Fajnie jeśli Wolni Ludzie, nasi bracia poznają ten ciekawy model zarządzania swoją sprawnością (W Tengu w Norwegii podczas zajęć grupowych, przy muzyce takiej jak Dzivia/Wardruna, w otoczeniu tarcz, mieczów, toporów – wśród run oraz posągów nordyckich bogów – maczugami i buławami ćwiczą zarówno dzieci jak i dużo, dużo starsze osoby).

Planuję otworzyć Tengu w Polsce z tym, że nie w nordyckiej, a naszej Lechickiej atmosferze i klimacie 🙂

Dzivia była już dwukrotnie prezentowana w Hudbie Miesiąca – 1. 12. 2017 i dopiero co 2.06 2019 – cała płyta, w tym Dzikaje Palavańnie (Wild Hunt) – więc już nie będzie. Staram się żeby pojawiali się wciąż nowi wykonawcy i rzadko powtarzam tych którzy już byli, zwłaszcza z innych krajów niż Polska. Wyjątkowo zrobiłem to dla Dzivii, bo chyba nigdy nie zaprezentowałem całej płyty poza tą jedną.

https://bialczynski.pl/2019/06/02/dzivia-slowianska-hudba-gedzba-z-bialorusi/

Ćwiczenia z młotem są super, progres widać, pozdrowienia serdeczne – Zdrowe Ciało = Zdrowy Duch. Co nie oznacza dyskryminacji tych którzy mają już swoje lata i różne rzeczy w życiu przeszli, albo nie są tak mocni na ciele.

Przypomniało mi to jednak jakoś postać i wystąpienia bez wątpienia zdrowego na ciele Króla Lechii, który jednak nie jest całkiem zdrowy na umyśle, czego dowiódł wyśmiewając się z osób które mają brzuszki i jakoś z nimi ciągną przez to życie, a jeszcze wieloma innymi swoimi wypowiedziami. Więc to powiedzenie nie do końca się sprawdza. Ważne chyba żeby nie popaść w fanatyzm jak to ma miejsce u niego. No i też nie zrobić sobie tym fanatyzmem krzywdy – znam osoby które rozchorowały się (i to trwale – np uszkodzenie kręgosłupa) po maratonach, czy triatlonach.

Czynna Kultura Fizyczna (ogólnie rozumiana) powiązana z duchem, to w dzisiejszych czasach nie tylko nawiązanie do wartości wojownika (woja i wojki-mazonki), ale konieczność niezbędna dla przywrócenia człowiekowi równowagi.

Dwa dni temu dzięki Geoportalowi2 i dokładnemu pomiarowi do centymetrów na profesjonalnych mapach odkryłem, że robiłem znacznie dłuższe dystanse na Jeziorku Budzyńskim. Nie doceniałem sam siebie – prawdziwy szok – w jednym wejściu do wody robiłem prawie 3 kilometry, a nie w dwóch – w dwóch dziennie 4 i pół, a w trzech 6 km. Byłem przekonany że robię dziennie maksymalnie 3 do 3,5 km.

Jednak w tym roku nie pływałem już po trzy razy w jednym dniu – nie miałem tyle czasu, ale 4 czy 4 i pół – no, no – nieźle.

Spadek wagi po czymś takim to 0,4 do 0,6 kg, ale apetyt wilczy, no i uzupełnienie wody pozwala to odbudować, a codzienne powtarzanie naprawdę rozwija wszystkie mięśnie i ścięgna – dosłownie wszystkie – od małego palca w stopie i mięśni kręgosłupa po międzyżebrowe, przyczepowe głowy i karku i inne dziwne o których normalnie nie ma się pojęcia, a czuje się je pojedynczo po takim pływaniu.

Jak widzę z perspektywy czasu zaleta pływania jest taka, że można to robić w każdym wieku i nie ma możliwości przeszarżowania, a wszelkie naciągnięcia mięśni czy ścięgien wykluczają dalsze pływanie danego dnia, ale ustępują w 24 godziny. Joga nadwyrężyła mój kręgosłup, a raczej mięśnie lędźwiowe – potrafiłem przesadzić, pływanie mi je „wyleczyło”.

Dzivia – Dzikaje Palavańnie (Wild Hunt)
https://www.youtube.com/watch?v=FbP0wsey89E

A tu mój filmik z treningu, który owy monument muzyczny obrazuje i dopełnia: https://www.facebook.com/bialywilk.zg/videos/432705027359957/ – prawda, że uroczo 😉

Dla zainteresowanych: 1 przyrząd to odważnik kulowy (girya, kettlebell), który dosłownie szturmem podbił świat treningu funkcjonalnego. System treningowy z owym „czajnikiem” opracował nasz rodak Władysław Krajewki.
Przyrząd nr dwa to gada/maca (Indie, Persja), która powoli zdobywa podobne uznanie jak wyżej wspomniane „czajniki”, a w technice użytkowania nawiązuje do młotów bojowych. W tradycji hinduskiej Gada jest główną bronią hinduskiego boga Hanumana. Bóg ten znany jest ze swojej siły. Hanuman jest tradycyjnie czczony przez zapaśników na południu i wschodzie Azji. Gada jest jednym z tradycyjnych elementów wyposażenia treningowego w hinduskiej kulturze fizycznej i jest powszechna w północnych Indiach. Niechybnie nasz aryjski wynalazek 🙂
Przyrząd nr. trzy to clubbell czyli żelazna maczuga (10 kg) .