„Coś było i JUŻ” to bardzo ważne SŁOWA. TO WIARA!!! Bogatyr, który podnosi 2 tony jakby nic nie ważyło robi to na zasadzie: trzeba to podnieść? ok! to podnoszę. Teraz zastanawiamy się czy wytrzymałyby to Nasze kości=WIARA mała. Dla Bogatyra wszystko było możliwe, taki był „głupi”[wg dzisiejszych kryteriów tych co „posiadają” wiedzę], że we wszystko WIERZYŁ i… działo się to co chciał[bowiem MOC CZŁOWIEKA zRODzonego JEST nieograniczona, a wykorzystanie JEJ jako SIŁY zależy od tego, w co delikwent PRAwdziwie WIERZY{{{Coś Było i JUŻ}}}. Umiłowana J – Piękne wspomnienia – warte uWAŻNOŚCI.

Pani Ino, ja nawet nie do babci jeździłam, a do prababci.
Też mnie nikt w nic nie wprowadzał, bo takie rzeczy się dzieją naturalnie. I to nie były jakieś tajemnicze obrzędy, a normalne życie wtedy i tam. Właśnie wyżej pisałam, że obserwując – nie widziałam, bo nie wiedziałam, co widzę. To było ot tak, zwyczajne. I już. Choć dla mnie tym bardziej interesujące, atrakcyjne, bo nieznane, bo w mieście, gdzie mieszkałam tego nie było. A ja wpadałam jak kometa na jakiś czas, więc wielu aspektów tamtejszego życia nie dane mi było ogarnąć w całości. Dopiero teraz zdaję sobie sprawę, co dane było mi widzieć w rzeczy samej, w czym uczestniczyć, albo o czym słyszałam w rozmowach, we wspominkach kompletnie nie rozumiejąc sedna sprawy. Bo też i to zrozumienie wtedy nie było mi do niczego potrzebne. A nawet jeśli czymś zadziwiona pytałam, prosząc o wyjaśnienie, bo mnie coś jako dziecko uderzyło, to nawet nie za bardzo starano się mi tłumaczyć. Coś było i już. Teraz powoli dochodzę do tego, co to być mogło i dlaczego tak, a nie inaczej się działo.
Pozdrawiam

Nie łączyłem tego, ale faktycznie zaobserwowałem w tym roku, że przez cały grudzień krety ryły nasz park i po nowym roku też. Ale kiedy skończyły to już nie zapercepowałem. Czułem że ta zima będzie ostra, w miarę, nie taka jak pamiętam, ale że będzie sporo śniegu. Poprzedniej było go jak na lekarstwo ale nie zwróciłem uwagi na krety. teraz będę się przyglądał.

A’propos wróżb, to mam w zanadrzu kolejną, która się sprawdziła już któryś raz z rzędu.
Chodzi o zachowanie zwierząt.
Mój tato twierdzi, że jeśli kret długo do późnej jesieni stawia swoje kopczyki, to wróży to ostrą zimę. I rzeczywiście przez kilka poprzednich, łagodnych szedł spać w listopadzie. A jak miała być ostrzejsza, to działał i dłużej.
Tegoroczny kret, który szczęśliwie rył sobie na sąsiedzkim trawniku do połowy grudnia, tuż przed świętami przeniknął był przez solidny murek z fundamentem na nasz. Urzędował aż do 'Ruskiej wigilii’, czyli do Trzech Króli nawet pod śniegiem. Uspokoiło go dopiero -20, jak śnieg stopniał. 🙂
Pozdrawiam