Komentarze do: Srbski.weebly.com: Горан Шарић – Винчанска митологија Богови које смо заборавили (Goran Šarić – Winczańska Mitologia, bogowie o których zapomnieliśmy).

Autor: Białczyński

Białczyński — Mon, 14 Jan 2019 18:00:12 +0000

W odpowiedzi do Jarek. Dzięki za uwagę na temat tego zdania.

Autor: Jarek

Jarek — Mon, 14 Jan 2019 17:30:04 +0000

Autorem tego artykułu jest Goran Šarić – teolog, znany już z wywiadów, które również tutaj były puszczane.
Zapewne można , a nawet niekiedy trzeba polemizować z niektórymi tezami stawianymi przez autora, ale mocna strona tego artykułu wcale nie tkwi w jego kanonicznej poprawność.
Moim zdaniem wielką zaletą tego artykułu jest sposób poprowadzenia narracji.
Czesławie pewnie nie będziesz zbytnio zadowolony z tego co napiszę, ale obecne czasy nie sprzyjają prowadzeniu horyzontalnie zawiłych wywodów, wertykalnie powiązanych na kilku poziomach.
Dzisiaj najbardziej popularne środki przekazu informacji narzucają krótszą formę narracji, niemalże hasłową lub taką, która towarzyszy obrazowi graficznemu.
Dlatego zabieg narracyjny polegający na nakreśleniu przez autora osi czasu i umiejscowienie na niej kultur archeologicznych jak i towarzyszących im zjawisk kulturowych , często właśnie w sposób niemalże hasłowy, bardziej przystaje do dzisiejszego stylu życia.
Jednocześnie obok zwykłego wykładu są tam też informacje zaskakujący potencjalnego czytelnika takimi choćby przemyśleniami:
„Słowianie od czasów starożytnych znają trójcę, która istnieje już w Lepenskim Virze, 12 000 lat temu gdy budowano domy na trójkątnej podstawie. Woda, do której świętości nasi przodkowie przywiązują dużą wagę przyjmuje trzy formy – pary, cieczy i lodu. Woda jest podstawowym warunkiem życia i analogicznie bóstwem, które ma trzy formy (w sanskrycie to Tri Murti).”.
Kiedy to czytasz, to ta woda -przechodząca przez trzy stany skupienia- zaczyna Ci krążyć przed oczami i zaczynasz się nad tym zastanawiać.
Zabawne , ale narracja tego artykułu kojarzy mi się z różańcem, gdzie kultury są jak koraliki. Przekładasz je między palcami , każda wyczuwalnie jest osobnym bytem, jednak razem tworzą kontinuum…

Autor: Jarek

Jarek — Mon, 14 Jan 2019 16:43:32 +0000

„Spalanie Badnjaka jest mitycznym powtórzeniem Perunowego akt twórczego, pomaga słońcu zapalić się, co wyrażają słowa: „Ja cię spalam i ty się odradzasz!”

instrukcja obsługi Badnjaka:
http://oldeuropeanculture.blogspot.com/2019/01/badnjak.html

Autor: Jarek

Jarek — Mon, 14 Jan 2019 16:35:13 +0000

Mam drobną sugestię co do tłumaczenia poniższego fragmentu:
Папа Гелазије је 496. одбацио мит о светом Јурју као лажан, али га је задржао у календару ради лакшег придобивања Славена.
Papież Gelasius w 496 roku przekształcił mit o Jaryle w podanie o świętym Jerzym (Georgiju), utrzymując to słowiańskie święto w kalendarzu po to żeby pozyskać Słowian dla chrześcijaństwa.
proponowałby taką jego wersję
i zaproponowałbym taką jego wersję:
Papież Gelazjusz w 496 r. odrzucił mit świętego Jerzego jako fałszywy, ale utrzymał go w kalendarzu w celu łatwiejszego pozyskania Słowian.
Takie tłumaczenie w bardziej bezpośredni sposób ukazuje problem świętości niektórych świętych kościoła katolickiego. Skoro św.Jerzy zmarł 23 kwietnia ok. 303 , a już w 496 r. zwierzchnik kościoła uznaje jego mit jako fałszywy 😉