Poza Mrzdisa to z pewnością nie poza oranta – to poza złodzieja – śmierć właśnie przychodzi „jak złodziej”.

Tutaj inne pozycje oranta. Ciekawa jest zwłaszcza postać z Francji (Kapitel w kaplicy w opactwie z miejscowości Cruas)
http://wszystkoohistoriisztuki.blogspot.com/2014/03/orant-w-sztuce.html
Ma pan rację, postać ze Skandynawii jest w pozycji oranta. Chociaż ma ręce trochę niżej wzniesione.

Na pierwszy rzut oka dla współczesnego człowieka to straszydło, ja przyjmuję dzisiaj taką postać, gdy bawię się z synkiem w straszenie – wyskakujemy zza zakrętu z rękami wzniesionymi poniżej ramion, dłonie rozczapierzone z okrzykiem łooo.
Motyw z piosenki ” hu hu ha zima zła” kojarzyło mi się zawsze z chuchaniem w ręce z powodu zimna, a nie straszeniem, ale może jest inaczej?

Tutaj mniej istotna jest postać, bo różnica w jej postawie jest widoczna od razu. Istotny jest napis i jego podobieństwo do napisów z figurek z Pirliwic i z kamieni Mikorzyńskich.
Dziadek Mróz (Mor) przesyła pozdrowienia ze Skandynawii 🙂

Wcale nie chodzi o samą postać, albowiem odczyt napisu ujawnia jej solarny charakter – zatem nie może być wyobrażeniem Moru, stąd jej podobieństwo jest tylko powierzchowne.
Z resztą owa postać trzyma ręce w charakterystyczny sposób pod boki, co interpretowane jest jako symbol solarny, jak np w przypadku takich figurek kultury Vinca http://konsulat-serbia.pl/wp-content/uploads/2017/07/371px-Vinca_clay_figure_01.jpg
jak Pan pogrzebie na blogu Petko Nikolic to odnajdzie Pan tam zapewne artykuły na ten temat.

Podobna stela do tej ze zdjęcia znajduje się na rysunku w artykule z tego blogu: Petko Nikolic Vidusa: KOMIN I GOMIN
Opublikowano 5 maja 2018 przez Białczyński
Artykuł jest o czymś innym, też odczytanym ze steli, ale chodzi o samą postać.

Dostrzegam różnicę w budowie niektórych „liter” , więc do czasu, gdy W. Kossakowski nie zinterpretuje tego skandynawskiego napisu , nie wypowiadam się na temat wzajemnego podobieństwa treści wzmiankowanych napisów.
Kolejna uwaga dotyczy póz postaci.
O ile napis jest skierowany do „piśmiennych”, o tyle układ postaci skierowanych jest do tych , którzy nie umieją czytać. W ten sposób można wytłumaczyć podobieństwo wizerunku z kamienia mikorzańskiego i figurki prillwitzkiej – poparte dodatkowo podpisem postaci.
Tak jak już napisałem powyżej, skandynawskie postacie przedstawione został w pozie oranta, a więc wielbiącego, adorującego, oddającego cześć komuś lub czemuś.
Tymczasem – według mnie – postacie mikorzyńsko-prllwitzkie to sam obiekt adoracji.
Tak więc nie jest to bynajmniej rzecz bez znaczenia.

Moim zdaniem sednem w tym wypadku nie są pozy ani atrybuty jakie maja postacie, chociaz podobieństwo jest bardzo duże, ale wisienka na torcie to napis runiczny. A napis runiczny w powiązaniu z bardzo dużym podobieństwem to bardzo poważna poszlaka. Tym bardziej że obydwa przedstawione bóstwa są identyczne co do nazwy z Morem/Morozem i Moraną/Moreną/Marą/Marzmurieną/Marzanną. Mrzćda i Mrzdis – ma identyczne znaczenie z Marą/Morą bo to Dawczyni Umoru – Śmierci i Mora-Moroza Pana Morzącego, Władcy Życia i Śmierci, Dawcy Śmierci.

Mor – Moroz, Mróz i Marza, Mara, Morena, Marmuriena.

Mi się wydaje, że ten trójkąt to symbol Góry/ognia/Znicza, być może dokładnie ognia pogrzebowego. Co ciekawe, w tym przedstawieniu po prawej widać palce, więc może funkcjonował jakiś znak/wiadomość/symbol w formie takiego trójkąta zrobionego na przykład z trzech patyków.