Ciekawy jest termin 'soma’, jakby śma ; światło – ma, podobnie jak 'ćma’ która od tego samego znaczenia pochodzi. Z tym, że do światła raczej gna.
Z drugiej strony, angielska nazwa (z łaciny a ta z raseńskiego) to musrom, gdzie po wycięciu 'r’ mielibyśmy ; mu – som. A z drugiej strony, mamy tam mu – srom, bo wyrastają te najbardziej trujące, z pochwy, jak sromotnik. Nie bulwy. Jednak, tłumacząc ta nazwę na polski, to nasz muchomor, to po prostu „zabójca – much”. Mucha jednak pochodzi z j. francuskiego, z łaciny. Nie jest to nasze słowo. Mor, to już nasze, jak mar, martwy.

Jak podaje w swoim wykładzie p. Braun, świętowanie Hanuki ma wyprzeć tradycję Bożego Narodzenia i Mikołaja. A jest zupełnie nie w naszej mentalności, bo związane z mordem, podstępem, obcinaniem głowy i wieszaniem synów Hamana. W USA już krążą Mikołaje ubrani po żydowsku na biało niebiesko. Takich mikołajków promuje też Pepsi.

Myślę, że mam miejsce ju z bardzo poważna walka kulturowa, sterowana odgórnie. Czas chyba w nią wkroczyć, nie przyglądać się biernie. Bo poprzez obyczaj zyskuje się lub odpycha ludzi.

Może by więc, Panie Czesławie, jako scenarzysta, opracował Pan nowy rodzaj stroju świętego Mikołaja? I nowe jego miano. Bardziej pod kulturę słowiańską. Prawdziwe korzenie tej postaci. Bo do mnie ten film i argumenty w innych, przemawiają.

Chyba będzie i ładniejszy i ciekawszy i do zaakceptowania w naszym, polskim społeczeństwie, stroju Mikołaja w postaci; białych, szerokich spodni – pumpów. Jak pień muchomora. Do tego, na wyobrażenie bulwy, bardzo grubaśnych, białych butów z cholewami. Na część górną, aby oddać kształt kołnierzyka, białą koszule lub biały sweter z szerokim, okrągłym kołnierzem lub golfem. A za czapko – płaszcz, jednoczęściowy, usztywnione w okręgu nakrycie głowy spadające do ramion, czerwone od góry z białymi kropkami. Z wycięciem na twarz. Taki Mikołaj. Właśnie. Jaka nazwa dla niego? Odwołująca się do muchomora lecz bardziej nasza; Muchoraj? Myślę, że raczej coś raczej z miłości, jaką te święta promują. I musi być podobna do Mikołaja w brzmieniu, by się przyjęła. Zarazem nasza, z jakimiś słowiańskimi rdzeniami. Mam taką. To Miłoraj? Oddaje nawet prawdę o somie. Odkrywanie innych stanów umysłu, zaglądanie do jakiegoś raju nad nami. I raczej miłe, skoro to kiedyś mądrze, z odpowiednią wiedzą czyniono.
Przestrzegam jednak, że są muchomory też śmiertelnie trujące. A sromotnika nie wolno nawet dotykać.