Witam!
Gratuluję dobrego artykułu!
Od lat staram się na polskiej prawicy zainicjować pełną prawdę, w szerszym wydaniu, odnośnie Żydów.
Zwracam więc uwagę, że w Polsce przedwojennej, jak i za Rzeczypospolitej, mieliśmy szeroki, pozytywny udział żydowskiej społeczności w; nauce, kulturze językowej – polskiej, niepodległościowy, gospodarce pro polskiej.
Z drugiej strony, było też odwrotnie, co głównie podkreśla prawica.
Jednak żadnej ze stron tego medalu, nie można pomijać.
Bo etyczność prawdziwa, zawsze rodzi się z prawdy, a ta jest pełna, nigdy półprawdą.
I tutaj, pojawia się podstawowa kwestia, o jaką często walczę w przekazach prawicowych.
To pojęcie narodu żydowskiego.
Przepraszam bardzo, lecz dla większości jeszcze przedwojennych Żydów polskich, było to pojęcie obce. Uznawali oni siebie za społeczność, za naród w wierze, nie jakiś nacjonalny – jak np. Polacy. Pomimo, że Chasydzi polscy w większości mówili słabo po polsku, uznawali siebie za naród Polski. Tak ginęli w Auschwitz, zakopując masowo kartki ze swoim mianem, np: Szlomo… obywatel Polski, wiary mojżeszowej, narodowości polskiej. (dokument francuski, Planete + „Zondercommando”, liczne nagrania archiwalne Żydów polskich zamieszkałych w Izraelu, śmierć kilkuset oficerów polskich wiary mojżeszowej w Katyniu, uruchomienie powstania w Getcie pod polską flagą przez polsko-żydowski związek wojskowy, mój dziadek Krasicki walczący pod Monte Cassino w 5KDP z polskimi Żydami u boku, którzy tam ginęli nie chcąc dezerterowac w Palestynie, bo czuli się Polakami, itd. Jest na to masa dowodów. )
Ich większość, nie chciała wyjechać przed okupacją do Palestyny, chociaż polskie i żydowskie organizacje im to ułatwiały. Nie czuli się w większości żadnym obcym Polakom narodem, tylko z nim tożsamym. Czuli się tylko silnie odrębni kulturowo, głównie religijnie.
Poznałem fajnych, tak myślących Żydów polskich, pracując rok w Londynie w latach 90-tych, w żydowsko chasydzkiej firmie Demel.
Nic w tym nie było dziwnego, bo jak ktoś zna historię dalekich kresów, to wie, że Khaganat Azerski, pogański kraj , który przyjął wiarę judejską , później zniszczony przez ruskich Słowian za agresję na Kijowszczyznę, posiadał ludność; poscytyjską – słowiańską, mongolską, starokaukaską, armeńską – poaryjską, a głównie turecką – semicką.
Jego ludność przeniosla się licznie na Litwę a po unii z Polską stała Rzeczpospolitanami i w końcu wielonacjonalnymi – z pochodzenia, wielokulturowymi, lecz Polakami.
Aszkenazami, od mitycznej krainy Aszkena nad Dunajem, a tak naprawdę L-Asza, od Lachia scytyjska.
Nie uznawali Talmudu, bo tylko Tora dawała prawo do żydostwa i zbawienia, obcym, z nie judejskiej krwi. Stąd tak mało szkół Talmudu w Rzeczypospolitej a tysiące Tory.
Niestety, sefardyjscy właściciele banków na zachodzie, wsparli finansowo wczesny hitleryzm (to też fakt historyczny). Sefardi nie cierpieli biedoty aszkenazyjskiej a jeszcze bardziej ich umiłowania Tory zamiast sefardyjskiego Talmudu.
To oni stworzyli Izrael jako państwo i powojenny syjonizm oparty na wmawianiu Światu żydowskości nacjonalnej każdego Żyda. W tym tych o tych przedwojennych w Polsce.
To polityka. Zmierzająca do wyizolowania Żydów w odrębny naród, liczebny. Wykorzystuje się w niej doświadczenie holokaustu oraz zastraszanie Żydów , w tym Polakami. Tak uczy się młodzież w Izraelu.
Służą też temu nieetyczne, poza-spadkowe roszczenia z Acta 447. To celowe dzielenie nacjonalne.
Skutkiem tego, jest pogłębianie się alienacji naszych społeczności, wewnątrz Polski.
Sugeruję prawicowcom, narodowcom, aby szli na piękne i ważne pochody 11 listopada, również z innymi symbolami; społecznymi, nacjonalnymi, środowiskowymi, religijnymi, niż tylko flagi biało – czerwone, krzyż katolicki. Bo z flagą z menora, z gwiazda Dawida, z nazwami nacji jakie współtworzyły kiedyś Rzeczpospolita i dzisiaj w niej przetrwały, acz znacznie mniej liczebnie. Tu powinniście jako Żydzi polscy, coś zadziałać.
Tak samo zadziałać przeciwko, oficjalnie, Act 447.
Bo tak by zadziałali Żydzi przedwojenni, w tej grupie większościowej, nie zbolszewizowanej i nie sefardyjskiej.
Która naprawdę czuła się Polakami.
Wystarczy przecież napisać do organizatorów Marszu, z taką propozycją.
A i ja, chętnie ich będę widział we współpracy w mojej pracy po stronie narodowej.
Polacy muszą czuć, naocznie widzieć realne dzieło Żydów polskich, w odejściu od rasistowskiego Talmudu, od antypolskich zachowań, zbyt wydumanych i ogólnikowych oszczerstw.
Na zachowania godne, etyczne, oparte na prawdzie, będą zawsze zmuszeni odpowiedzieć przyznawaniem się do winy tam gdzie ona zaistniała faktycznie, zgodnym współistnieniem.
Czy stać na to współczesnych Żydów?
Nie widzę takiej akcji. Lecz jeśli się po wszystko idzie do rabinatu dotowanego z Izraela, to nic dziwnego.
Acz znam i porządnych, ogromnie etycznych rabinów. Lecz oni, Talmudu nie uznają.
Tutaj, działalność sportowa nie przyniesie takich efektów. Szczególnie, gdy zabraknie na waszych koszulkach orzełka. A kiedyś może tak być.
Pozdrawiam serdecznie!
Rafał Miłosz Kopko – Orlicki
Warszawa