Szanowny Czytelniku Jarku, proszę przyjąć do wiadomości, że cykl fotoreportaży, który publikuję dzięki uprzejmości pana Czesława Białczyńskiego nie ma na celu prezentowania państw i regionów egzotycznych. Jest to cykl związany ze Słowiańszczyzną, choć chodzi mi po głowie, aby przedstawić także zdjęcia spoza obecnych i dawnych regionów związanych ze Słowianami. Zatem miejsca przedstawione w moich fotoreportażach są zazwyczaj dobrze znane większości Polaków. Tym bardziej, że dwa fotoreportaże dotyczyły regionów położonych w Polsce (Łemkowszczyzna i Słowiński P.N.), a dwa inne dotyczyły ziem położonych blisko polskiej granicy (Dolne Łużyce i Rugia), a więc mogą one być Polakom dobrze znane. Poprzez moje fotoreportaże pragnę przybliżyć te tereny polskim czytelnikom, głównie tym, którzy ich nie znają lub znają słabo. Ci, którzy byli w miejscach pokazywanych na zdjęciach mogą, tak jak Ty, wnieść nowe informacje na temat regionu, z którego prezentowane są zdjęcia. Mogą też być miłym wspomnieniem miejsc, które kiedyś się odwiedziło.
Zdjęcia ze wszystkich zaprezentowanych przeze mnie miejsc są ogólnodostępne w internecie, zatem nie rozumiem zarzutu, że można je zobaczyć na stronie biur podróży. Oczywiście, że można, choć nie zawsze i nie wszystkie. Nie wszystkie bowiem biura organizujące wycieczki do Słowenii mają w swym programie np. Lipicę czy kościółek we wsi Hrastovlje. Oczywiście, że Jezioro Bled, Lublana czy Piran są popularnymi miejscami. Ale mimo to, nie wszyscy Polacy je znają. I ten fotoreportaż adresowany jest głównie do tych osób, które tych miejsc dotąd nie znały.
Przy okazji informuję, że w moich planach są m.in. fotoreportaże z tak popularnych miejsc jak np. Karkonosze, Kaszuby czy miasto Szczecin. I z całym szacunkiem, ale nie mam zamiaru rezygnowania z publikowania zdjęć z tych popularnych miejsc, mimo iż duża (a być może większa) część czytelników te miejsca odwiedziła. Kto był, to sobie powspomina. Kto nie był, to może fotoreportaż zachęci go do wycieczki w te miejsca. Gdybym miał robić fotoreportaże z miejsc nieznanych niemal nikomu, to musiałbym odwiedzić np. Vanuatu, Nauru, Pitcairn lub mało znany region na Antarktydzie. Jednak stamtąd też można znaleźć zdjęcia w necie. Póki co, na razie prezentuję zdjęcia z miejsc związanych ze Słowianami, a więc takich, które są lub powinny być znane wielu polskim czytelnikom. Choć, jak się okazuje, nie wszystkim.
I jeszcze jedno: zwiedzam korzystając z różnych możliwości odwiedzania danych miejsc. Spośród sześciu regionów, z których opublikowałem fotoreportaże, w dwóch z nich byłem na zorganizowanych przez biura podróży wycieczkach (Andaluzja i Słowenia). W pozostałych czterech przypadkach byłem prywatnie (Dolne Łużyce, Rugia, Łemkowszczyzna, Słowiński P.N.), zazwyczaj z rodziną lub z kolegami.
Wszystko służy wymianie informacji i nawet, jeśli ktoś nie znajdzie niczego nowego i ciekawego w jakimś moim fotoreportażu, to może znajdzie to w jakimś komentarzu pod tym fotoreportażem. Dlatego uważam, że warto je publikować.
Pozdrawiam i dziękuję za ciekawe linki.

http://www.hervardi.com/pojem_slovenija.php

a tu przykład jak się wprowadza postaci ze słowiańskiego panteonu do kultury popularnej
http://www.nms.si/index.php?option=com_content&view=article&id=900%3Aiva-iz-muzeja-iva-in-prabled&Itemid=42&lang=sl

Dziękuję Panie Czesławie za słowa wsparcia. Ja krytyki się nie boję, ale mam identyczny pogląd na tę sprawę jak Pan. Nie jest celem fotoreportażu, aby omówić wszystkie miejsca z przedstawianego państwa czy regionu. Jest to po prostu niemożliwe. No chyba, że fotoreportaż zawierałby co najmniej 500 zdjęć. Nie wszystko też wiem o danym kraju czy regionie. Nie jestem alfą i omegą. Przyznaję, że nie wiedziałem nic o tym, co napisał Jarek. Na wycieczkach z biurem podróży zwiedzane atrakcje nie dobiera się pod kątem zainteresowania Słowiańszczyzną. Panują tam inne kryteria doboru. O winnicach słoweńskich i o piwnicach w podziemiach Mariboru miałem początkowo napisać, ale w konsekwencji gdzieś mi to umknęło. Przyczyna leży chyba w tym, że był taki moment, że Maribor w ogóle chciałem pominąć w fotoreportażu. Zbyt dużo zdjęć miałem, a Maribor wydał mi się mniej ciekawy od innych miejsc. W końcu jednak kończąc pracę nad reportażem wcisnąłem dwa zdjęcia z Mariboru, ale konieczność zamieszczenia informacji o winnicach w tym mieście już mi uleciała z pamięci. Ale cieszę się, że Czytelnik o tym przypomniał. Tak samo cieszę się, że Jarek napisał o dwóch ciekawych sprawach związanych ze Słowenią. Są to cenne uzupełnienia powyższej relacji z tego kraju.

Nie ma takich ludzi, którzy wiedzą wszystko, a tym bardziej takich, którzy trafiliby w każde ważne miejsce w danym kraju.

Chwała wam, że wspominacie o tych cennościach Słowenii. Jest ich oczywiście jeszcze cała masa. Gdzieś tanm wśród naszych współbraci rodzimowierców słoweńskich znajduje się Świętowit Nowego Rytu, który ma niesamowite swoje dzieje powstania i przekazania na Słowenię.
https://bialczynski.pl/2012/12/12/12-12-2012-nowy-swietowit-i-jego-symbolika/

Bo owszem była to wycieczka z biura podróży.

Napisałem wyżej, że na wszystkie zdjęcia nie starczyło miejsca w fotoreportażu. Dałem zdjęcia z tych miejsc, które sam uznałem za warte pokazania, choć ból głowy miałem niemały. Łącznie zrobiłem w Słowenii około tysiąca zdjęć. Nie jest łatwo z tego wybrać tylko 48. Niestety nie zawsze można wszystkim dogodzić. Na wycieczce byłem z biurem podróży, więc nie była ona skupiona na starych słowiańskich zabytkach.