Nie widzę żadnej sprzeczności czy rozbieżności między jedynym a jednym z wielu, w końcu kiedyś u nas każdy, czyli jeden z wielu, mógł się wykazać sprytem, siłą i odwagą i w ten sposób zostać jedynym, najwyższym wodzem. Jedyny jako jeden z wielu to w zasadzie esencja demokracji bezpośredniej, bo przywódców nie wybiera się spośród samozwańczych elit czyli ograniczonej grupy, tylko spośród wszystkich, co niemożliwe jest w partiokracji jak w tej chwili.

Dziś miałem kolejny z ciekawych, weń objaśniono mi, że po (staro)słowiańsku (a sądzę, że chodziło tu o mentalność, kulturę i obyczajowość Sławian) „jedyny” oraz „jeden z wielu” to to samo i tak samo dawniej brzmiały. Podano mi też na kartce zapis tego określenia; niestety zdążył ulecieć w powietrze, zaś w pamięci zostało jedynie brzmienie podobne do obecnego języka słowackiego/słoweńskiego. To ciekawe, bo przecież oba te słowa stoją do siebie w sprzeczności. Można być jedynym i jednym z wielu zarazem? Widocznie tak…

Drugą informacją, jaka dziś do mnie przyszła, to informacja o moim mianie; a brzmi ono Dziki Wiatr…

Wiatr symbolizuje nicość, czas, ruch, prędkość, szybkość, zmienność, niepokój, aktywność, zamieszanie, odrodzenie, potęgę bóstwa, pośrednika między niebem a ziemią, namiętność, szaleństwo, wojnę, porywczość, męskość, pożądanie, natchnienie poetyckie, daremność, nietrwałość, próżność, niewdzięczność, kaprys.

Dodatkowo jestem wodnikiem, a temu patronuje żywioł powietrza = wiatru.