Komentarze do: Joanna Chołuj: Gramatyka POLSKA Słowiańska NA NOWO WYTŁUMACZONA 1/2

Autor: Białczyński

Białczyński — Thu, 27 Dec 2018 09:32:10 +0000

W odpowiedzi do dzezik.

Litera z daszkiem czy z ogonkiem to też w pewnym sensie dwuznak, ale według mnie bardziej czytelny.

â – au = an (wymowa an miękka jest spotykana często w białoruskim)

ê – eu = ę

ô – ou = ą (powinno być zapisane jako „o” z ogonkiem

ĉ – cz

ȓ – rz

ŝ – sz

ḓ – dz – nie znalazłem d z daszkiem takim jak tutaj nad literą – a tak powinno tu być

đ – dż

ĥ – ch

î – j

Ď – dź

š – ś

č – ć

ň – ń

ž – ź

ƶ – ż – nie znalazłem „z” z odwrotnym daszkiem niż powyżej, a taki tu powinien być

ǔ – ó

Autor: dzezik

dzezik — Thu, 27 Dec 2018 01:50:33 +0000

dwuznaki to rzeczywiście niepotrzebne utrudnienie. w języku jest więcej dźwięków niż liter ale zapisywanie dźwięków dwuznakami to był błąd, nie ma tego we wczesnej polszczyźnie. moim zdaniem wprowadzenie alternatywnej husyckiej pisowni to świetny pomysł, język polski stałby się łatwiejszy w odbiorze dla naszych słowiańskich sąsiadów i nam tez łatwiej było by czytać ich teksty. sztuczne pośrednie języki nie mają większej szansy, polski z husyckim zapisem mógłby z powodzeniem konkurować z rosyjskim jesli chodzi o jego międzynarodowa rozpoznawalność, to byłby dodatkowy nośnik naszej kultury. nie da się nic na siłę, ale ułatwiając dostęp do naszych dzieł pisanych i do naszych mediów zyskujemy wszyscy. jak to jest ze na słuch jestesmy w stanie dogadać się ze Słowakiem czy nawet Czechem ale trudno nam się czyta. Oni jeszcze łątwiej łapią nasz język ale tylko na słuch, bo nasz zapis jest dla nich niejasny. Nasze dzieci i wnuki tez nam podziękują za uproszczenie zapisu.
A co do gramatyki, to nie dałem rady przetrwac tego wykładu. wydaje mi się że wiekszość z nas nie zna azsad gramatyki a swietnie się posługujemy zawiłościami naszego języka ,wiec cos w tym jest. P amietam jak uczyłem się niemeickiego i podobał mi się porzadek w tym języku, u nas każdą rzecz mozna teoretycznie napisac i powiedziec na wiele sposobów. W niemieckim np niektorych formach gramatycznych czasownik ląduje na końcu albo w zdaniach podrzednie złożonych czasowniki spotykają się w środku, to wymaga ułożenia całego zdania od razu w głowie a potem wypowiedzenia go, u nas mozesz zmienic zdanie kilka razy w ciagu, zaczynasz jedno, mowisz co innego a ostatecznie jeszcze co innego. rzeczywiście mysli przelewasz na język czy pismo liniowo w trakcie pisania gdyz w wiekszosci sytuacji kolejnosc wyrazów nie ma znaczenia. w innych językach, nie fleksyjnych, zmiana kolejnosci wyrazów zmienia znaczenie u nas z reguły nie zmienia.
taką gramatykę nadal da sie formalnie opisać, ale rzeczywiście nie da się jej sprowadzić do tak solidnych i jednoznacznych reguł jak w niemieckim. inne języki warto znać. nasz jezyk ojczysty kształtuje nasze myslenie, ale czasem lepiej sie opisuje niektore kwestie w innych językach i to nie jest kwestia szerszego słownictwa jak w biznesie czy w IT w angielskim ale czasem walsnie tej jednoznaczności w niemieckim która przydaje się w filozofii.
w roznych gramatykach rozne zjawiska uzywane są do ekspresji tych samych rzeczy. w polskim mowi sie o 3 czasach inne jezyki mają ich naście, u nas jest 7 przypadków inne jezyki mają 3 czy 4. tylko ze u nas my roznorodnosc czasu jednoczesnosci i nastpestwa mozemy tez namnozyc nascie przez rozne formy czasownika oraz tryb dokonany, mamy tez czas przyszły niedokonany z operatrem 'będę’ i czas zaprzeszły z operatorem 'byłem’ (uzywany juz tylko przez najstarszych, ja ą formę bardzo lubię). w naszym rodzimym języku czujemy ze słowa mają swoje wspone pochodzenie. myslimy w nim. w swoim czasie opanowałem niemeicki w miarę biegle ale nigdy nie myslalem w tym jezyku, aby opanowac płynnie angielski musiałem przejsc do myslenia po angielsku. pamietam jednak moje zaskocznie gdy kilka lat temu bedac w sklepie w Kopenhadze gdy ekspedient zapytał mnie o cos po dunsku automatycznie odpowiedziałem mu po niemiecku, pomimo tego ze z duńczykami i szwedami rozmawaiłem cały czas po angielsku. to dziwne bo od nastu lat niemieckiego nie uzywam, jednak dunski bardziej przypomina niemiecki niz angielski.
rozmawiając ze słowianinem nie znającym polskiego zawsze namawiam aby nie uzywac angielskiego. to trudne bo wiekszosc z nich w miare dobrze nas rozumie ale mowic po poslku jest im trudno, i sytuacje w ktorych ja mowie po polsku a odpowiedz jest po angielsku się zdarzają, ale zawsze proszę o powtorzenie tego samego w oryginale.
nauka innego jezyka slowianskiego jest jakby za darmo, wystarczy kontakt z jezykiem, nauka niemieckiego czy angielskiego jest prosta bo to bardzo schematyczne jezyki i szybko sie je opanowuje do pozimomu konwersacyjnego, idiomy i wogole jezyk literacki albo slownictwo specjalistyczne to co innego. ale trzeba od czegos zacząć, zas jezyki slowianskie mozna bez formalnej nauki opanowac.

Autor: Lechosław

Lechosław — Tue, 25 Dec 2018 15:27:13 +0000

W odpowiedzi do Jarek.

Eeh, przede wszystkim nie chodzi o gramatykę jako taką, a o zmianę konwencji zapisu kilku dźwięków, a konwencja ta jest z natury swojej sztuczna.
Jak każdy jestem przyzwyczajony do aktualnej konwencji, ale zdaję sobie sprawę, że korzyści wynikające z korekty były by ogromne i daleko wykraczające poza samo ułatwienie posługiwania się własnym językiem przez Polaków. Obawy, że dotychczasowa konwencja stała by się nieczytelna odcinając nas dorobku piśmienniczego, są nieuzasadnione.
Jednak nie musisz się obawiać, są siły które do takiej zmiany nie dopuszczą w przewidywalnej przyszłości i napewno nie zrobią tego dla dobra języka polskiego.

Autor: Jarek

Jarek — Mon, 24 Dec 2018 09:25:33 +0000

gramatyka języka polskiego nie należy do najprostszych , ale stanowi wyznacznik potencjału intelektualnego osób , które się nim posługują i dlatego nie zamieniłbym jej na coś takiego jak „šmatička na patičku”

Autor: Lechosław

Lechosław — Sun, 23 Dec 2018 14:47:47 +0000

Lechosław
13 hours ago
Zdaję sobie sprawę, że nie jestem pierwszym który proponuje przyjęcie alfabetu husyckiego, zapewne takich ludzi było więcej, mnie znany jest przykład Edwarda Bogusławskiego, który od ok.roku 1880 swoje książki pisał i wydawał w tym alfabecie.
W praktyce zastosowanie tego alfabetu oznacza zamianę „rz” na „ž” o to należy dokonać w pierwszym rzucie, a zaniechanie „rz” n samym Polakom powiązanie tego dźwięku z prostym „r” w odmianach, a co za tym idzie znacznie ograniczy nagminne błędy polegające na myleniu „rz” z „ż”. Przy czym „ż” należy zachować, podobnie jak „ó”.

Autor: Lechosław

Lechosław — Sun, 23 Dec 2018 14:45:09 +0000

30:20 Ale można przecież usprawnić aktualny alfabet łaciński. I nie ma innej drogi, głagolicę należy wykładać w szkole, zaznajomić z nią młodzież, tak a alfabet łaciński usprawnić.
Jak usprawnić ? Odpowiedź jest tylko jedna: wg wzoru czeskiego, który ma już ok.600 lat, co nie znaczy, że mamy oddejść od wszystkich naszych rozwiązań. Alfabet husycki jest w użyciu w Czechach, Słowacji, na Łotwie, Litwie, Słowenii, Chorwacji, a jest także znany wśród pozostałych narodów jugo-sławiańskich, które używają swojego wariantu cyrylicy, jest także ŁATWIEJSZY do nauczenia dla reszty świata znającego alfabet łaciński, czyli automatycznie UŁATWIA wszystkim cudzoziemcom czytanie w j. polskim BEZ specjalnego przygotowania.

Joanna Chołuj
Joanna Chołuj
13 hours ago
jestem za :)

Stefan Smolnik
Stefan Smolnik
2 hours ago
Jestem przeciw zmianom. Szkoda by było polskiej poezji, która jest przepiękna i niepowtarzalna.Można wprowadzić dodatkowo łatwiejszy jakiś ogólnosłowiański . Głagolica powinna być uzupełnieniem nauki kaligrafii.

Lechosław
Lechosław
1 hour ago
@Stefan Smolnik Po pierwsze kto mówi o ingerowaniu w polską literaturę, a w poezję w szczególności ? Ja bym zostawił ją w stanie nienaruszonym, co więcej powinna jej być przywrócona oryginalna forma. Poezja, literatura piękna i historyczna nie są przeznaczone dla głupców i leniwców. Czy zdajesz sobie sprawę, że poezje Mickiewicza i pozostałych wieszczów, a także autorów prozy XIX wiecznej i starszej, a nawet autorów z I połowy XX wieku zostały okrojone, pozmieniane, wykastrowane, „uwspócześnione” według nowych zasad zadekretowanych wobec j.polskiego przez różnych „specjalistów”, z zwłaszcza „specjalistek” pod komendą jaśnie oświeconych instytutów, ministerstw, kuratoriów i czortwie czego jeszcze ? To wszystko pod pretekstem aby były zrozumiałe dla ludu, który, wiadomo, jest głupi i tępy, choć to tajemnica służbowa.
A ja uważam, że ten kto chce i tak zrozumie, a kto nie chce nie jest tego wart.