Wpływów.

Granica czego ?

Tak to już jest, że sposób, w jaki powstawał nasz język (analityczno-przyrostowy) powoduje, że niejednokrotnie nie mamy JEDNEGO, a WIĘCEJ wyrazów/rdzeni bazowych. Nie rozumiem też, dlaczego „uczeni nie mają pojęcia, jak powstawały pierwsze słowa, język” – w języku polskim widać to jak na dłoni.

Pierwsze były dźwięki „R” i „A”, toż zwierzęta w ten sposób się porozumiewają, ludzie tylko nadali im głębsze znaczenie (ze zwykłych ostrzeżeń), ale przecież naśladowali zwierzęta, musieli; ten język ostrzeżeń wśród zwierząt jest dość uniwersalny. To jest tak proste, analogia określenia położenia przedmiotu i miejsca w jamie ustnej, gdzie tworzy się dźwięk. Dlatego zawsze „k” = ku mnie, do mnie, moje, a „t” „d” – tam, dokądś. „O” zawsze będzie okrągłe, ale „ą” i „ę” już będzie okrągłe kuliste, pękate, a przede wszystkim ciężkie („ą” to dźwięk wysiłku,podnoszenia). Najpopularniejszy „ą” to „jąć” – ująć, wziąć, rozpocząć (cząć) i forma ciągła i-mać. „p” to odgłos upadku na „podłogę”, stąd wszędobylskie „p” jeśli mówimy o czymś płaskim. To jest uniwersalne i wystarczyło naśladować naturalne odgłosy, aby się „dogadać” po prasłowiańsku.

A może granica przesuneła się o 250 km? I tzw. Brama palona czyli Zgorzelec przesunął się słowiańsko A ten pierwotny został na miejscu?
P.S
Boh e Mia czyli Boha Miano.

Z brodzeniem to akurat jest dobre skojarzenie , ale nie należy wszystkiego co zaczyna się na „Be” wrzucać hurtem do jednego worka.
W przypadku Brennej (cieszyńskiej) sprawa jest prosta , niezależnie od przyjętej wersji. Jeżeli nazwa wsi pochodzi od nazwy potoku Brennicy – to O’K. Jeżeli natomiast nazwa wsi wzięła się od sposobu jej założenia – czyli wypalenia (niem. brennen) okolicznych lasów (stąd wsie i hale w Beskidach) , która następnie przeszła na nazwę potoku, to również O’K.
W przypadku Braniboru sprawa nie jest już taka oczywista, bo gdyby nazwa miała pochodzić od brodzenia , to brzmiałaby Brodnica. Gdyby natomiast chodziło o samą „mokrość” , to nazwa zawierałaby zapewne w sobie rdzeń „łuż, ług, lęg itp, itd” , tak jak cały region – Łużyce.
Branibór to po prostu las Branima.