https://bialczynski.pl/2018/08/10/roja-run-czyli-ruja-lato-w-podkrakowskich-swiatyniach-swiatla-swiata-6/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=roja-run-czyli-ruja-lato-w-podkrakowskich-swiatyniach-swiatla-swiata-6 oficjalna strona Czesława Białczyńskiego Sat, 11 Aug 2018 10:01:12 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.7.4 https://bialczynski.pl/2018/08/10/roja-run-czyli-ruja-lato-w-podkrakowskich-swiatyniach-swiatla-swiata-6/#comment-48410 Sat, 11 Aug 2018 10:01:12 +0000 https://bialczynski.pl/?p=87123#comment-48410 Tyniec tylko w tygodniu ! bo od piątku do niedzieli są tam dzikie tłumy, przez co tamtejsze źródło mocy wyraźnie słabnie z powodu nadmiernego jej „poboru”.
Takie są moje spostrzeżenia , bo akurat w tym roku byłem tam kilka razy i to w różnych dniach tygodnia.
Na wiosnę zaliczyłem Wiślaną Trasę Rowerową na odcinku Oświęcim-Kraków-Oświęcim. W tym roku w planach mam jeszcze spływ spod zamku w Oświęcimiu pod zamek na Wawelu , ale póki co aura nie sprzyjała realizacji tego przedsięwzięcia.

]]> https://bialczynski.pl/2018/08/10/roja-run-czyli-ruja-lato-w-podkrakowskich-swiatyniach-swiatla-swiata-6/#comment-48392 Fri, 10 Aug 2018 13:00:04 +0000 https://bialczynski.pl/?p=87123#comment-48392 Mieszka Pan, Panie Czesławie, w jednym z najpiękniejszych i najbardziej tajemniczych miejsc w Polahii, Tyńcu? Lub obok?
Zawsze, gdy tamtędy przejeżdżam autostradą, na Bukowinę lub Zakopane, patrzę na Tyniec po prawej, z dziwnym , głębokim odczuciem. Jakby w tym miejscu była ukryta jakaś wielka tajemnica, jakbym stąd pochodził i czuł ją gdzieś w sercu i głowie.
No cóż, mój pradziad Jędrzejewski był chyba pierwszym notowanym zarządcą nieruchomości na Wawelu, tzw. klucznikiem. Musiał znać jego podziemne i wszelkie zakamarki, może jakieś dokumenty i tajemnice.
Coś mnie tam zawsze wzywa, by wpaść do tego klasztoru. No mnichem to raczej nie byłem w poprzednim wcieleniu 🙂
A niedawno, z powodu korku na autostradzie w drodze powrotnej do Warszawy, zboczyliśmy przed Tyńcem i po jego stronie, jakimiś skrótami, pagórkami, zawijasami, w gęstej zabudowie przy drodze, jechaliśmy w zachwyceniu. My, ludzie z równin, nizin.
Ile te domy stawiane w tamtych okolicach, musiały odkrywać lochów i loszków, jaskiń krasowych w wapieniu, piwniczek, dawnych studzien, zakopanych skarbczyków i artefaktów, o jakich pewnie nikt nie wspominał…
Przecież to koliba osadnictwa na Polahii, po przejściu bramy Morawskiej. Pierwsi Lechici, Łużyczano – Vinczanie, zapewne podążali od zachodu, za topniejącym językiem lądolodu. Ale ci kolejni, już Scyto – Sarmaci, przez Karpaty.

]]>