System do „głów” Dzieci Naszych wbija kłamstwo oddzielenia od DUCHA (od OJCA). Następnie podaje IM religię, czyniąc się pośrednikiem do [niestety wtedy już fałszywego] ojca, wmawiając IM grzech pierworodny i że na to z czym przychodzą w przejawienie[RODzą się] i KIM SĄ muszą Sobie zasłużyć. „Muszą” jedynie obudzić się i przypomnieć Sobie o JEDNOŚCI DUCHA i MATERII [bo TO Jedynie JEST ŻYJĄCE, zauważcie jak sztuczne, martwe bez NASZEJ UWAGI rozsypuje się w proch( np. stare niezamieszkałe domy)]. TO JUŻ stało się i zaczyna się urzeczywistniać.

Odczytanie w tym duchu Apokalipsis Św. Jana, daje zupełnie nie religijne, nie kościelno – dogmatyczne przesłanie. Mówi o uprawianiu ducha ludzkiego/duszy, za pomocą ciała/cielesności, wielokrotnie ubieranej w ciało dla nauczenia jej wierności dwóm duchom etycznym; prawdzie i wolności, z których rodzi się miłość, duch trzeci, do jakiego zmierzamy. Bez wolności nie ma prawdy, a bez prawdy miłości odpowiedzialnej. Warto zauważyć, że wolność i prawda to takie same, obiektywne prawa społeczne, na całym globie. Podczas gdy etyki są różne, zależne od miejscowej dogmatyki religijnej, kulturowej. Tylko więc wolność i prawda, są w stanie wytworzyć na ziemi wspólny system społeczny, zapewniający ludzkości rozwój w pokoju i przyjście wzajemnej miłości. Ducha Bożego, który jest miłością właśnie. Ziemia nie jest tylko polem do takiego ćwiczenia. Sama ma być rządzona przez taki system. Inaczej by zginęła, z ludzkiej nadrywalizacji opartej na pazerności, i nieodpowiedzialności, zakłamania. Jak teraz z globalnym ociepleniem. Ubieranie duszy w ciała, służy temu procesowi. Kto dochodzi do stanu zrozumienia tego procesu i potrafi żyć już zgodnie z prawdą obiektywną opartą na wolności, szczególnie okazując to poświęceniem ciała, nawet życia za te dwa duchowe elementy, ten już nie potrzebuje ponownego szkolenia i dostępuje zbawienia, czyli oświecenia. To jest wzorzec postawy Chrystusa. Kto go powtarza, akceptuje, ten kończy karmę, nauczanie. Nie od imprezy, jakiegoś zabawienia jest przecież sam termin zbawienie, tylko od z/s – ba/wa – wie – na/nje ; z tego widzenie ma/jest. Ten nie musi już czerpać doświadczenia cielesnego. Staje się odmieniony. Zrozumiał, ma wiedę. Możliwe, że tam po drugiej stronie, nasze dusze posiadają tak wielką wolność i zdolności, możliwości, iż muszą sobie przypominać / doświadczać walki / potrzeby prawdy i wolności odpowiedzialnej, za pomocą cielesności. Może być to dla nich mechanizm kreacji swej etyki. Słowem, Bóg kształtuje charakter naszych dusz za pomocą ciała. Czyli uprawia winne krzewy symbolizujące ducha ludzkiego, osadzone na glebie ziemi symbolizującej pierwiastki ciała. W nich powstaje sok , ich krew, dar złego ducha lub dobrego. Zależy czemu dusze ulegną w ciele, jakie ciało da duchowe owoce. Nic w tym nie ma religijnego, tego czy innego kościelnego, tylko jest wiedzą o nauczaniu naszych istot duchowych w nas, życiem na ziemi i ciałem. Zmierzaniem do systemu społecznego, ważnego tak dla ciał jak i dusz, bo tam też jest jakiś system społeczny oparty na prawdzie i wolności. Bóg nie pragnie naszej niewoli dogmatycznej czy innej, tylko wolności. Abyśmy przyjmowali wszelką prawdę dobrowolnie, sami ją nawet poznawali. Nie rządzi nami batem, tylko prowadzi nas do stanu indywidualnego budującego sprawną, etyczną, zgodną społeczność, samą się rządzącą. Przez takie doświadczenia w ciele i na ziemi lub innych materialnych miejscach właśnie.
Moim zdaniem. RKO

Chrześcijański filozof Orygenes – preegzystencja dusz

I w związku z powyższym walka nieustannie trwa o odwracanie Naszej Uwagi od tej wewnętrznej Prawdy,Naszego Rogu Obfitości, Naszej przyRODzonej cechy.