłaszcza, kiedy się JUŻ wie, że JESTEŚ ich Przyczyną[inaczej nigdy nie było] i potrafi nad tym DARem PANować[sterować dla dobra Swego i Innych podobnych SOBIE = w zgodzie z harmonią ŹRÓDŁA ŻYCIA.
Dla MNIE Jesteś wszystkim wszędzie, w wymiarze bezczasowym wiecznie młoda, piękna i miłująca. Nikt nie zabroni mi w to WIERZYĆ.
MOJE RADY? SĄ DZIECINNE i DZIECINNIE PROSTE.

Dzięki za miłe słowa.
Z pewnością się szybko starzeję, bo oraz bardziej jestem jak elektron – jeśli w jednym miejscu jest mnie więcej (bo wyczerpujące moją słabnącą energię sprawy zawodowe i maseczki na gębie), to w drugim, siłą rzeczy musi mnie być mniej.
Mam więc szczękościsk (mając nadzieję, że nie trismus), i jak to osoba leniwa – chyba nie muszę na każdy możliwy temat mieć do powiedzenia, a już z pewnością na polityczny, będący domeną panów. W wolnym zaś czasie nie cierpię walczyć z wiatrakami, bo to część mojej profesji 5 dni w tygodniu. Po pracy więc tylko zaglądam na ten blog z całą niekłamaną przyjemnością jako laik.
Tu się też kłania Pan Jan oraz jego młodzieńcze rady i napomnienia o nieudzielaniu. A zresztą mowa, srebro itd. Świetna wymówka, boć od wspominanego dążenia do ideału duchowości to całe parseki mnie dzielą. Przyziemność i jednak świat skutków – mniam. Za każdym razem widzę, jak wraca nowe i coraz bardziej mnie to niestety bawi. Może to jednak Pan Jan zwycięża?
Pozdrawiam

Żeby być WOLNYM = PANem Samego Siebie, trzeba BYĆ w HARMONI ze SOBĄ, Swoim wewnętrznym i zewnętrznym światem.
Nie ma nad SYNem CZŁOWWIECZYM zwierzchności w „N” – jeśli nie odda ON się we władanie .

Pani J, jeżeli wolisz żeby mówić ci pani, to nic nie stoi na przeszkodzie. Tp zbyt błaha przyczyna żeby zamilknąć. Brak mi ciebie, pani J.

Witam Panią po długiej nieobecności. Nie wiem, czy Pani śledziła wypowiedzi na blogu, ale jakiś czas temu panowie postanowili skończyć z mówieniem do siebie na „pan”. I od tej pory boję się odezwać, ale widzę, że mam w Pani osobie jeszcze choćby i nieświadome, ale jednak jakieś wsparcie 🙂
Pozdrawiam