Jeśli zrywanie polskich herbów z kamienic Lwowa, nadawanie jego polskim i włoskim architektom rusińskiej prowiniencji, ma uczynić z tego miasta Ukraińskie, [gdy Uhraina dawna leżała za Donem, a tutaj była Korona Polska, kraina nie u-kraina, laska, gdzie jak Nestpr pisał, napadł książę ruski na grody lackie czerwieńskie (w tym Lwow – a dlatego lwów, że Scytowie sarmaccy sięgali po Persję i lwy z mezopotamskiej krainy sobie zwyczajnie cenili)], zgodnie z mordami Nikity Chruszczowa, Ukraińca który wymordował głodem ok.5 milionów swoich ziomków a potem gnębił Polaków, zaś pierwszych chciał kupić oddając im Krym odebrany Tatarom przez Rosjan, wcześniej sarmacki i scytyjski, wspólny dla ludów pre słowiańskich, to niech sią nim udławią Ci, którzy żerują na złodziejstwie, kłamstwie , krzywdzie, własnej hańby nie unikają. Polacy wiedzą, czym jest takie życzenie…. To furta dla losu. Nie zemsta, tylko otwarta droga dla karmy. UPA panoszy się w tym mieście. Chociaż Polacy jej tam do 39 nie dopuszczali. Tam teraz wiedzie swoje pierwsze skrzypce. Na ziemi wyjałowionej z ukraińskiej tożsamości, bo jej tam nigdy nie było. Na ziemi gdzie więc nie ma oporu wśród samych Ukraińców, bo ich tam była mniejszość. Ta zaraza nazizmu ukraińskiego, rasowo – nacjonalnie – hitlerowska, kochającą Adolfa, zostanie kiedyś zmielona przez samych Rusinów.

Tak więc, wszelkie tereny od Bugu na wschód, do przedwojennych granic Polski, w myśl prawa międzynarodowego, należą do Polski. Tylko Polska, może się ich zrzec, dobrowolnie, gdy jest suwerenna. Czego nigdy nie uczyniła, a co postuluję (nie w pełni).

Ponadto, Polska została wykluczona z udziału w ustalaniu granic w Jałcie. Wobec czego, ustalenia te, pomiędzy okupacyjno – zaborczą Rosją, USA i Anglią, nie są ważne z mocy prawa międzynarodowego.
Polska nie podpisała również umowy o zakończeniu wojny z Niemcami.
To wszystko oznacza, że Polska ma prawo faktyczne jak i etyczne, do korekcji wschodnich granic Polski w dowolnej chwili.

Nie mówię jednak, że Polska powinna posiadać dawne, przedwojenne granice. Tego zdania nie jestem. Tylko to, że Polska, to coś więcej niż wola naszych zaborców i zdradzających nas sojuszników. To prawo naturalne, realne – międzynarodowe, i etyczne, jakim się kierować powinniśmy. I dawać temu wyraz, gdy jesteśmy suwerenni!

Co do granic… Dla mnie, Polska powinna je mieć takie, aby obejmowały całe dorzecze Bugu. Ale już nie Dniestru. Bo gdzieś te spory bratnich narodów, należy zakończyć. To nasza wspólna kolebka, te strony. Byliśmy jednym ludem, Scytami, Sarmatami, Lachami, Rasami/Rusami. Wołyń ; wo – łoń/łyń, to łono/kolebka.

Do Polski powinna należeć większa część Lwowa (miasto to, zawsze lackie – już od zapisów dziejopisarza ruskiego Nestora, leży na dorzeczu Bugu i częściowo Dniestru), Brześć. Wilno musi należeć do Litwy bo jest litewskie od czasów starożytnych. Acz kiedyś była tam wspólnota słowiano – bałtyjska. Lecz Litwini powinni pamiętać, że na polskiej krwi, zyskanej dzięki unii lubelskiej, mającej być wieczną, ocalili swoją narodowość przed Zakonem Niemieckim, przed Bolszewią. Gdyby nie Unia, nie dalibyśmy im swoich rodowych herbów, nie zasiedlalibyśmy ich ziem nie przez podbój a koligacje, nie mielibyśmy do nich żadnych praw. Oni sami nam je nadali, bez przymusu z naszej strony. Jeśli tak czują się mocni, tak rugują dzisiaj Polaków z Wileńszczyzny, to zostawił bym ich samych sobie…

Natomiast Białoruś, ten ruski lud jaki nigdy nie był narodem w czasach starożytnych, mający swoją odrębność językową jako język regionalny, już za królewskiej Polski, (pierwsza Biblia po białorusku, inne teksty pisane po białorusku), jest zwyczajnie wschodnim odłamem laskim. Ale niech będzie…. Niech będzie narodem, jeśli tak zechcą referendalnie. Lecz koniecznie po Referendum i kilku latach debaty. Bo Kościuszko, Mickieicz i cała intelektualna sfera, uważała się za Polaków a lokalnie Białorusinów. Nie za naród Białoruski. To coś znaczy! Kim się oni czuli.

A Brześć jest nad Bugiem i powinien być Polski. Oni, niech starają się o Smoleńsk, zabrany przez Moskwę.

Dla mnie, te naturalne wschodnie granice Polski, to dorzecza rzek, jak Narew, Bug, szczyty gór karpackich. Tutaj powinien być kompromis, wyznaczający granice nasze na wschodzie.

A wszelkie te sprawy, załatwi jedno… MIĘDZYMORZE ! Ten twór polityczny, jest wstanie pogodzić nas ponad ustaleniami tych niewyobrażalnych zbrodniarzy; Stalina i Hitlera.

Kto zaś dzisiaj spokojnie uznaje nakreślone przez tych obu bandytów granice na wschodzie Polski, zachodzie Białorusi i Ukrainy, ten sprowadza się do ich poziomu. Ten akceptuje ich zbrodnie, dokonane w imię polityki dla kształtu granic jakie mamy na wschodzie obecnie. To jest chore!!!
Temu to pasuje, a nawet zapewne chce więcej, jeszcze dalej na zachód dla Ukrainy (jak neo-banderowcy).

Nie zamilczymy tego tematu!